๕๘.คืนข้ามปี

คืนข้ามปีในคืนนี้ปีใหม่เก่า                     คนไม่เหงากอดตัวเองละเลงฝัน

มีบางดาวบนแผ่นฟ้าราตรีกาล                มีแสงจันทร์มาถักทอห่อไอรัก

เอื้อมมือคว้าสายลมมาห่มจิต                  มีมืดมิดมาห่มใจไม่เหงาหนัก

มีปุยเมฆมาห่มกายคลายผ่อนพัก            มีความรักจากดอกไม้มาร่ายรำ

มีน้ำค้างกลางคืนหนาวเข้าหล่อเลี้ยง        มีสำเนียงเรไรกล่อมไม่ยอมช้ำ

คืนข้ามปีคือเพลงที่กล่อมลำนำ               มิตอกย้ำความรู้สึกลึกลึกร้าว

หอมดอกแก้วชูช่อรอให้ชื่น                    มิขมขื่นแก้วพ้อล้อลมหนาว

ไม่ต้องข่มอารมณ์เหงาคืนทอดยาว         มิเคยเหงาในใจในปีนี้

ลำดวนเอ๋ยมิเคยด่วนไปก่อนแล้ว            มิเคยทิ้งให้แก้วเศร้าหมองศรี

ไม่เคยร้างห่างสิ้นกลิ่นมาลี                   จำปีเอ๋ยทุกทุกปีได้พบกัน

ดอกรักบานในใจใครทั้งโลก                  แต่ดอกโศกมิเคยบานในใจฉัน

มิเคยเศร้าโศกาหรือจาบัลย์                   แสนสุขสันต์สดชื่นคืนข้ามปี

(ขออภัยนะคะ  บันทึกนี้ครูตาล ขอสงวนสิทธิ์ ไม่รับข้อคิดเห็นนะคะ รออ่านบันทึกใหม่นะคะ  ขอบพระคุณค่ะที่แวะเข้ามา )