เมื่อครั้งไปทำบุญกับคณะญาติธรรม ที่วัดป่าบ้านตาด ได้เดินเข้าไปในบริเวณวัด เห็นป้ายแผ่นเล็ก ๆ เป็นลายมือของท่านอาจารย์มหาบัว ญาณสัมปันโน ซึ่งเราเรียกท่านด้วยความเคารพว่า "ท่านหลวงตามหาบัว" ท่านได้เขียนข้อความที่อ่านแล้วสะดุดตา สะดุดความรู้สึก และสะดุดใจ จึงได้เขียนใส่กระดาษแผ่นเล็ก ๆ เพื่อนำกลับมาอ่านเตือนใจที่บ้าน (กันลืม) แต่มาทบทวนแล้วน่าจะนำมาเขียนลงให้เพื่อนสมาชิกได้รับทราบบ้าง (เผื่อสะดุดเหมือนเรา) จึงขออนุญาตท่านหลวงตาได้นำมาเขียนดังนี้
"การทำบุญตักบาตรเป็นความดี เป็นบุญแก่จิตใจ เมื่อมีโอกาสพอทำได้เมื่อไร จึงควรทำเสมอ การไปทำบุญปกติ ย่อมไม่ขาดทุน มีแต่กำไรทางจิตใจโดยถ่ายเดียว" "ไปที่ไหนก็อย่าลืมพุทโธ ภายในใจให้พุทโธ พุทโธ เสมอไป ใจจะสงบเย็นเป็นสุขออยู่กับตัวตลอดกาลสถานที่" "ถ้าทำด้วยความระมัดระวัง ความบกพร่องแม้มีก็ไม่มาก ฉะนั้น สติ จึงสำคัญและมาอันดับหนึ่ง ปัญญามาที่สอง" "ใจเราถ้าเฝ้าสังเกตดูอยู่โดยสม่ำเสมอกับการประกอบกิจทั้งปวงย่อมจะมีวันรอบคอบไปด้วยกันกับงาน ไม่บกพร่องทั้งใจและงานจนกลายเป็นความเคยชินต่อการระวังรักษา" "อันคนภายนอกจากตัวเรานั้น อย่าถือเป็นประมาณ ยิ่งกว่าการสังเกตดูใจ กาย วาจาของเรา นี่เป็นจุดสำคัญและจำเป็นมากกว่าสิ่งใด ปราชญ์ท่านไม่ลืมตัว และวางตนต่อโลกได้โดยสม่ำเสมอ เพราะท่านมองดูตัวท่านไปพร้อม ๆ กับสิ่งทั้งหลายที่มาสัมผัส" "ดูตัวเองรอบ ดูจิตรอบ ด้วยสติ ปัญญา อยู่โดยสม่ำเสมอ ย่อมจะดูคนรอบข้าง รอบเข้าเรื่อย ๆ " "การระวังตัวเองนั้นถูกต้องแล้ว ส่วนมากมักระวังแต่ผู้อื่น สิ่งอื่น ไม่ย้อนมาระวังตัวเอง ซึ่งเป็นตัวการสำคัญบ้างเลย จึงมักผิดพลาดอยู่บ่อย ๆ ธรรมะท่านสอนให้ดูตัวเอง ระวังตัวเอง จะได้เห็นความบกพร่องของตัวเองแล้วแก้ไขไปเรื่อย ๆ จนสมบูรณ์ได้ จึงขออนุโมทนาด้วยนะ"
สาธุ..สาธุ ขออนุโมทนาด้วยครับ
"ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม"