เหงาไม่เข้าใจ

...บางครั้งคนเราคิดว่าการที่มีใครอยู่ข้างกาย มีผู้คนรายล้อม มีทุกสิ่งในชีวิต น่าจะเป็นชีวิตที่สมบูรณ์แบบที่สุด และ
...บางครั้งการที่เราอยู่ตัวคนเดียวอ้างว้างไม่มีใคร  รู้สึกว่าเหงา เศร้า เป็นชีวิตที่น่าเบื่อ อาจท้อแท้ แต่
...บางครั้งไม่ว่าข้างกายจะมีผู้คนมากเท่าใด หรือ ...บางครั้ง ข้างกายที่มองหาใครไม่เจอ หรือแม้กระทั่งคนที่ยิ้ม หัวเราะกับใครได้ตลอด เคยคิดมั้ยว่าอาจจะเหงาเท่ากัน ท้อแท้ เศร้า เท่าๆกัน


...ความเหงาเป็นสิ่งที่ใครก็หลีกหนี แม้บางครั้งปากอาจะบอกว่า"อยู่คนเดียวได้" แต่ก็แอบเหงาอยู่ลึกๆ อยากจะหนีมันไปให้พ้น แต่หารู้ไม่ว่า ความเหงาถ้ามองให้เป็นก็เป็นสิ่งที่ดี ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับมุมมองของแต่ละคน ...บางคนอาจมองว่าการอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย เป็นสิ่งที่วุ่นวาย หรือบางคนอาจคิดว่ายังไงก็ยังเหงาอยู่ดี จึงขออยู่คนเดียวเงียบๆสักพักดีกว่า ไม่ว่าแง่มุมของแต่ละคนจะเป็นยังไง ...ที่สำคัญการที่เราสร้างโลกส่วนตัวขึ้นมาท่ามกลางโลกแห่งความเป็นจริงที่ใครๆก็รู้ว่ามันโหดร้าย เพราะความเหงาไม่เคยจากเราไปไหน ความเหงาจะคอยอยู่ข้างๆกาย เป็นเหมือนเพื่อน ...และบางครั้งก็เป็นเวลาที่เราควรจะได้อยู่กับตัวเอง มองตัวเอง ได้ทบทวนสิ่งต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิต อาจทำให้เรายิ้มได้จากความสุขครั้งเก่าๆ จนบางครั้งอาจทำให้เกิดสิ่งใหม่ๆขึ้นจากความเหงาของตัวเราเอง ฉะนั้นอย่าพยายามหนีในสิ่งที่เป็นประโยชน์ แต่จงยิ้ม ชื่นชม และปรบมือให้กับตัวเองเถอะ ว่าเราเก่ง เข้มแข็ง ทำในสิ่งที่บางคนทำไม่ได้ จงอยู่กับมันเพราะมันจะทำให้เราเข้าใจอะไรได้มากขึ้น และเข้าใจได้ดีกว่าการหาที่ปรึกษาซะอีก


...และอยากจะบอกกับคนที่เหงา เศร้า ทุกคน ว่าจงอยู่กับมัน เพราะ เหงามันมีดีที่ความเงียบ มันมีคุณค่าขึ้นอยู่กับว่าจะเลือกใช้มันหรือเปล่า ???
...วันนี้ก็มีคุณค่าของความเหงามาฝากให้อ่านเพื่อเป็นกำลังใจจะได้ไม่เกิดความท้อแท้นะคะ

ความเหงา..เดินดุ่มมายาวไกล
ความเศร้า..เดินตามติดมาชิดใกล้
เหงา..เศร้า..มุ่งไปพร้อมแวะทักทายผู้คน
ความเหงา..ปีนป่ายขึ้นท้องฟ้า
ความเศร้า..แหวกว่ายในสายธารา
ฟ้าหลั่งน้ำตารินลงมาปลอบโยนสายน้ำ
ความเหงา..ไปเยือนจันทร์เสี้ยว
ความเศร้า..เดินเลียบชายหาด
จันทร์ทอแสงทาบบนหาดทราย
ความเหงา..ล่องไปในทะเลกว้าง
ความเศร้า..วิ่งล้อสายลมที่เบาบาง
เวิ้งทะเลเงียบนิ่ง..ระลอกคลื่นอ้อยอิ่งเพราะไร้แรงลม
ความเหงา..โดดไปมาบนก้อนเมฆ
ความเศร้า..นั่งเล่นบนทุ่งกว้าง
เมฆครึ้มเหนือทุ่งกว้างเกิดสร้างเป็นภาพจิตรกรรม
ความเหงา..ดีดบรรเลงเพลงพิณ
ความเศร้า..ร้องเพลงขับขาน
ยินท่วงทำนองร้าวรานของบทเพลง
ความเหงา..ขอแวะค้างที่บ้านตัวอักษร
ความเศร้า..เอนกายบนระเบียงความรู้สึก
บทกวีเหงาเศร้าลึกระบัดระบาย
ความเหงา..ลงมือปลูกแปลงดอกไม้
ความเศร้า..ผูกมัดเปลแกว่งไกว
คุณค่าสรรพสิ่งใดใด..อยู่ที่เลือกใช้..เลือกเป็น..


"บางครั้ง..การใช้ชีวิตเพียงลำพัง..ทำให้เรารู้สึกเหงาก็จริง
แต่ทำให้เราคิดทบทวนเรื่องของตัวเองได้มากขึ้น.."