การรอคอย

อันี้ก็คงจะเป็นเรื่องที่เศร้าสุดๆเลยแหละ เคยบ้างมั้ยที่ต้องอยู่กับความเดียวดาย ไร้จุดหมาย การรอคอยอะไรบางอย่างที่แสนจะยาวนาน วันนี้เป็นวันที่ 3แล้ว ที่เราต้องรอคอย แบบใจจดใจจ่อ อยากให้ เวลาผ่านไปเร็วๆจัง แต่เวลาชั่งกลั่นแกล้งเราดูเหมือนว่าเวลา มันค่อยๆคลืบคลานไปอย่างช้ามากมาก ทำให้หัวใจมันทรมานซะเหลือเกิน ยิ่งช่วงนี้ ซัมเมอร์มันชักเหงาๆนะ วันแรกๆก็ร้องไห้เลยแหละ แต่นับจากวันนั้นจนถึงวันนี้ 3 วัน อันโหดร้าย มันชักจะชินชาแล้วหละ ไม่ว่ายังไงก็จะเต็มใจรอการกลับมา ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าถ้าวันนั้นมาถึงจริงๆแล้ว ทุกๆอย่างมันจะเปลี่ยนไป ไม่ว่าใจเรา หรือใจของเค้าที่เปลี่ยน แต่จะไม่เสียใจเลยที่เคยได้รอคอยใครบางคนด้วยหัวใจ สุดท้ายนี้อยากบอกว่าเหงามาก + กับความคิดถึงสุดสุดที่แสนจะมากมาย แต่ก็ทนได้ และยังยืนอยู่ได้ด้วยกำลังใจ ดังที่มีคนเคยบอกว่า เป็นแฟนคนเรือต้องอดทน เหอ เหอ