งานไหนๆ...ก็ไม่มีเบา ถ้าเราอยากทำให้ดี

สัปดาห์นี้รับหน้าที่อยู่ในจุดทำงานหลักของหน่วย คือคุมเครื่องวิเคราะห์อัตโนมัติ Modular P800 ที่รับผิดชอบตรวจทดสอบประจำของหน่วยเคมีคลินิกของเรา งานแต่ละวันก็ประมาณ 800-900 กว่าราย หน้าที่ของคนคุมเครื่องก็คือรับผิดชอบดูแลเครื่องให้พร้อมทำงาน แต่ละเย็นหลังเสร็จงานก็จะต้องตระเตรียมน้ำยากว่า 20 การทดสอบ ที่หลายๆการทดสอบจะใช้น้ำยามากกว่า 1 ตัว และเรามีเครื่องที่สามารถทำงานได้ 2 Module ก็ใช้น้ำยาจำนวนเป็น 2 เท่าของจำนวนการทดสอบที่มี รวมๆแล้วก็กว่า 150 ขวด และต้องดูแลน้ำยาที่ใช้ล้าง cell ล้างเครื่องและอื่นๆอีก แถมเครื่องของเราเป็นแบบที่น้ำยาและสิ่งตรวจทั้งหลายจะถูกดูดออกทิ้งในถังพลาสติกใบโต ซึ่งเราต้องยกเททิ้งเอง (ใส่ยาฆ่าเชื้อไว้ก่อนแล้ว) วันหนึ่งๆก็หลายลิตรอยู่ค่ะ

ระหว่างวันก็มีหน้าที่ดูแลให้สิ่งส่งตรวจต่างๆเข้าเครื่องให้ถูกต้อง สั่งการทดสอบให้ตรงครบถ้วน จัดการเก็บหลอดที่ตรวจแล้วออกเก็บให้เป็นระเบียบ เพราะเราต้องทำการตรวจซ้ำบ้าง มีการสั่งทดสอบเพิ่มจากเลือดเดิมบ้าง มีหน่วยอื่นๆมาขอแบ่งเลือดไปตรวจอย่างอื่นบ้าง ที่ทำให้เราต้องกลับมาค้นหาหลอดเลือดอีกครั้ง อันนี้ก็วุ่นวายทีเดียวหากเวลาเก็บออกไม่ได้จัดการให้เรียบร้อย เพราะเจ้า Modular P800 นี้เขาเป็นเครื่องแบบ Automatic random access discrete analyzer ก็คือเราใส่หลอดเลือดเรียงกันเข้าไป สั่งการทดสอบที่ต้องการ เครื่องเขาจะจัดการเอาเองว่าเขาจะทำการทดสอบไหนของรายไหนก่อนหลังตามระบบของเขา โดยไม่ได้เรียงตามที่เราใส่เข้าไป เพื่อจะให้ได้ผลออกมาเร็วที่สุด ทำให้สิ่งส่งตรวจที่หลุดออกมาจากเครื่องจะไม่เรียงตามลำดับที่เราใส่เข้าไป

ทำงานในจุดนี้ทีไร ก็จะรู้สึกเหน็ดเหนื่อยมาก กลับมาถึงบ้านแต่ละเย็นก็จะหมดลานเอามากๆ หากทำงานจุดอื่นๆ บางจุด ช่วงบ่ายยังพอมีเวลาจัดการทำงานเอกสารได้บ้าง แต่ส่วนมากก็ต้องหอบหิ้วกลับมาทำต่อที่บ้านด้วย เพราะหน่วยของเราไม่มีเลขาฯ งานไหนๆเราก็ช่วยกันทำเอง

ยังมีงานแก้ไข WI งานตรวจแก้บทความในฐานะที่ปรึกษาค้างอยู่อีกงาน งานเขียนบทความตีพิมพ์ที่เขียนเสร็จแล้วแต่ยังไม่ได้อ่านทานและตรวจสอบความคืบหน้าของ papers ใหม่ๆเพิ่มเติมรอบสุดท้าย งาน...ฯลฯ ที่ต้องค่อยๆทยอยทำอีกหลายงาน แต่พออยู่จุดนี้ในสัปดาห์นี้ ทุกงานที่ว่าก็จะต้องแปะไว้ก่อน เพราะหาเวลาว่างไม่ได้เลย และกลับมาบ้านก็หมดแรงที่จะทำจริงๆ

ไม่เครียดนะคะ อย่างน้อยก็ไม่รู้สึกว่าตัวเองเครียด คิดว่าทำสิ่งที่ต้องทำตรงหน้าให้ดีที่สุดเท่านั้นเอง และอะไรต่ออะไรที่ต้องทำ ก็เป็นเพียงสิ่งที่ต้องทำ ทำตอนไหนได้ก็ทำ ทำไม่ได้ก็ต้องค่อยๆทำกันไป ไม่เคี่ยวเข็ญตัวเองมาก

พรุ่งนี้เราจะมีประชุมหน่วย เรื่องแบ่งงานกันเพื่อให้หัวหน้าหน่วยอย่างพี่ปนัดดา QMRอย่างพี่นุชรัตน์ สามารถมีเวลาในการจัดการงานของหน่วยที่เกี่ยวข้องกับการบริหาร และการควบคุมคุณภาพ พัฒนาการบริการ ที่ช่วงนี้กำลังเข้มข้น เพราะเราเริ่มเข้าสู่ระบบ ISO15189 เต็มที่แล้ว เราคุยกันด้วยว่าเราคงต้องทำเรื่องขอคนทำงานเพิ่ม ก็เป็นธุระอีกตามเคยที่จะต้องคิดคำนวณภาระโหลดงานที่พวกเรารับกันอยู่ในปัจจุบัน และพวกเราคนอื่นๆจะได้ทยอยมีเวลาทำงานอื่นๆกันได้บ้าง

เขียนบันทึกนี้ไว้เป็นเครื่องเตือนใจ ในอีกวันที่เหนื่อยจนไม่อยากทำอะไรอื่นๆอีกแล้วในตอนนี้ค่ะ เขียนแล้วช่วยให้หายเหนื่อย นอนหลับสบาย เพื่อจะได้เริ่มต้นลุยกันใหม่ในวันสุดท้ายของสัปดาห์แล้ว