เมื่อนั้น นวลนางดรสามารศรี

      

นางดรสา ชายาห้าวันของระตูบุศสิหนาที่ถูกอิเหนาในคราบโจรป่ามิสารปันหยีฆ่า นางเสียใจมากจนกระทั่งทำพิธีสตี เผาตนเองไปพร้อมกับระตูบุศสิหนา

เนื้อเรื่องตอนนี้อยู่ในละครในเรื่องอิเหนา ตอน ปัญหยีรบระตูบุศสิหนา ระตูบุศสิหนาไปรบกับปันหยี(อิเหนา) แล้วพลาดท่าต้องทวนของปันหยีตกจากม้าสิ้นพระชนม์ทันที นางดรสาเสียใจมากจึงได้ทำพิธีแบหลา(ฆ่าตัวตาย)ตามพระสวามี

เนื้อเรื่องกล่าวถึง อิเหนาได้ปลอมเป็นปันหยี (โจรป่า)พร้อมด้วยสี่พี่เลี้ยงเที่ยวรอเวลา ทำกลอุบายเข้าเมืองหมันหยาเพื่อให้ได้นางจินตราวาตี อิเหนาและพี่เลี้ยงทำตนเป็นโจรป่าซ่องสุมกำลังอยู่

ระตูบุศหนาเพิ่งทำการอภิเษกกับนางดรสาขบวนผ่านมานมัสการพระฤาษีและต้องพักค้างคืนพอดี เช้าตรู่วันหนึ่ง ประสันตาพี่เลี้ยงไปต่อนกเขาที่เชิงผามะราปี เกิดมีเรื่องกับคนของระตูบุศสิหนา ต่างฝ่ายต่างทูลให้นายของตนได้ทราบเรื่องยุยงจนเกิดเป็นสงคราม ระตูบุศสิหนาออกรบกับปันหยีและต้องทวนตกม้าตาย พี่ชายทั้งสองของระตูบุศสิหนามีความเกรงกลัวปันหยีจึงมอบ สียะตราซึ่งอิเหนาปันหยีรับไว้ในฐานะน้องชาย มอบนางสการวตีและนางมาหยารัศมีในฐานะบาทบริจาริกา

ความทราบถึงนางดรสาว่าสามีตายนางจึงกระทำพิธีแบหลาคือการใช้กริชแทงตัวและโดดเข้ากองไฟตายตามสามี สำหรับกระบวนรำดรสาแบหราเป็นกระบวนรำอาวุธกริชของตัวละครที่เป็นตัวนาง โดยใช้กริชเล่มเดียวกับกริชของระตูบุศหนาสามี การแต่งกายจะแต่งกายด้วยชุดขาว สวมกระบังหน้ารำถือกริชเป็นวงกลมไปรอบๆ กองไฟหรือพระเมรุของระตูบุศสิหนา

“              เมื่อนั้น                 นวลนางดรสามารศรี
กำสรดโศกศัลย์พันทวี             อัญชลีทั้งสองกษัตรา
แล้วทูลว่าพระองค์ผู้ทรงเดช      จงได้โปรดเกศเกศา
ข้าน้อยขอถวายบังคมลา           ตายตามภัสดาด้วยภักดี
ขอฝากบิตุราชมาตุรงค์             ทั้งประยูรญาติวงศ์ในกรุงศรี
อันศฤงคารของข้าบรรดามี        ถวายไว้ใต้ธุลีบาทา
ทูลพลางประณตบทเรศ            สองกษัตริย์ทรงเดชเชษฐา
บังคมบรมศพภัสดา                 แล้วกัลยาทักษิณเวียนไป
ครั้นครบคำรบสามรอบ             นบนอบน้อมองค์ลงกราบไหว้
จึ่งชักเอากริชภูวไนย                มาทูลไว้เหนือเกล้าเมาฬี
กันแสงพลางทางสมาลงธิกรณ์   ภูธรได้เคืองบทศรี
ด้วยกายกรรมแลวจี                 ขออย่ามีเวราผูกพัน
ประการหนึ่งซึ่งข้าสุจริต            สู้ตายมิได้คิดบิดผัน
เดชะความสัตย์ของข้านั้น         แม้นทรงธรรม์จะตกไปแห่งใด
ขอให้ได้พบสบประสงค์            บำเรอบาทบงส์จงได้
ให้ร่วมสุขร่วมทุกข์ร่วมฤทัย        อย่าให้รู้นิราศคลาดคลา
ครั้นเสร็จตั้งจิตอธิษฐาน           เยาวมาลย์กราบงามสามท่า
เห็นเพลิงพลุ่งรุ่งโรจน์โชตนา     ก็แบหลาโจนเข้าในอัคคี”