ชาวจีนมีข้อคิดเห็นที่เล่าสืบต่อกันมาหลายๆ อย่างเกี่ยวกับเรื่องที่อาหาร “ข่มกัน” จะกินร่วมกันไม่ได้ ข้อคิดเห็นเหล่านี้มีไม่น้อยที่สรุปจากประสบการณ์ที่เป็นจริงของคนรุ่นก่อน ซึ่งถ้ามองในแง่ของวิชาโภชนาการสมัยนี้แล้ว ก็นับว่ามีเหตุผลที่ดีมากทีเดียว
อาหารบางอย่างจะมีสารอาหารบางชนิดที่อาจเกิดปฏิกิริยาทางเคมีที่ไม่เป็นผลดีต่อร่างกาย ผลไม้บางชนิดอย่าง ลูกพลับ องุ่น ทับทิม เซียนจาจะมีกรดแทนนิค (Tannic acid) ค่อนข้างมาก ซึ่งหากกินร่วมกับอาหารทะเล โปรตีนและแคลเซียมที่มีอยู่มากในอาหารทะเล ก็จะเกิดปฏิกิริยากับกรดแทนนิค กลายเป็นสารที่ร่างกายดูดรับได้ยาก เป็นการทำลายสารอาหารและลดคุณค่าทางอาหาร และยังทำให้ระบบการย่อยอาหารของร่างกายต้องรับภาระหนักเพิ่มขึ้นด้วย ดังนั้น อาหารสองชนิดนี้จึงไม่ควรกินร่วมกัน และด้วยเหตุผลเดียวกันนี้ เราจึงไม่ควรกินอาหารที่ “ข่มกัน” หรือ อาหารที่อาจทำปฏิกิริยากันแล้วเป็นสารที่มีพิษต่อร่างกาย
ที่มา : หนังสือชุดดูแลสุขภาพ (ร้อยแปดปัญหาอาหารการกิน) โดย หวางซินฮุย ผู้เขียน, อดุลย์ รัตนมั่นเกษม แปล
สวัสดีค่ะ
มาอ่านข้อมูลดี ๆ ค่ะ
ขอบคุณนะคะ
(^___^)