ใครว่าปลาทองความจำสั้น

ท้าวความไปอีกซะหลายๆเดือน มีการประชุมส่งต่องานของคณะ (คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี ภาควิชาพยาบาล)กันค่ะ อาจารย์และพี่ๆเลยให้แบ่งกลุ่มเพื่อคิดชื่อกิจกรรมที่จะจัด ซึ่งอาจจะเป็นเกี่ยวกับการส่งเสริมสุขภาพ สืบสานวัฒนธรรม หรือการบำเพ็ญประโยชน์ ซึ่งจะต้องเขียนหลักการและเหตุผลของโครงการด้วย ทีนี้ก็มีรุ่นพี่เป็นที่ปรึกษาของแต่ละกลุ่ม พี่ก็มาช่วยคิดๆๆๆแล้วก็ให้เราเป็นคนเขียน ไปๆชักจะเขียนตามไม่ทันพี่ก็ว่าเราใหญ่เลย (ไอ้หัวปลาทอง...) หลายๆคนคงเคยโดนเรียกเหมือนกัน เลยสงสัยว่าเอ๊ะ!!! ปลาทองมันความจำสั้นจริงเหรอ เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาพอดีดูรายการ "ที่นี่ - หมอชิต"คนที่เพาะพันธุ์ปลาทองขายเค้าบอกว่า ที่คนชอบพูดเปรียบเทียบอย่างนั้น เนื่องจากปลาทองจะกินอาหารอยู่ตลอดเวลา ให้มากเท่าไหร่ก็จะกินได้เรื่อยๆ เหมือนจำไม่ได้ว่าตัวเองกินอาหารไปแล้ว จนบางตัวถึงกับท้องแตกตายก็มี นี่คงเป็นเหตุผลที่คนชอบเปรีบยคนที่ขี้ลืมว่า "ไอ้หัวปลาทอง" ซึ่งจริงๆแล้วจากการศึกาของนักวิทยาศาสตร์ยืนยันว่าปลาทองมีความจำปกติไม่ต่างจากสัตว์อื่นๆ นอกจากนั้นยังระบุว่าปลาทองมีความสามารถในการสร้างปฎิสัมพันธ์กับเจ้าของหรือใครก็ตามที่ให้อาหารมันเป็นประจำเดินผ่านไปมาพวกมันก็จะว่ายวนไปมาใกล้เพื่อขออาหาร การแสดงออกด้านพฤติกรรมในการจัดลำดับทางสังคมจะเห็นว่าเวลามีสมาชิกใหม่เข้ามาอยู่ในตู้ปลาเดียวกัน พวกมันก็จะแสดงพฤติกรรมก้าวร้าว โดยการไล่ล่า หรือตอดคลีบของสมาชิกใหม่ ประมาณ 2-3 วัน ก็จะเข้าสู่ภาวะปกติ ทีนี้ใครจะมาว่าไม่ได้แล้วนะว่าปลาทองความจำสั้น เพราะมันสามารถจำสมาชิกได้ว่าตัวไหนเก่า ตัวไหนใหม่ จริงมั้ยหล่ะ ถ้าย้อนกลับไปได้นะ จะตอบกลับเลยว่า "ถึงความจำสั้น...แต่รักฉั้นยาวนะ"