วันเสาร์ที่ 28 มีนาคม 2552
เป็นวันดีๆอีก 1 วัน ที่ได้มีโอกาสมาร่วมทำสิ่งดีๆ
กับอาสาสมัครกลุ่ม U Change และกลุ่มครูอาสากลางกรุง http://teacher4sunday.multiply.com
เป้าหมายของวันนี้คือ การไปทำกิจกรรมและมอบสิ่งดีๆ ให้แก่ผู้มารับบริการ ณ บ้านกึ่งวิถีหญิง
คนไข้ที่นี้ส่วนใหญ่มาจากโรงพยาบาลศรีธัญญา ซึ่งมีอาการทางจิตที่ทุเลาแล้วแต่ต้องทานยาตลอดชีวิต
อยู่ที่นี้เพื่อพักฟื้นตัว และถ้ามีอาการดีขึ้นตามลำดับก็สามารถกลับมาใช้ชีวิตอยู่ได้อย่างปกติ
คนไข้ที่อยู่ที่สถานสงเคราะห์มีจำนวน 500 คน ส่วนใหญ่จะเป็นคนอายุ 40-50 ปี
และยังมีคนไข้โรคจิตพิการซ้ำซ้อนอีกจำนวน 60 คน ที่ไม่สามารถดูแลตัวเองได้
กลุ่มที่เรามาทำกิจกรรมให้ก็เป็นกลุ่มที่พบปะพูดคุยกับคนได้ทั่วไป
ไม่มีอาละวาด หรือทำร้ายใดๆ
ดูไปแล้วก็เหมือนรวมเด็กเล็กๆ มาไว้ด้วยกัน
มีงอแง พูดจาไม่รู้เรื่อง ต้องมีแอบดุ หรือทำไม่สนใจบ้าง
แต่นั่นก็ทำให้พวกเค้ามีความสุขได้
บังเอิญเม้มีธุระต่อ ต้องกลับก่อน แอบเสียดายที่ไม่ได้อยู่ทำกิจกรรมจนจบ
เชื่อแน่ว่าสุดท้ายก่อนกลับ ถ้าได้อยู่คงมีเสียน้ำตากันบ้างไม่มากก็น้อยแน่ๆ
เห็นแบบนี้แล้ว นึกอิจฉาตัวเอง
อาจจะฟังดูงงๆ แต่มีความรู้สึกอย่างนี้จริงๆ
ดีมากเท่าไหร่ ที่เราไม่เคยโดนเรื่องร้ายๆ
มาทำให้จิตใจต้องแปรเปลี่ยนจากเดิมไปมากขนาดที่...ทำให้ลืมตัวเองไปชั่วชีวิต
สัญญากับตัวเองว่าต่อแต่นี้ไป
จะพยายามดูแลใจตัวเอง
ดูแลใจคนรอบข้าง
ให้ดีเท่าที่ตัวเองสามารถทำได้
...........
ช่วยดูแลจิตใจเพื่อนคนนี้ด้วยนะ ค่อนข้างบอบบางและแปรปรวน ฮิฮิ
รบกวนด้วยนะคะ
บางครั้ง บางเวลา เราก้อเคยนึก น้อยใจในตัวเอง ที่ไม่มีแบบนั้น ไม่เป็นแบบนี้
แต่จิงๆ แล้วเราโชคดีตั้งเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้เป็นแบบเค้า นะ
ทำให้พอใจในตัวเองที่เป็นอยู่ได้เยอะเลย
สัญญาว่าจะไปงานการกุศลกับแกให้ได้....