สองแขนของข้าจะกล้าสู้
ขาทั้งคู่แข็งขันอย่าหวั่นไหว
ดวงจิตเราเสกสรรค์สวรรค์สว่าง
กำลังเราเร่งสร้างเทวสถาน
สมองเราสั่งสมอุดมการณ์
ปากบรรสานบรรเลงก้องร้องเพลงไป
ว่าสองแขนของข้าจะกล้าสู้
ขาทั้งคู่แข็งขันอย่าหวั่นไหว
ก้าวไปเถิดก้าวไปสู่ประตูชัย
ด้วยดวงใจโลกทรรศน์และศรัทธา
เริ่มต้นจากบทกลอนเลยนะครับ ยินดีด้วยครับกับบันทึกแรกด้วยบทกลอน
ขอบคุณครับสำหรับคำนิยม จริง ๆ ผมตั้งใจใช้กลอนมาเริ่มต้นข้อคิดเห็นที่จะมีต่อ ๆ ไป เพียงแต่วันนี้นึกไม่ค่อยออก ไว้วันหลังน่ะครับ