เพื่อนเที่ยว หา(ไม่)ยาก อย่างที่คิด

                หลังจากเสร็จสิ้นภาระงานสำคัญทางราชการอีกเรื่องหนึ่งเมื่อวันเสาร์  รู้สึกโล่งปลอดโปร่งทีเดียว  ถือโอกาส Relax ในวันอาทิตย์อย่างเต็มที่เพื่อเพิ่มพลังที่จะลุยภาระงานอื่นๆ  อีกกองพะเนิน  อย่าให้จิตว่างสัก  5-10 นาทีเชียวนะ คุณเธอเป็นต้องหาเรื่อง คิดโครงการใหม่ๆขึ้นมา และคงไม่พ้นเรื่อง  การท่องเที่ยวแน่นอน 

               การท่องเที่ยวแต่ละแห่ง  ต้องมีการวางแผนล่วงหน้าไว้อย่างดี  เช่นการสืบหาข้อมูลก่อนตัดสินใจที่จะไปเที่ยว   ควรมีการเปรียบเทียบทั้งข้อดีและข้อได้เปรียบระหว่างไปกับทัวร์หรือไปท่องเที่ยวเอง  โดยตรวจสอบโปรแกรมการท่องเที่ยว  ที่พักและอาหารรับรองว่าคุ้มค่ากับเงินที่จ่ายหรือไม่และเหมาะสมกับงบประมาณของตนไหม ( ไม่น่าเชื่อว่าบางครั้งไปเที่ยวกับทัวร์จะได้กำไรชีวิตมากกว่าเที่ยวเอง)  และขั้นตอนสุดท้ายคือ เพื่อนร่วมเดินทาง    อันนี้สำคัญมากๆ   โห…คำว่าเพื่อนนี่มันยิ่งใหญ่กว่าสิ่งใดในโลก   ใครๆก็รู้ว่ามนุษย์เป็นสัตว์สังคม  จะให้ท่องเที่ยวคนเดียวก็กระไรอยู่  อย่างน้อยก็มีคนคุยด้วย มีคนถ่ายรูปให้   มีคนทานอาหารด้วย  มีคนให้คำปรึกษาเมื่อต้องตัดสินใจ (แม้แต่เรื่องไร้สาระ)และเป็นกระเป๋าสำรองเมื่อยามลืมกระเป๋าเงินไว้ที่อื่น (ล้อเล่น…..เดี๋ยวเพื่อนเที่ยวหายหมด)    มีอยู่ครั้งหนึ่งไปปฏิบัติภารกิจต่างประเทศเลยไม่สามารถหิ้วเพื่อนไปเที่ยวด้วยได้  เลยต้องเที่ยวคนเดียว เข้าใจรสชาติของการขาดคู่เที่ยวดีแท้  จึงสรุปได้ว่ามีเพื่อนเที่ยวดีกว่าไม่มีค่ะ

        เพื่อนแท้ขาเที่ยวเดิมๆ  ชักเริ่มเงียบหดหายไปทีละคนๆ   เนื่องจากภารกิจบ้าง  ปัญหาเรื่องสุขภาพบ้าง ส่งผลให้ต้องเริ่มสรรหาเพื่อนเที่ยวหน้าใหม่ๆมาทดแทน  บางคนเหมาะที่จะเป็นเพื่อนเที่ยวด้วยในประเทศ  บางคนก็ต้องต่างประเทศเท่านั้น  ด้วยเหตุ-ด้วยผลที่ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่างด้วยกัน  วันนี้ปิ๊ง  Idea ที่จะล่าเหยื่อรายใหม่(เพื่อนเที่ยว)  ด้วยรู้จุดอ่อน-จุดแข็งของเพื่อนแต่ละคนดีจึงต้องใช้เทคนิคบางอย่างประกอบการชวน     เคล็ดลับมีอยู่นิดเดียวคือ “ให้เกียรติ  ให้ความจริงใจ  และมอบน้ำใจให้เขา ”  รับรองสำเร็จทุกราย… เพื่อนเที่ยว   หา(ไม่)ยากอย่างที่คิด