เรื่องของความขัดแย้งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้
ยิ่งคนที่รักกันมาก อยู่ด้วยกันนานๆย่อมผิดใจกันได้เสมอเป็นธรรมดา
แม้แต่ "แม่" คนที่ทำเพื่อเราได้ทุกอย่าง
แต่เราอาจจะพบว่ากลับมีบางครั้งที่เรากับแม่ขัดแย้งกันบ่อย
บ่อยจนเราอาจเผลอคิดไปว่า "แม่รักเราหรือเปล่า"
.
.
ไม่แปลกหรอกที่เราจะทะเลาะกับคนที่รักเรามากบ่อยๆ
นั่นก็เพราะว่าแม่คาดหวังในตัวเรา และเราก็คาดหวังในตัวแม่
"แม่" ก็เป็นเพียงมนุษย์ผู้หญิง ทำงานหนัก
และในหัวมีแต่คำว่า "ลูกมาก่อนเสมอ"
อาจมีบางครั้งเราสงสัยในความรักระหว่างแม่ลูก
อาจมีบางวันที่เรามองว่าแม่นั้นดื้ออย่างสุดๆ
ไม่แปลกหรอก คนรักกันมาก ย่อมมีข้อขัดใจกันได้เสมอ
แต่อย่าสงสัยในความรักของแม่
อย่าให้มีสักครั้งที่นึกสงสัยว่า "แม่รักเราบ้างหรือเปล่า"
เพราะไม่มีแม่คนไหนในโลกใบนี้ที่ไม่รักลูก
แต่การกระทำและสิ่งแวดล้อมที่ไม่เหมือนกัน
ทำให้แม่ของเราไม่เหมือนใคร และไม่มีใครเหมือนแม่ของเรา
มั่นใจและภูมิใจในความรักที่แม่มีให้
เชื่อเถิดว่ามันคือ "ที่สุด" ของความรู้สึกเสมอ
.
.
ขอบคุณข้อความดีๆจากหนังสือ ปล่อยวาง ของกูก้อยใต้ต้นลั่นทมขาว
หวังว่าเพื่อนๆจะได้แง่คิดดีๆจากบทความนี้เหมือนอย่างดิฉันนะคะ
แม่คือชีวิตของลูก..ลูกคือชีวิตของแม่
รักแม่ที่สุด..แม้จะไม่มีแม่ให้กอดแล้ว
กอดแม่ด้วยใจ..
ความรักของแม่คือรักที่ไม่หลอกลวง
และเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ความรักของแม่คือที่สุดของความรัก จะรักษาและถนอมไว้ในใจของลูกเสมอ
อืม
รักแม่ที่สุดเหมือนกัน
สู้เพื่อแม่นะ
รักแม่ที่สุดเลย
ความรักที่แม่ให้ไม่เคยลืมเลยค่ะ
แล้วแม่ที่ไม่เชื่อว่าลูกติดยาคือแม่ที่รักลูกหรือเปล่าพยายามที่จะให้ครอบครัวลูกแตกแยกกันคิดว่าความคิดของตัวเองถูกละ