ผมและคณะกรรมการประเมินคุณภาพภายในสถานศึกษา ได้ไปประเมินคุณภาพโรงเรียนบ้านหนองแดน สาขาโละโคะ ประทับใจมาก โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนนานาชาติ ผู้เรียนประกอบด้วยชาวไทยภูเขาเผ่าปะกากะยอ ชาวม้ง ไม่มีคนไทย มีครูเป็นครูไทย โรงเรียนอยู่ไกลมาก ต้องนั่งรถขับเคลื่อนสี่ล้อ บนถนนคอนกรีตสองเลน (เลนละ 1 ล้อ) ต้องคอยลุ้นกันตลอดทางกลัวล้อรถยนต์ตกถนน เสียดายไม่ได้รูปถ่ายถนนมาฝาก เนื่องจากมัวคอยลุ้น บางตอนเขาคงเกรงว่าล้อรถจะสกปรก เลยทำถนนให้ผ่านคลองให้น้ำล้างยางด้วย แถมสะพานหลายๆแห่งต้องเอาใจช่วยคนขับว่าล้อรถจะตรงพื้นสะพานหรือไม่ เพราะสะพานก็มีไม้สองแผ่นเท่าล้อรถยนต์เหมือนกัน ถามผู้รู้(ผู้ใหญ่บ้าน)เขาบอกว่าที่เขาทำถนนแบบนี้ เพราะตรงกลางล้อไม่ได้ใช้วิ่ง ไม่ต้องถมดินก็ได้
ผู้ใหญ่บ้านและชาวบ้านมาคอยต้อนรับ เขาบอกว่า โละโคะแปลว่า หอยใหญ่ พวกเราพากันสงสัยว่าทำไม หอยใหญ่ทำใมมาอยู่บนภูเขา
แต่สิ่งที่ประทับใจมากๆ โรงเรียนนี้มีนักเรียนประมาณร้อยกว่าคน นักเรียนอ่านหนังสือไทยออกทุกคน มีความรับผิดชอบสูงเช้าขึ้นมาช่วยกันทำความสะอาดบริเวณโรงเรียน ห้องเรียน ห้องส้วม แต่งกายสะอาดสะอ้าน มีระเบียบวินัยดี พบครู/ผู้มาเยี่ยมเยือนยกมือไหว้ พูดจาไพเราะ
พอประเมินเสร็จเรียบร้อย ผู้บริหารโรงเรียนพาไปน้ำตกเต่าดำ สวยงามมาก ครั้งต่อไปจะนำภาพมาฝากอีกครับ









เสร็จากการประเมิน กางเต้นท์พักนอน




หมูม้งและน้ำตกเต่าตำ เป็นน้ำตกที่แปลกมากๆ เพราะต้องเดินลงภูเขา จึงไปเล่นน้ำตกได้
แต่ตอนเดินขึ้นจากน้ำตกเพื่อขึ้นรถกลับเขตพื้นที่ (อยากเปลี่ยนชื่อเป็นน้ำตกเต่าคลาน)
ท่านรอง ผอ.วีระที่เคารพรักครับ
- แวะมาเยี่ยมครับท่านรอง
- เดินทางไปโละโคะลำบากไหมครับ คนที่นั่นเป็นอย่างไร ว่างๆ กรุณาท่านช่วยเล่าให้ฟังบ้างนะครับ
ท่านรองฯวีระจะไปอีกเมื่อไหร่ก็อย่าลืมชวนท่านรองฯศักดิ์ชัยไปด้วยนะคะ โดยเฉพาะลงไปปีนน้ำตก ประสบการณ์ที่ไม่อาจลืมเลือน ...รู้แล้ว เห็นแล้ว ..เฉยไว้..!!!1
ท่านรองฯวีระจะมาเที่ยวโละโคะอีกเมื่อไหร่ค่ะ ตอนนี้ที่โละโคะกำลังทำถนนใหม่
ฝนตกลงมาแต่ละที ขี่รถลุยทะเลโคลนสนุกมากเลยค่ะ รีบๆขึ้นมาเที่ยวก่อนถนนแห่งความทรงจำเส้นนี้จะไม่มีให้เห็นนะคะ.....
