วันนี้ดิฉันจะมาแบ่งปันประสบการณ์และความทรงจำที่ดีให้เพื่อนๆได้อ่านกันนะคะ

ผ่านมาแล้ว2ปี กับ 24th Universiade Bangkok 2007 หรือกีฬามหาวิทยาลัยโลก แต่ความทรงจำนั้นยังอยู่



ยังจำวันรับสมัครอาสาสมัครไปทำงานนี้ได้เลย ตอนนั้นดิฉันอยู่ปี1 พอดีประกาศรับสมัคร ก็รีบไปลงชื่อกับจิ๋งรูมเหมดดิฉันเอง แล้วก็ไปรอบสัมภาษณ์ ก็เป็นรุ่นพี่นี่แหละที่มานั่งสัมภาษณ์ ก็ถามเกี่ยวกับความตั้งใจจริงที่จะเป็นอาสาสมัคร และให้แนะนำตัวเป็นภาษาอังกฤษ เพราะต้องติดต่อกับชาวต่างชาติ (แอบมั่วมากมาย) สุดท้ายก็ผ่าน ได้รับหน้าที่เป็นผู้ช่วยนักกีฬา หรือ attache'

ก่อนงานจะเริ่ม มีการเตรียมงานเกือบปี ก็มีปัญหาในการทำงานบ้าง แต่ด้วยความมุ่งมั่นของทุกมหาวิทยาลัย งานก็ดำเนินไปด้วยดี
วันประชุมเลือกประเทศ เพื่อความยุติธรรมก็ให้สุ่มบอกจำนวนคนที่ประเทศนั้นๆต้องการ ให้คนขึ้นไปบนเวที แล้วถึงจะบอกว่าได้ประเทศอะไร ซึ่งดิฉันก็ได้ดูแลทีมนักกีฬาซอฟบอลหญิง ประเทศ แคนนาดา โดยมีเพื่อนร่วมทีมอีก2คน คือ ปี(เรียนนิติ ม.ธ.)และพี่เฟริน(เรียนวิทย์ ม.ศิลปกร)


8 สิงหาคม 2550 พวกดิฉันก็ต้องไปอาศัยอยู่อาคารเรียนวิศวะ ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นห้องนอน ต้องไปรับนักกีฬาที่สนามบินสุวรรณภูมิ ติดต่อประสานงานทั้งรถรับ-ส่ง กล่องอาหารกลางวัน และอื่นๆที่ทีมนักกีฬาต้องการให้ช่วยเหลือ

ทีมนักกีฬาซอฟบอลทุกคนมีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดี พยายามมาพูดคุยด้วย เพราะดิฉันเป็นคนที่พูดน้อยที่สุด(ไม่ถนัดเลยคะ เรื่องภาษาเนี้ยะ) เวลาไปแข่งที่สนามไหนก็ต้องตามไปด้วย ในที่สุดทีมซอฟบอลหญิงก็แข่งขันชนะเลิศ แล้วพวกเค้าก็พากันไปเที่ยวโดยชวนพวกดิฉันไปด้วย เพื่อให้ไปเป็นไกด์(จำเป็น)
บ้านเกิดดิฉันก็อยู่เชียงราย ก็เพิ่งย้ายมาเรียนที่กรุงเทพฯ ก็มีแนะนำผิดๆถูกๆบ้าง เค้าก็แอบงงๆ เพราะเหมือนเค้าจะรู้ดีกว่าเราด้วยซ้ำ อิอิ

การประชุมครั้งสุดท้าย โค้ช ผู้จักการทีม พยาบาลประจำทีม นักกีฬา และพวกดิฉัน มานั่งประชุมกันถึงการแข่งขันที่ผ่านมา พวกเค้าได้พูดขอบคุณที่พวกดิฉันมาช่วยเหลือ ซึ่งพวกดิฉันก็รู้สึกตื้นตันมาก

มีพบก็มีจากพวกดิฉันก็ไปส่งทีมนักกีฬาที่สนามบินสุวรรณภูมิกลับ เหลือไว้แต่ความทรงจำดีๆ แต่ก็มีอีเมล์ติดต่อกันอยู่ทั้งทีมซอฟบอล และเพื่อนๆที่ดูแลนักกีฬาประเทศแคนนาดา
สิ่งบางอย่างที่ได้เคยประสบมาก็ยากที่จะอธิบายมาเป็นตัวหนังสือ ดิฉันอยากจะบอกเพื่อนๆว่าประสบการณ์ชีวิตที่ดีนั้นมีมากมาย เมื่อมีโอกาสเข้ามาต้องรีบคว้า แล้วเพื่อนๆก็จะมีความทรงจำที่ดีเหมือนดิฉันเช่นกันคะ
ได้น้องๆที่สามารถสื่อมิตรภาพที่ดี ให้ผู้เข้าร่วมงานนั้น ทำให้เขามีความสุขและประทับใจ
ดูซิ ยิ้มกันอย่างมีสุข
ถือเป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆเลยทีเดียว เพราะกว่าที่ไทยจะมีโอกาสได้เป็นเจ้าภาพและเรายังเป็นส่วนหนึ่งในการทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดีอีกด้วย เสียดายโอกาสมากๆเลยที่ตัวเองก็ไปสัมภาษณ์แต่ไม่ผ่าน ขอให้เก็บความทรงจำดีดีอย่างนี้ให้นานๆนะคะ
เก่งมากๆๆเลยค่ะ
ต้ัองยกให้เป็นนักกิจกรรมตัวยงเลยนะคะ
สาวคนเนี่ย
ขอชื่นชมค่ะ
เจ้าของ blog น่ารักดีนะครับ

เป็นประสบการณ์ชีวิตที่ดีมากเลยค่ะ
ตัวเองก็เป็นคนชอบหาประสบการณ์ค่ะ เพราะเชื่อว่าหากคนเรามีประสบการณ์มากเท่าไหร่ก็จะสามารถจัดการกับปัญหาต่าง ๆ และมีมุมมองที่กว้างขึ้นเท่านั้น นอกจากนี้แล้วยังทำให้รู้สึกว่าโลกนี้มีสิ่งดี ๆ ที่ทำให้ชีวิตเรามีคุณค่าขึ้นเยอะค่ะ
ไปมาหรอจ๊ะหญิงอิจฉาจังเลย