วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2552
วันนี้เป็นวันเกิดคุณพ่อทุก ๆ ปี ฉันจะโทรหาคุณพ่อ แต่ปีนี้ลืมโทรไปเป็นเรื่องที่แย่มาก ๆ และฉันก็เสียใจมากรู้สึกผิดมาก ๆ เลย และเมื่อถึงวันที่ 25 ก.พ. ฉันโทรหาคุณแม่ เล่าให้ฟังว่า คุณพ่อนั่งรอโทรศัพท์จากลูก ๆ ทั้งวัน แต่ลูกก็ไม่ได้โทรไปสักคน พ่อเสียใจและน้อยใจที่ลูก ๆ ลืมวันเกิด แต่ในวันนั้นฉันก็เล่าถึงเหตุผลที่ลืมวันเกิดท่านฉันงานหนักมากไม่นึกถึงว่าแต่ละวันเป็นวันที่เท่าไรทำให้ฉันลืมวันเกิดพ่อ และอีกอย่างวันนั้นฉันนอนแต่หัวค่ำ วันนั้นฉันเหนื่อยมาก อ่อนเพลีย ทำให้นอนแต่หัวค่ำ พอถึงวันนี้ คุณพ่อไม่โกรธ ไม่น้อยใจฉันแล้ว ก็ขอให้คุณพ่อมีความสุข สุขภาพแข็งแรง ตลอดไป รักพ่อมากคะ ปุ้ย
26/02/2552
พ่อไม่โกรธหรอกค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ
ขอบคุณค่ะ
ในที่สุดพ่อก็เข้าใจแล้ว
ดีใจด้วยค่ะ