หาเวลาให้กัน...และ...กัน
การเดินทางของชีวิตย่อมมีวันเหนื่อยล้า...งาน...งาน...งาน...
และ...งาน
ใน 1 ปี เราน่าจะหาเวลาให้กันและกัน
เพื่อพักผ่อนทั้งกาย...พักผ่อนทั้งใจ เสียบ้าง เพื่อจะได้มีพลัง
ในการเดินทางต่อไปอย่างมีความสุข...
กับเช้าที่บรรยากาศสดชื่นสบายๆ ที่แม่ฮ่องสอน
สวัสดีค่ะ
<h3><span style="color: #ff00ff;"><span style="color: #ff00ff;">ใน 1 ปี เราน่าจะหาเวลาให้กันและกัน</span></span></h3>
<h3><span style="color: #ff00ff;"></span></h3>
<h3><span style="color: #ff00ff;"><span style="color: #ff6600;">แง อยากร้องไห้ ไม่ได้เที่ยวไหนมาเกือบหนึ่งปีแล้วค่ะ</span></span></h3>
<h3><span style="color: #ff00ff;"><span style="color: #ff6600;">สาเหตุเพราะคุณลูกค่ะ..เขาบอกว่า เขาอยากอยู่บ้าน..</span></span></h3>
สวัสดีครับอาจารย์
ผมว่าแล้วคนเสื้อสีขาว..ผมคุ้นๆ
ไม่ใช่อาจารย์มีความสุขเท่านั้นนะ...คนที่เข้ามาที่บล็อกนี้ก็มีความสุขครับ
สวัสดีค่ะ ครูคิม
ขอบคุณเช่นกันนะคะที่แวะเข้ามาเยี่ยม
รู้จัก ชื่นชม และติดตาม Blog ของครูคิมมานานแล้วค่ะ
แต่ไม่ค่อยมีเวลามาเมนท์
เป็นกำลังใจให้เช่นกันนะคะ
สวัสดีค่ะ คุณหมอภูสุภา
พระอาทิตย์อัสดง...ที่ปางอุ๋ง
ลองของแปลก...ที่ภูโคลน
นั่งหน้ากลมเชียวค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณเบดูอิน
· ขอตอบบันทึกคุณพี่อรวรรณ
อย่างตั้งอกตั้งใจนะคะ โดยขอยกมาอีกรอบนะคะ
· มีบันทึกนี้ที่ทำให้พี่อยากจะขอคำปรึกษา
· ส่วนมากจะเป็นนักอ่านและเข้าไปเยี่ยมเยียนกัลยาณมิตร
· แต่คิดไม่ออกว่าตัวเองจะเขียนบันทึกอะไรดี
· เหมือนกับไม่รู้ตัวตน จุดแข็งและจุดอ่อนของตน
· ยิ่งเมื่ออ่านจากหลายๆ Blogger แล้ว ยิ่งรู้สึกเหมือนกับว่าขาดความมั่นใจ ไม่มีเรื่องราวอะไรจะเขียนเหมือนคนอื่นๆ เกรงจะไม่มีสาระ ฯลฯ
· จนกระทั่งเมื่อ 2 วันที่แล้ว ปิดเทอม มีเวลา ก็เลยนำเอาประสบการณ์ใกล้ตัว ที่ทำงานกับลูกศิษย์มาเขียนถึง
· แต่ก็ยังขาดความมั่นใจอยู่เหมือนเดิมค่ะ
· น้องศิลา ช่วยแนะนำบ้างสิคะ
· ศิลาขอแยกการนำเสนอความเห็นเป็น สองประเด็นนะคะ
· 1.การเขียนบันทึกตัวเอง 2.การเม้นท์ในบันทึกกัลยาณมิตรท่านอื่น
1.การเขียนบันทึกตัวเอง
· ศิลาได้ตามไปอ่านบันทึกของคุณพี่อรวรณแล้ว รู้สึกว่าเล่าได้เป็นธรรมชาติมาก คิดหรือรู้สึกอะไรก็ถ่ายทอดมาตามจริง ...ในช่วงใหม่ ๆ ที่รู้สึกว่ายังไม่มั่นใจในตัวเอง ไม่ต้องกังวลมากค่ะว่าผู้อ่านจะรู้เรื่องหรือเปล่า ขอให้มองแค่ว่าเป็นบันทึกไดอารี่ ความทรงจำ หรือถ่ายทอดประสบการณ์ของเราออกมาเป็นตัวหนังสือก็พอแล้ว จากนั้น การที่เราได้ไปอ่านบันทึกของกัลยาณมิตรท่านอื่น ๆ ก็จะช่วยให้เราซึมซับสิ่งดี ๆ ของเขามาเติมเต็มในตัวและต่อยอดความคิด สร้างสรรค์จินตนาการในความรู้สึกเรา เราอ่านเจอคำหรือข้อความไหนน่าสนใจ ก็นำมาสะสมไว้ เป็นคำที่จะนำไปขยายความต่อเติมด้วยประสบการณ์ ความคิดของเราเองค่ะ
