อ่านนะจ๊ะน่ารักมากๆ

มาอ่านเรื่องตากับยายกันนะ<<<น่ารักมาก>>>

 

ตายายคู่หนึ่ง แต่งงานอยู่ด้วยกันจนถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชร ยายมีกล่องเก็บของอยู่ใบหนึ่งวางในตู้เสื้อผ้า และกำชับตาว่าอย่าได้เปิดดูหรือถามใดใดทั้งสิ้น ตาก็ช่างน่ารักไม่เคยปริปากถาม
            วันเวลาผ่านไปหลายสิบปี อยู่มาวันหนึ่งยายป่วยมาก หมอบอกว่า คงจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน ยายจึงวานให้ตาช่วยไปหยิบกล่องใบนั้นจากตู้เสื้อผ้า หลังจากที่ตากลับมาพร้อมกับยื่นกล่องให้ยาย ยายเปิดฝากล่องขึ้นมาพบว่ามี ตุ๊กตาถักไหมพรมกับเงินอีกจำนวนหนึ่งบรรจุอยู่ข้างใน

ยายเริ่มเอ่ย ในวันแต่งงานของเรา คุณย่าของฉันได้ให้บทเรียนสอนใจ ว่าการสมรสเป็นเรื่องละเอียดอ่อน หนักนิดเบาหน่อยต้องให้อภัยและอดทนให้เกียรติซึ่งกันและกัน ไว้เนื้อเชื่อใจ มีความรักให้แก่กัน และที่สำคัญคือมีความเข้าใจกันเธอหยุดพูดพร้อมกับยื่นมืออันแทบไร้เรี่ยวแรงลูบตุ๊กตาไหมพรมไปมา คุณย่าได้แนะเคล็ดลับว่า เมื่อใดที่ความรู้สึกไม่พอใจหรือรู้สึกโกรธมากๆ ให้ถักตุ๊กตาไหมพรมเก็บไว้ 1 ตัวเสมอ

ตาเหลือบมองเข้าไปในกล่อง มีตุ๊กตาไหมพรม 2 ตัววางอยู่ เขาเบือนหน้าไปอีกทาง เพื่อหลบหยดน้ำตาแห่งความปลื้มปิติ เขารู้สึกซาบซึ้งน้ำใจของภรรยามีต่อเขายิ่งนัก ชีวิตสมรสที่ยาวนานกว่า 50 ปี มีตุ๊กตาไหมพรมเพียง 2 ตัว เท่านั้นแทนจำนวนครั้งที่ภรรยาโกรธเคือง หลังจากปาดคราบน้ำตาแล้ว เขาหันกลับมา
            ยายพูดต่อ เธอคงแปลกใจกับเงินก้อนนี้ยายจึงหยิบมันขึ้นมา
แล้วพูดต่อว่า มันเป็นเงินที่ได้มาจากการทยอยขายตุ๊กตาไปทีละตัวๆ

ป.ล. ยังดีที่คุณยายยังไม่ได้บอกว่าขายไปตัวละเท่าไร และก่อนหน้าหนี้แจกฟรีไปกี่ตัว...