วันนี้ไม่ทราบเพราะอะไร ความเบื่อเกาะกุมติดหนับ สลัดอย่างไรก็ไม่หลุด เบื่อไปหมด เอาหนังสือมาอ่าน ก็ดันเบื่อหนังสือ เปิดทีวีดู ก็เบื่ออีก แนวเดิมๆ เอนตัวลงนอนก็เบื่อนอนอีก เออ เอากะมันซิ

ช่วงเย็นๆรู้สึกอยากทานโรตีจึงออกไปหาซื้อโรตี วนรอบตลาดเก่า ไม่มีคนขายอีก เลยยิ่งเพิ่มดีกรีความเบื่อให้ทวีคูณกว่าเดิม

กำลังคิดอยู่ว่าทำไงดี ก็เกิดไอเดียว่า ไม่มีคนขายก็ทำทานเองซิ ก็เลยไปซื้อแป้งสาลีกับยีสต์มา

เอายีสต์ น้ำตาล เกลือ และน้ำผสมกันแล้วเทใส่ในกาละมังที่ใส่แป้ง(ขอหมายเหตุตรงนี้ว่า ที่จริงเขามีสูตรครับ แต่ผมลืมไปแล้วก็นานมากแล้วที่ไม่ได้ทำเองก็เลยใส่แต่ละอย่างดังกล่าวแบบมั่วๆลงไป) จากนั้นตอกไข่ใส่เข้าไปแล้วใช้มือนวดๆๆๆ จนแป้งนุ่มก็ทิ้งไว้พักหนึ่ง

มาถึงตรงนี้ ความเบื่อหายเป็นปลิดทิ้งครับ เพราะกำลังลุ้นอยู่ว่า แป้งที่นวดด้วยส่วนประสมที่ใส่มั่วๆนั้นจะเป็นอย่างไร จะขึ้นไหม จะใช้ได้ไหม

อันนี้คงตรงกับที่ใครก็ไม่รู้กล่าวไว้ว่า "ชีวิตไม่มีสูตรสำเร็จที่แน่นอนเหมือนบะหมี่สำเร็จรูป"

การทำตามสูตรก็จะได้ผลตามสูตร (อาจจะไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์เสมอไปเพราะมีปัจจัยแวดล้อมอื่นๆอีกที่เกี่ยวข้อง) แต่การไม่ทำตามสูตรมาตรฐานก็ทำให้ลุ้นได้ ๒ ทางคืออาจจะใช้ได้เท่าๆกับใช้ไม่ได้

หนึ่งชั่วโมงผ่านไปปรากฏว่าแป้งขึ้นเล็กน้อย

จากนั้นก็เอาแป้งมาปั้นเป็นก้อน กดให้แบนเอาขึ้นไปทอดในกะทะ ช่วงแรกก็ทอดกับน้ำมัน ช่วงหลังลองไม่ใส่น้ำมัน

จากนั้นก็เอาโรตีที่ทอดใส่นมน้ำตาลเสริฟให้ลูกๆทั้งสามคนทาน ปรากฏว่าลูกๆทานโรตีแผ่นใหญ่คนละแผ่นหมดเกลี้ยง

ก็เลยค้นพบวิธีในการรักษาอาการเบื่อของตนเอง เป็นหนึ่งวิธีที่ลองแล้วได้ผลกับตัวเอง ก็เลยนำมาเผยแพร่ต่อครับ อย่างไรก็ตามไม่การันตีว่าจะได้ผลกับทุกท่านนะครับ ออ นอกจากวิธีนี้จะทำให้หายเบื่อแล้วยังได้ทานโรตีที่อยากทานด้วย

คำเตือน โปรดอ่านด้วยความระมัดระวัง  แต่หากลองปฏิบัติแล้วได้ผลมาแชร์ไอเดียให้ทราบด้วยนะครับ ขอบคุณล่วงหน้าครับ