2. การเม้นท์ในบันทึกกัลยาณมิตรท่านอื่น
· คุณพี่อรวรรณมีความตั้งใจสูงที่จะตอบเม้นท์ จึงรู้สึกว่าอยากจะสรรหาอะไรดี ๆ มาตอบเพื่อแสดงความเห็น และยิ่งรู้สึกว่าอยากตอบอย่างมีสาระมากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งไม่มั่นใจว่ามันจะมีสาระหรือเปล่า ดังนั้น จึงไม่อยากให้กังวลกับคำว่ามีสาระหรือไม่ค่ะ ...แค่ฝากรอยว่ามาแวะเยี่ยมแล้วนะ...แค่ยกคำบางคำที่เราประทับใจในบันทึกนั้นออกมา...แค่รู้สึกชื่นชมว่าบันทึกนั้นดีอย่างไร...แค่คำว่าสวัสดี ขอบคุณ คิดฮอด...ศิลาเชื่อว่าทำให้หลายท่านประทับใจแล้วแน่นอน
· หลังจากนี้อีกสักระยะ คุณพี่อรวรรณจะเริ่มมั่นใจขึ้นเรื่อย ๆ ค่ะ เพราะได้สะสมความรู้ประสบการณ์มากมายจากท่านอื่น ๆ ได้สังเกตวิธีการตอบเม้นท์ของท่านอื่น ๆ ที่สำคัญ เพียงแค่ความตั้งใจดีที่อยากจะตอบเม้นท์อย่างมีสาระ บล็อกเกอร์หลายท่านก็สัมผัสได้แล้วค่ะ
· สิ่งหนึ่งที่จะทำให้เรารู้สึกมั่นใจในจุดยืนของเราก็คือ เขียนบันทึกจุดยืนของเราเองค่ะ เพื่อเป็นสัญญาใจของตัวเรากับเพื่อนๆ ทั้งหลายว่าเราคิดและรู้สึกอย่างไร และอยากพัฒนาไปในแนวไหน...
ตอนที่ศิลาเข้ามาเป็นบล็อกเกอร์ใหม่ ๆ จะเขียนบันทึกประกาศจุดยืนตัวเองไว้ในสร้างธรรมในใจ "รู้ ละ แจ้ง เจริญ" บันทึกแรก "การเรียนรู้จากทุกข์" และไม่ว่าจะเขียนบันทึกอะไรต่อ ๆ มาก็มุ่งไปที่จุดหมายเดียวคือการสร้างพระค่ะ
สวัสดีค่ะ... คุณครูอรวรรณ
* ขออนุญาตชมการพักผ่อนทั้งกาย...พักผ่อนทั้งใจ ด้วยคนค่ะ...
* ดูแล้วสดชื่นทั้งบรรยากาศและสมาชิกทุกท่านคงมีความสุขนะคะ...
* ถ้ามีเวลาเชิญเที่ยวทะเลระยอง...เกาะเสม็ดสวยค่ะ...
สวัสดีค่ะ คุณครูสาวสวยมวยไทย (ที่สวยมากๆ)
สวัสดีค่ะ คุณน้องศิลา
ฝากภาพประทับใจมาให้ชมอีกนะคะ ชื่อภาพ "สาวน้อย...สาวใหญ่"
สวัสดีค่ะ คุณน้องศิลา
ฝากภาพประทับใจมาให้ชมอีกนะคะ ชื่อภาพ "สาวน้อย...สาวใหญ่"
สวัสดีค่ะ คุณครูอมีนา
อาทิตย์อัสดง...ที่ปางอุ๋ง ค่ะ
นี่ก็เป็นดอกไม้จากเมืองปาย...ครับ
ทุ่งนาที่เมืองปาย..ครับ
สวัสดีค่ะ อาจารย์แผ่นดิน
กล้วยไม้....ที่หมู่บ้านรวมไทย...ปางอุ๋ง
ร้านน้ำชา...ชาวจีนยูนนาน...ใกล้ปายแค่ 4 ก.ม.
แต่ร้านนี้อยู่ไกลกว่า...หมู่บ้านรักไทย...ไปทางปางอุ๋ง...เส้นทางคดเคี้ยวมาก
ร้านค้ายามค่ำคืน...ที่ปาย
สวัสดีค่ะ อาจารย์แผ่นดิน
กล้วยไม้....ที่หมู่บ้านรวมไทย...ปางอุ๋ง
ร้านน้ำชา...ชาวจีนยูนนาน...ใกล้ปายแค่ 4 ก.ม.
แต่ร้านนี้อยู่ไกลกว่า...หมู่บ้านรักไทย...ไปทางปางอุ๋ง...เส้นทางคดเคี้ยวมาก
ร้านค้ายามค่ำคืน...ที่ปาย
(¯`°.•°•.★* ตลาดนัดอาหาร *★ .•°•.°´¯)