ปีใหม่กับ Countdown ของชีวิต

ผมเขียนบันทึกนี้ในบ่ายของวันหนึ่งในปีใหม่ เป็นปีใหม่ ทั้งปีใหม่อิสลาม ฮ.ศ. ๑๔๓๐ ปีใหม่ ค.ศ. ๒๐๐๙ และปีใหม่ พ.ศ.๒๕๕๒ และอีกหลายปีใหม่ ในโอกาสของปีใหม่นี้ มีทั้งข่าวดีของกลุ่มหนึ่งและข่าวร้ายของอีกกลุ่มที่นั่น ที่นี่ และที่โน้นทั่วโลก

หลายๆคนถือโอกาสที่วันปีใหม่ให้วันหยุด เดินทางกลับบ้านกลับคืนถิ่นเกิดหลังจากลาไปแสวงหาปัจจัยยังชีพไกลบ้าน หลายคนเดินทางท่องเที่ยวในโอกาสนี้ และหลายคนเฉลิมฉลองวันนี้ในหลากหลายรูปแบบ

แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่เราไม่ควรลืม

นั่นคือ ปีใหม่มาอายุเราก็เพิ่มขึ้น หรืออีกนัยหนึ่งอายุที่เหลืออยู่ของเราก็หมดไปอีกปีหนึ่ง

ส่วนอายุที่เหลืออยู่มีอีกนานแค่ใหน

ไม่มีใครรู้

แต่ที่แน่ๆ เหลือน้อยลงทุกปี

ทุกวัน ทุกคืน ทุกชั่วโมง และทุกๆวินาที

เวลา ณ โลกนี้ของเราลดลงเรื่อยๆ

ชีวิตของเรานับ Countdown อยู่ตลอดเวลา

โอกาสที่เหลืออยู่ของเรา

ในวันใหม่ที่ชีพจรยังเต้น

จึงไม่ควรมองข้ามหรือละเลย

และเลือกเติมเต็มด้วยสิ่งที่ดีที่สุด เพื่อว่า ณ วินาทีที่นาฬิกาชีวิตหยุดเดิน สิ่งที่ดีที่สุดนั้นจะเป็นพยานของความพยายามอุตสาหะของเรา

ตลอดไป

ขออัลลอฮฺทรงให้เราได้รับสิ่งดีๆตลอดวันเวลาแห่งอายุขัยของเรา อามีน