ดูแล=วุ่นวาย+จุ้นจ้าน
                    ดูแล=วุ่นวาย+จุ้นจ้าน ผู้หญิงเราเมื่อมีแฟนมีความรักก็มักมีความสุขกับการได้เข้าไปดูแลเอาใจใส่ หรือเข้าไปจัดการเปลี่ยนแปลงแทบทุกสิ่งอย่างของผู้ชายให้ดีขึ้น โดยลืมถามตัวผู้ชายไปว่าเค้าต้องการมันหรือไม่ แล้วรู้หรือไม่ว่าผู้ชายรู้สึกว่าความหวังดีที่เรามีโดยการช่วยดูแลเค้าในทุกเรื่องนั้นมันกลายเป็นความวุ่นวายและจุ้นจ้าน การคบกันดูแลกันนั้นไม่ผิด แต่ต้องให้อิสระแก่กันให้มากโดยผู้หญิงเราต้องพยายามท่องจำว่า"Girlfriend is NOT mother" หลายคู่ทะเลาะกันมีปัญหากันเพราะผู้หญิงทำตัวเหมือนแม่ พยายามแสดงออกถึงความรักที่มีปริมาณมากเหลือเกินด้วยการดูแล(ซะทุกเรื่องเลย)แต่ความจริงไม่ต้องให้มากเท่าปริมาณความรักหรอก เราต้องลองมีตัวตนในระยะที่เค้าสามารถมองเห็น ให้เค้าหันมาเมื่อไรก็เจอ แต่ก็ไม่ใช่ให้เค้าเจอเราในทุกมุมของโลกส่วนตัวเค้านะ
                  ฉันมีเรื่องเล่าที่ทำให้ฉันได้คิด คือวันที่ฉันทะเลาะกับแฟนด้วยเรื่องที่ฉันรู้สึกว่าเค้าไม่เห็นฉันสำคัญ ทั้งๆที่ตลอดเวลาที่คบกันมาหลายปีฉันทุ่มเททำเพื่อเค้าทุกอย่าง ดูแลเค้าอย่างใกล้ชิด แม้กระทั้งว่ามีกลุ่มวัยรุ่นจะมารุมทำร้ายเค้า ฉันก็เอาตัวเค้าบังตัวเค้าไว้โยไม่กลัวว่าตัวเองจะเจ็บ เรียกว่าคอยช่วยเหลือเค้าทุกเรื่อง ตามดูว่าเค้าทำอะไรเป็นอย่างไรด้วยความห่วงใย ตอนทะเลาะกันฉันจึงพูดไปด้วยความน้อยใจว่า "เธอเห็นเราสำคัญน้อยกว่าคนอื่น แม้กระทั่งเพื่อนที่เพิ่งรู้จัก เหมือนกับว่ามองไม่เห็นฉันเลย หรือเพราะเราอยู่ใกล้กันมาก จนเธอมองไม่เห็นเรา เหมือนหนังสือหรือรูปภาพที่อยู่ใกล้ตามากๆจนแทบชิดติดดวงตา ก็มักมองไม่เห็นว่ามันเป็นรูปอะไร มันอ่านว่าอย่างไร มันสำคัญอย่างไร คนเราก็อย่างนี้แหละไม่เห็นความสำคัญของสิ่งใกล้ตัว"พอฉันพูดจบ แฟนฉันก็นิ่งเงียบ ฉันคิดว่าเค้าคงเข้าใจแล้วสินะ แล้วเค้าก็มองหน้าฉัน และพูดว่า "ใช่แล้วล่ะ เพราะเราอยู่ใกล้กันมาก เราเลยมองแทบไม่เห็นเธอ งั้นต่อไปนี้..." ฉันเริ่มยิ้มในใจ "เราก็ถอยห่างกันออกไปสักนิดดีมั้ย เราจะได้มองเห็นกันและกันชัดเจนกว่านี้" ฉันฟังแล้วอึ้ง โกรธสุดๆ แทนที่จะคิดได้ว่าควรมองเห็นฉัน แต่กลับบอกให้ถอยห่างออกไปสักนิดจะได้มองเห็น ฉันพยายามควบคุมอารมณ์และคิดสิ่งที่เราพูดกัน
                แล้วฉันก็คิดได้ว่าถ้าทำอย่างเค้าพูดจะเป็นอย่างไร ก็เลยตกลงฉันจะถอยออกไปสักนิด ไม่ตามติด คอยดูแล(จุ้นจ้าน+วุ่นวาย)เค้ามากมายซะทุกเรื่องเหมือนแต่ก่อน แล้วฉันก็พบว่าเป็นการค้นพบที่ดีอย่างยิ่ง เราไม่ทะเลาะกันเหมือนแต่ก่อน ปล่อยให้เค้าดูแลตัวเองบ้าง มีโลกส่วนตัวบ้าง แล้วเราก็หันมาสนใจ เอาใจใส่ดูแลตัวเองให้มากขึ้น คอยดูแลเป็นห่วงเค้าได้แต่ไม่ใช่ทุกเรื่อง แล้วความสุขก็อยู่กับเราทั้งคู่ คำว่าดูแลของเราก็คงไม่ใช่ จุ้นจ้านวุ่นวาย อีกต่อไป
                ยังไงอย่าลืม มีตัวตนในระยะที่เค้าสามารถมองเห็น ให้เค้าหันมาเมื่อไรก็เจอ หากว่าเค้ามีเรื่องอะไร หรือต้องการความช่วยเหลือ เค้าไม่บอกใครหรอก เค้าจะบอกเราเป็นคนแรก เพราะเราเป็นคนที่เค้ารักและไว้ใจที่สุดนี่นา