การให้กำลังใจผู้ที่ทำผิดพลาด

        เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนพิธีเปิดงานศิลปหัตถกรรมที่สนามกีฬากลางสุพรรณบุรี   ช่วงหนึ่งมีการแสดงเครื่องบินเล็กวิทยุบังคับ  ทางประธานชมรมเครื่องบินเล็กวิทยุบังคับ  ได้ให้นักเรียนโรงเรียนอนุบาลสุพรรณบุรี  ได้ออกไปแสดงการบังคับเครื่องบินโชว์ โดยที่นักเรียนคนนี้ ได้ผ่านการฝึกอบรมมาระยะหนึ่ง     นักเรียนคนนี้ก็ออกไปบังคับ  ครั้งแรก  เครื่องบินบินขึ้นไปได้สักหน่อย  ก็ตกลงมาหัวทิ่ม   ครั้งที่สองก็เหมือนเดิม ตกลงมาหัวทิ่มอีก

          ทางประธานชมรมฯ ก็ออกมาตบไหล่เบาๆ ผมไม่ได้ยินว่าพูดอะไรกัน แต่เดาเอาว่าคงจะพูดว่า “ไม่เป็นไร”

          ผ่านไปช่วงหนึ่ง  ทางประธานชมรมฯ  ก็ได้เรียกเด็กนักเรียนคนนี้ออกมาอีก  เด็กนักเรียนคนดังกล่าวก็ดูท่าทีแหยงๆ  ไม่กล้าออกไป  ประธานฯ ต้องดึงตัวออกมา  ด้วยท่าทีที่ยิ้มแย้มและให้กำลังใจ  พร้อมกับยืนอยู่ข้างๆ

          การบินครั้งที่สาม เครื่องบินบินขึ้นไปได้  และ บินได้สูงขึ้น  พร้อมกับปล่อยควันสีส้มออกมาอย่างสวยงาม  โดยสามารถนำเครื่องร่อนลงมาได้ตามปกติ 

          ได้รับเสียงปรบมืออย่างกึกก้อง

          เด็กนักเรียนคนดังกล่าว มีสีหน้าที่ยิ้มแย้ม ดีใจ  พร้อมกับยกมือไหว้ประธานฯ ด้วยความขอบคุณ ทางประธานก็คงกล่าวให้กำลังใจไปอีก

          ผมขอชมเชยประธานชมรมเครื่องบินเล็กวิทยุบังคับด้วยใจจริงครับ  เพราะ

          1.  มีความ “กล้า” ที่จะนำนักเรียนที่เพิ่งฝึกบังคับเครื่องบิน ออกมาแสดงโชว์  โดยไม่กลัวความผิดพลาด

          2. มองความผิดพลาดเป็นเรื่องธรรมดา

          3. ที่สำคัญคือ “การให้กำลังใจ” ผู้ที่ผิดพลาด

          4.  เมื่อผู้ผิดพลาดได้รับกำลังใจ  การมุ่งมั่นแก้ไขเพื่อทำในสิ่งที่ถูกต้องก็ตามมาครับ

          5. ผมว่าในทุกๆเรื่อง ให้กำลังใจเถิด จะเกิดผล

                                  ขอบคุณครับ