รวมบทกวี กิฟท์ ท่าตะโก (2534-2544) Episode 1
สุดสายหมอก ยังมีรุ้งและดวงตะวัน
สุดปลายความฝัน กลับมีเพียงฉัน... คนเดียว
-------------------------------------
ฉันเป็นผู้ชายหวานๆ
นั่งเขียนกลอนทั้งวันก็ได้
หากไม่มีอะไรมากระทบให้หวั่นไหว
หรือสบตามีความหายใครสักคน
-------------------------------------
ไม่มีใครห่วงใยอย่างเคย
ความอ้างว้างชาเฉยจึงรุมเร้า
หากบังเอิญพบผมนั่งซึมเศร้า
ขอโทษ เพียงเพราะผมเหงาจริงๆ
-------------------------------------
ถามคนใจน้อย
เธอจะคอยได้ไหม
หากเขาจากเธอไป
อยู่กับใคร ก็ไม่รู้
เจ้าคนใจน้อย...
วันคืนเหงาหงอยหดหู่
น้ำตาอ้างว้างพร่างพรู
เจ้าจะอยู่ได้มั้ย
ขอถามคนใจน้อย
เธอจะคอยได้หรือไม่
หากเขากลับมาวันใด
บอกว่าที่ผ่านไป...ให้ลืม
-------------------------------------
เพียงความทรงจำเก่าๆ
เจือจากบางเบาในความรู้สึก
กระจายออกมากส่วนลึก
เพียงแค่นึก...ถึงเธอ
-------------------------------------
ปี เดือนเปลี่ยนผัน
คืนวันเปลี่ยนไป
แต่ความรักที่อยู่ข้างใน
ยังคงหนักใจ มิเปลี่ยนแปลง
-------------------------------------
ไม่มีดีกรีความหล่อ
ไม่มีความเท่ห์พอ จะฟู่ฟ่า
มีสิ่งเดียวสู้เขาได้ พอให้มา
คือความปรารถนา... ที่จริงใจ
-------------------------------------
หัวใจ... หากเจ็บปร่า
น้ำตา... หากรินไหล
ข้างกาย... หากไม่มีใคร
ฉันจะปลอบใจ เธอเอง
-------------------------------------
จะท่องไปต่างถิ่น
จะโบยบินกับความฝัน
จะถักทอสายสัมพันธ์
กับคนแปลกหน้านับพัน.. แทนเธอ
ปล. บางภาพของอดีตยังติดตา วันเวลาลบมันไม่ได้ ดิ่งด่ำงดงามในดวงใจ จ่อมจมอยู่ในดวงตา มิตรภาพจะไม่จางหาย ทุกลมหายใจยังโหยหา ภาพผ่านกาลเวลา กรุ่นในดวงตา ประทับตรงดวงใจ
ดีใจที่ได้อ่านบทกลอนของพี่กิฟท์ (ผู้ชายเขียนกลอน) คนนี้อีกครั้ง บรรยากาศต่างจากที่อ่านคราวครั้งก่อนโน้น แต่กลิ่นอายยังเหมือนพึ่งได้อ่านเมื่อวานนี้ ขอให้ตามฝันต่อไปนะคะ จะเป็นกำลังใจอยู่ห่าง ๆ และจะติดตามผลงานต่อไปนะคะ รัก (การอ่านกลอน) เสมอ 555
อืม ซึ้งจิง ๆ บทกลอนนี้คงกัดกร่อนมาจากความรู้สึกข้างในที่มีให้ใครในอดีต
ขอให้พี่กิ๊ฟจดจำแต่สิ่งดี ๆ อะไรที่ทำให้เจ็บปวดลืมมันบ้างก็ได้นะ **ยังมีคนสวยรออยู่ ฮ่า ๆ (รอให้พี่กิ๊ฟพาไปกินข้าว อิอิ)
"ขอฝากอีกหนึ่งความห่วงใย
ฝากมาจากใจใครหลายๆคน
เศร้าโศกใดๆให้ผ่านพ้น
ขอให้สุขสันต์จนตราบนานนาน"
"เส้นทางแห่งฝันในวันนี้
อาจมีร้ายดีปนประสาน
ขอให้จงบุกฝ่าประจันบาน
สู้เพื่อวันวันนั้นของเธอ"
สวัสดีครับอาจารย์ แวะเข้ามาอ่านกลอนของอาจารย์ครับเข้ามาบ่อยแล้วแต่ไม่ค่อยได้โพสน์ตอบ
วันนี้ก็เลยลองเขียนเล่นๆๆ
อาจจะไม่ค่อยสำผัสเท่าไหร่นะครับ
แต่ว่าก็ตั้งใจเขียนให้อาจารย์ครับ
trimit13
Fighting Fighting.......
you are my hero
ทุกถ้อยคำร้อยบรรจง.....
บ่งบอกถึงตัวตนคนสรรสร้าง......
บ่งบอกหัวใจกำลังเดินทาง.......
บ่งบอกอะไรอีกหลายอย่าง.......
ให้คนอ่าน....ทราบซึ้งใจ......
หนูเล็ก
สวัสดีค่ะ ...อาจาร์กิฟท์ อ่านกลอนของอาจารย์แล้วคิดถึงวันวาน (10 กว่าปีแล้ว) เลยเน๊อะ ไม่รุ้อาจารย์จำได้รึเปล่า