คณะครู นักเรียน กรรมการสถานศึกษา ประทับใจท่ารองวีระและคณะของท่านมากอยากให้ท่านไปเยี่ยมบ่อยๆ ทุกคนรอกำลังใจจากท่านอยู่ครับ
สวัสดีค่ะโรงเรียนบ้านหนองแดน ดิฉันศิษย์เก่าค่ะ ขอให้โรงเรียนอยู่ต่อไปและร่มเย็นเป็นสุขนะคะ
โรงเรียนบ้านหนองแดนเป็นไงบ้างคะ
ดิฉันเป็นศิษย์เก่าคะ
อาจารณ์ เอ๋ คิดถึงคุงครูนะคะ
จากเด็กดื้อ
สวัสดี คร้า
ศิษย์ เก่า คร้า
ชื่อ เยเย่ อ่ะ ค่ะ
คิด ถึง อาจารย์ ทุก ท่าน
คิด ถึง เพื่อนๆ ทุก คน ด้วย ค่ะ
"จะร๊ากโรงเรียนบ้านหนองแดนตลอดไป"
คิดถึงทุกคลเรยยยยยยยยย
เป็นงัยกันบ้างค่ะสบายดีกันอยู่หรือเปล่าเอ่ย แล้วน้องๆละจ๊ะ ยังอยู่ดี กินดีกันมั้ย
รักทุกคนนะจ๊ะ
ผมเป็นครูอยู่ จ.เพชรบูรณ์ อยากย้ายกลับบ้านที่จังหวัดกำแพงเพชรและอยากอยู่โรงเรียนบ้านหนองแดนครับผมรักธรรมชาติและรักเด็กชาวเขา
ดิฉันเป็นคนเชียงรายแต่ได้มาเที่ยวที่บ้านโล๊ะโค๊ะบ่อยเพราะแฟนอยู่ที่นั้นดิฉันอยากจะมาเป็นครูที่นั้นมากเพราะเด็กๆที่นั้นน่ารักและทุกคนเป็นกันเองถึงแม้ว่าจะฟังไมรู้เรื่อง
อาบุ๊หรือโกโก้ที่ครูฟ้ารู้จักคิดถึงมากแต่ยังไม่มีเวลากลับไปเที่ยวหาเด็กๆเป็นไงบ้างอีกไม่ถึงเดือนเราเจอกันที่บ้านโล๊ะโค๊ะพร้อมเด็กๆกันนะครูฟ้าเพราะอาบุ๊เรียนจบแล้ว
รักครูร.รบ้านหนองแดนมากคระดิฉันลูกศิษเก่าคร้า
คิดถึงอาจารย์ทุกๆคนและน้องๆด้วยนร้า
มีโอกา๋ศจะกลับไปตอบเแทน บุญคุณ ของคุณครูนะค๊ะ
***จากศิษย์เก่า ตัวน้อย ^__^
คิดถึงจังค่ะ เคยไปสอนทั้งที่โละโคะและหนองแดน เด็กๆและคุณครูคงสบายดีทุกคนนะคะ รอโอกาสดีเมื่อไหร่จะไปเยี่ยมจ้า
ความรู้สึกที่ได้มาสอนอยู่ที่นี่สามปี มากมายหลากหลายความรู้สึก
แต่มีสิ่งเดียวที่เชื่อว่า ทุกคนจะคิดถึงตลอดเวลา ไม่ว่าจะย้ายไปอยู่ที่ไหน
เพราะที่นี่คือ...โละโคะ
รัก รร รัก คุณครูทุกท่านเลยครับ ลูกศิษคนนี้ยังจำใด้เลยว่าเรียนกับครูท่านไหนบ้าง
ป. อ. ครูพิทักษ์
ป.1 ครูสมชาย
ป.2 ครูสุมิตรา(เอ๋)
ป.3 ครูสมศักดิ์
ป.4 สมพงษ์
ป.5 เนตร
ป.6 อัญ
ป.6 ผอ.วิศาล เดชเดี่ยว มาติววิชาภาษาอังกฤษด้วยตัวเองขอขอบคุณมากๆเลยครับ
คึดถึงจังเลย คึดถึงจอบคึดถึงบุ่งกี๋มากๆเลยครับ หลายๆอาคารเรียนเด็กนักเรียนหลายๆคน รวมถึงตัวผมเองก็มีส่วนร่วมในการขุดดิน(ปรับหน้าดิน) ขอขอบคุณคณะครูทุกท่านที่อุส่ามาให้ความรู้กับเด็กตัวเล็กๆหลังเขา ถึงถนนหนทางอาจไม่ดีอย่างที่คิด เด็กหลังเขาคนนี้จะไม่ลืมเลยครับ