- สิ่งที่ถูกรู้ กับ จิตผู้รู้ จิตตั้งมั่น/ตั้งมั่นเพียงชั่วขณะ จิตดวงใหม่ทำนองเดียวกันเกิดดับต่อเนื่องกันไป ==> แล้วจะเห็นไตรลักษณ์ของธรรมารมณ์ทั้งปวง
- เห็นความเกิดดับเปลี่ยนแปลงของรูปนาม ==> ถอดถอนความยึดมั่นของรูปนาม
- ความสุขเกิดแล้วก็ดับไป ไม่ใช่สิ่งที่ควรยินดี
- ความทุกข์เกิดขึ้นก็ดับไป ไม่ใช่สิ่งที่ควรยินร้าย
- สิ่งปรุงแต่งทั้งปวงเกิดขึ้นแล้วก็ดับไป ไม่ใช่สิ่งที่ควรยินดี/ยินร้าย
- การที่จิตยอมรับ คือ การได้เห็นความจริงของกายของใจ ว่าเป็นธรรมดาไม่เที่ยง เป็นทุกข์
ฝึกดู (1)
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ut_sa_nee · 16 มี.ค. 2552
ganeshnoi07 · 16 มี.ค. 2552
ชัชวาลย์ เหลืองชัยวัฒนา · 16 มี.ค. 2552
สมพงษ์ สมพงษ์ ประดิษฐ์ · 16 มี.ค. 2552
ชัชวาลย์ เหลืองชัยวัฒนา · 16 มี.ค. 2552
โมทย์ · 16 มี.ค. 2552
เย้ๆๆๆ เจอคนหน้าตาดี แล้วค่ะ อิอิ
เอายาชูกำลังที่บ้านมาฝาก ครับ จะลองฝึกดู จิตที่ยอมรับ ขอบพระคุณ
สัมผัสรับรู้ความจริง ตามที่เป็นจริง โดยไม่ปรุงแต่ง
สวัสดีครับ
มาอ่านและคิดตามข้อธรรมค่ะ
ทุกสิ่งล้วน เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป .... ไม่ควรยึดไว้เลย
สวัสดีครับ ท่าน ผอ.
สวัสดีครับ ตอนเที่ยงครับ
เจ้าความคิด มันซนยิ่งกว่าลิงครับ ตามไม่ค่อยทัน
ตามไม่ทันไม่ว่า เผลอเกาะหลังมันไปด้วย
สวัสดีครับ ท่านรองฯ
เจ้าความคิด มันซนยิ่งกว่าลิงครับ ตามไม่ค่อยทัน
ตามไม่ทันไม่ว่า เผลอเกาะหลังมันไปด้วย
จริงดั่งท่านว่าไว้ครับ เพราะเราเกาะหลังมันมาตั้งแต่เกิดแล้วครับ วันดีคืนดีอย่าจะลงอยากจะปล่อยกลับไม่ยอมปล่อยเอาดื้อ ๆ คงเหมือนแหวนใน Lord of the ring ประมาณนั้นครับ
ขอบคุณครับ
มาอีกครั้งค่ะ
โชคร้ายที่เหลือเวลาเป็นเทอมสุดท้าย...แสดงว่าโชคดีที่จะได้เรียนจบในเทอมนี้ค่ะ
สู้ ๆ ค่ะ ทำเหมือนกับไม่ได้ทำ จะได้ไม่เหนื่อยเกินไปค่ะ
สวัสดีครับ
I'm here for you +
- มนุษย์เราควรหันหน้าเข้าหากันและรับฟังกันอย่างลึกซึ้งให้มากขึ้น ฟังโดยปราศจากอคติ ไม่ตัดสินใจไปก่อนในเรื่องนั้นๆ แม้ว่าผู้สนทนาด้วยอาจเป็นคนที่เราไม่ค่อยชอบก็ตาม
- ลองฝึกพูดให้ช้าลง เพราะจะทำให้เรามีเวลาคิดไตร่ตรอง ในเรื่องที่เราสนทนาได้ดีขึ้น ไม่พูดโดยใช้อารมณ์นำหน้า เพราะปกติ สมองเราคิดได้เร็วกว่าคำพูด และจะทำให้เรื่องที่กำลังพูดออกมาจาความรู้สึกจริงๆจากใจ ไม่ใช่แค่พูดไปตามหน้าที่
- มนุษย์เราสร้างภาษาขึ้นมาเพื่อที่จะได้มีการสนทนาแลกเปลี่ยนความรู้กันอย่างจริงใจและเรียนรู้ร่วมกัน แต่ทุกวันนี้ความเร่งรีบต่างๆทำให้เราสนทนากันตามหน้าที่ ด้วยความรีบเร่งทำให้สนทนากันมากขึ้นแต่ห่างไกลกันขึ้นทุกที
- เรื่องที่สนทนากันอาจจะไม่ใช่ประเด็นที่สำคัญ แต่สำคัญตรงที่เรามีความกล้าหาญพอที่จะสนทนากับผู้อื่นด้วยใจ แม้กระทั่งคนที่เราไม่ค่อยชอบก็ตาม
ลองใช้ใจพูดแทนปาก ลองใช้ใจฟังแทนหู มิตรภาพ ความเมตตา และ สัมพันธภาพของเรากับผู้อื่น น่าจะเบ่งบานขึ้น
มารับความรู้ไปคิด
สงสัยไม่มีประโยชน์
สาธุ ขออนุโมทนาความดีค่ะ
สวัสดีครับ
...ผู้รู้ไม่คิด ผู้คิดไม่รู้
ไม่รู้ต้องคิด ไม่คิดไม่รู้....
ผู้รู้ไม่คิด => ถ้ารู้หรือบรรลุธรรมแล้ว ก็จะไม่คิดมาก ไม่คิดปรุงแต่ง
ผู้คิดไม่รู้ => แต่ถ้าเกิดอาการคิดมาก คิดปรุงแต่งไปต่าง ๆ นา ๆ ท่านก็ว่ายังไม่รู้ หรือรู้ยังไม่หมด หรือรู้แต่ปฏิบัติยังไม่ถึงทำนองนั้น
ไม่รู้ต้องคิด => ตราบใดที่ยังเป็นผู้ไม่รู้อยู่ ต้องคิดและวิปัสสนา ไปเรื่อย ๆ จนกว่า จะรู้
ไม่คิดไม่รู้ => ถ้าไม่รู้แล้ว ยังไม่วิปัสสนาให้เห็นความจริงในระดับปรมัตร์แล้ว ถ้ามัวแต่วิ่งตามอำนาจของกิเลส ไม่คิดด้วยใจอย่างใคร่ครวญแล้ว ก็จะไม่รู้ว่าไม่รู้ต่อไป