จำได้ว่าเคยเขียนบันทึกเกี่ยวกับ "ภาพแห่งความสำเร็จ" นานมาแล้ว วันนี้รู้สึกอยากจะบันทึกและเขียนอีกแง่มุมหนึ่ง นั่นคือ การที่องค์กรสถิตติดตรึงอยู่กับที่ แทนที่จะขับเคลื่อนไปยังจุดหมายปลายทางที่วาดหวัง อาจจะเป็นเพราะ การมองเห็นภาพแห่งความสำเร็จไม่ชัด เบลอไป หรือบิดเบี้ยวไป ของ "ทุกระดับ" ในองค์กร และยิ่งในระดับ keyman ด้วยแล้วยิ่งแล้วใหญ่
ผลสืบเนื่องจาก การมองเห็นดังที่กล่าวมา ย่อมนำมาสู่ การปฏิบัติ ที่เป็นเช่นการมองเห็น และนี่ไม่นับ "ความแตกต่าง" ในการเห็น และรวมถึง "การมองไม่เห็นภาพแห่งความสำเร็จ" อันหลังนี้ "ถ้ามี" แสดงว่า "อาการขั้นโคม่า"
การทบทวน "ภาพแห่งความสำเร็จ" จึงมีความสำคัญและจำเป็นอย่างยิ่ง และที่จำเป็นกว่าก็คือ "การสื่อสาร" ภาพเหล่านั้นไปยังบุคลากรทุกคนทุกระดับให้ได้ "เห็น" อย่างชัดเจนติดตาและไม่ลืมเลือนและ เห็นภาพนั้นตรงกัน หรือเมื่อนำภาพย่อยๆนั้นมาต่อกันก็จะสามารถต่อเป็น "ภาพแห่งความสำเร็จ" ภาพใหญ่ที่ถูกต้องสมบูรณ์ดังที่วางเป้าหมายไว้
ผู้ที่ประสบผลสำเร็จย่อมมีการทบทวนภาพแห่งความสำเร็จตั้งแต่ต้นจบบบรลุครั้งแล้วครั้งเล่า
การสร้างความมั่นใจด้วยจำนวนครั้งของการทบทวนเป็นประสบการณ์ของการเรียนรู้ที่มีค่ายิ่ง
ครับคุณก้านกล้วย เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