การพัฒนาความสามารถด้านทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารและแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้กิจกรรมการละคร

บทคัดย่อ

 

                   การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ  1)  พัฒนาความสามารถด้านทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร ของชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้กิจกรรมการละคร  และ 2)  เปรียบเทียบแรงจูงใจในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษโดยใช้กิจกรรมการละครก่อนและหลังเรียน  กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/5  ที่ลงทะเบียนเรียนวิชาภาษาอังกฤษพื้นฐาน  รหัส อ31101  ภาคเรียนที่ 1     ปีการศึกษา  2551  โรงเรียนสวายวิทยาคาร  อำเภอเมือง   จังหวัดสุรินทร์ รวม 40 คน  ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่าย (Simple  Random  Sampling)  เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย  1)  แผนการจัดการเรียนรู้ด้านทักษะการพูดภาษาอังกฤษโดยใช้กิจกรรมการละครจำนวน 14  แผน  แผนละ 1 ชั่วโมง  รวม 14  ชั่วโมง  2)  แบบทดสอบวัดความสามารถด้านทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารโดยการทดสอบปากเปล่า (Oral  test)ให้นักเรียนตอบข้อคำถาม  จำนวน 10  ข้อ  ใช้ทดสอบก่อนและหลังเรียน  เป็นแบบทดสอบชุดเดียวกัน  และ  3)  แบบสอบถามวัดแรงจูงใจในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษก่อนและหลังเรียนเป็นแบบทดสอบชุดเดียวกัน  จำนวน 20  ข้อ

                   การวิเคราะห์ข้อมูลทำโดยการนำคะแนนจากการทดสอบความสามารถด้านทักษะการพูดภาษาอังกฤษ  และการตอบแบบสอบถามวัดแรงจูงใจในการเรียนมาหาค่าเฉลี่ย ( ) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) แล้วเปรียบเทียบดูความแตกต่างระหว่างก่อนและหลังเรียน โดยการทดสอบแบบที แบบจับคู่ (Paired  samples  t - test) คำนวณค่าสถิิโดยใช้คอมพิวเตอร์โปรแกรม SPSS   ผลการวิจัยโดยสรุปมีดังนี้ 

                   1.  ความสามารถด้านทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารโดยใช้กิจกรรมการละครของนักเรียนหลังเรียน  มีคะแนนเฉลี่ยสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

                2.  แรงจูงใจในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษโดยใช้กิจกรรมการละครก่อนและหลังเรียนแตกต่างกันโดยมีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05