อาหารไทย ชาติไหนก็สู้ได้ยาก
อาหารการกินประเทศสิงคโปร์ : Singapore Cuisine
        

          ผมได้มีโอกาสได้ไปศึกษาดูงานเกี่ยวกับการศึกษาของประเทศสิงคโปร์เมื่อไม่นานมานี้  เมื่อไปถึงก็ได้พบกับความหลากหลายทางวัฒนธรรมของสิงคโปร์ในหลายๆ  เรื่องแต่ผมเป็นคนที่สนใจเรื่องอาหารเป็นพิเศษ  ไม่ว่าจะไปที่ไหนๆ  ในประเทศไทยหรือต่างประเทศผมจะต้องลองลิ้มรสชาตของอาหารทุกที่และก็ต้องเป็นอาหารที่ขึ้นชื่อหรืออาหารหน้าตาแปลกๆ ที่สิงคโปร์เรื่องของวัฒนธรรมจะสะท้อนอยู่มากในอาหารพื้นเมืองที่หลายหลากชนิดเช่น อาหารจีน มาเลย์ อินเดีย เปรานากัน รวมทั้งอาหารไทยและอื่นๆอีกมากมาย
“อาหารของสิงคโปร์จะสะท้อนถึงสิ่งที่ดีที่สุดของเกาะหลายวัฒนธรรมแห่งนี้ อาหารและรสชาติต่างๆ ของที่นี่ส่งอิทธิพลถึงกันและกันมาเป็นเวลาหลายสิบปีแล้ว...”  แต่ที่ขึ้นชื่อมากที่สุดถ้าหากใครได้มาสิงคโปร์แล้วไม่ได้ลองก็เหมือนยังไม่ถึง ได้แก่ บักคุดเท  ชาแควท่าว  ปูผัดพริก ข้าวมันไก่ไหหลำ  สาเทย์(สะเต๊ะ) เป็นต้น  ซึ่งจากการศึกษาดูงานพวกเราก็ได้รับประทานครบทุกอย่าง  แต่ยังมีอาหารอีกมากมายในสิงคโปร์  มีข้อสังเกตอย่างหนึ่งคือ อาหารแทบจะทุกชนิดมักนิยมใส่แป้งข้าวโพดลงไปด้วย  ก็จะเหมือนกับอาหารมาเลย์ที่จะใส่กะปิลงไปในอาหารแทบทุกชนิด  และที่นิยมมากๆ  ก็คือก๋วยเตี๋ยวที่น้ำคล้ายๆ ข้าวซอยบ้านเรารสชาตก็เหมือนกันมากๆ  แต่ก็อร่อยในแบบของเขานะ  ผมว่าในหลายๆ  แห่งรสชาตอาหารไทย  ชาตไหนก็สู้ได้ยากกกกกกกกกกก... 

อาหารที่นิยมกันมากและขึ้นชื่อของสิงคโปร์คือ ปูผัดพริก  ถือเป็นอาหารประจำชาติอย่างไม่เป็นทางการเดินไปทางไหนก็จะมีโฆษณาเต็มไปหมด  อาหารจานนี้มักจะปรุงโดยใช้ปูสดเนื้อนุ่มและก็ตัวใหญ่มากๆ   และซอสเผ็ดหวาน แต่ก็ไม่ลืมแป้งข้าวโพดอีกนั่นแหละ (จะเรียกปูผัดผงกระหรี่แบบบ้านเราก็ไม่ได้) จะให้ดีต้องใช้นิ้วทั้งสิบหรือสองมือนั้นแหละช่วยเวลารับประทานด้วย  เพราะเขาไม่ได้ทุบมาให้แต่มีคีมมาให้บีบ(ไม่ใช่ครีมทาหน้านะ)ด้วย!  จากนั้นล้างปากด้วยขนมปังขาวหรือหมั่นโถว  อาหารในสิงคโปร์ยังมีอีกมากมายแต่โดยรวมรสชาตจะเหมือนกันหมดผิดกันก็ตรงกลิ่นว่าเราจะไปรับประทานตรงไหนในลิเติ้ลอินเดีย ไชน่าทาว  หรือในศูนย์อาหารทั่วไปเท่านั้นเอง

อาหารที่ลองชิมมีมากมายแต่ก็มาสะดุดอยู่ที่เบียร์ดำหรือที่คนพื้นที่เรียกว่า"สะเต้า"  กว่าที่จะบอกเขาถูกก็แทบแย่ก็ดันไปเรียกแบ็คเบียร์นะดิ  แต่ก็ไม่เกินความพยายามของพี่ไทยชอบดื่ม...วันแรกกว่าจะได้นอนก็หมดไปหลายขวด...วันหลังจามาเล่าต่อนะครับ...