ขอขอบคุณครอบครัว “ดาโอะ”ที่เปิดโอกาสให้เราได้ทำหน้าที่ทันตแพทย์อีกมุมหนึ่ง..ด้วยหัวใจ และเสียสละเรื่องราวให้พวกเราได้เรียนรู้ รับรู้และถ่ายทอดสู่ทุกคน....

 

รับปากกับหลายๆท่านไว้ว่าจะเล่าเรื่องราวดีๆที่เกิดขึ้นในการประชุมรพ.เปี่ยมรักของพอลล่า...วันนี้ขอเสนอเรื่องราวอีกมุมหนึ่งของทันตแพทย์ที่ใช้หัวใจที่จะช่วยเหลือคนไข้เต็มกำลัง...ลองไปอ่านเรื่องราวของเขานะคะ..เรื่องนี้ทพ.วิลาสินี รพ.แม่จันเล่าโดยใช้วิซีดีค่ะ ..คนดูน้ำตาเอ่อล้นกันท่วมห้องประชุม.. เป็นเรื่องของทันตแพทย์ รพ.แม่จัน จ.เชียงรายค่ะ ลองอ่านช้าๆ..ด้วยใจที่สงบนิ่งรับรู้ลมหายใจ..เข้า...ออก...

“ไชมะ” ดญ. วัย ห้าขวบ มารพ.แม่จันทร์ในวันพฤหัสบดี ปลาย เดือนพฤศจิกายนปี 50 เพราะมีอาการปวดฟัน วันที่เธอมารพ.ครั้งแรกเธอสดใส ยิ้มแย้ม พบว่าฟันผุทะพลุโพรงประสาทฟัน เป็นหนองที่เหงือก มีพยาธิสภาพไปถึงฟันแท้ ต้องถอนฟัน มาถอนฟันตามนัดให้ความร่วมมืออย่างดี

         หลังจากถอนฟันสองสัปดาห์แก้มซ้ายเริ่มบวมไม่มีอาการปวดเจ็บหรือชายังสามารถไปโรงเรียนได้ปกติ คุณพ่อพามาตรวจตามนัด แพทย์ได้ถ่ายภาพรังสีขากรรไกรล่างพบเงาดำที่กระดูก หมอกิ๊กและทีมรพ.แม่จันปรึกษากันว่าสิ่งที่ตรวจพบอาจเป็นเนื้อร้าย แต่เราไม่ควรให้ข้อมูลที่สงสัยให้ข้อมูลที่อาจทำให้ครอบครัววิตกกังวลไปก่อน ได้พูดคุยกับคุณพ่อว่าพบรอยโรคที่กระดูกจำเป็นต้องตัดชิ้นเนื้อตรวจและส่งผู้ป่วยไปรักษาต่อที่รพ.จังหวัดในวันรุ่งขึ้น ได้ปรึกษา”หมอนก”ทันตแพทย์เด็ก และ”หมอต้น”ทันตแพทย์ด้านศัลยกรรมช่องปาก ในการตัดชิ้นเนื้อตรวจ วันศุกร์เย็นโทรติดตาม ทราบว่าไชมะได้ตัดชิ้นเนื้อตรวจแล้วต้องรอผลสองสัปดาห์ เมื่อสองสัปดาห์ผ่านไปหมอต้นโทรมาบอกว่าเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองและต้องมาตรวจชิ้นเนื้ออีกครั้ง เพื่อระบุชิ้นเนื้อของมะเร็งให้สอดคล้องกับการรักษา เราพูดคุยในการแจ้งข่าวกับครอบครัว เพื่อให้ครอบครัวมีกำลังใจไม่สิ้นหวังในขณะที่รับรู้ข้อมูลที่เป็นจริง สรุปกันว่าจะค่อยๆ บอกคุณพ่อทีละน้อย และคุณหมอต้นจะเป็นคนบอกคุณพ่อเองว่าไชมะเป็นมะเร็ง

         วันที่ 18 มค 51 ไชมะมาในชุดลำลองพร้อมด้วยผ้าโพกศีรษะตามแบบฉบับของชาวมุสลิม เมื่อเปิดผ้าออกดูก็พบว่าแก้มซ้ายบวมขึ้นมากอย่างเห็นชัด แม้คุณพ่อที่เคยใจเย็นเสมอ วันนี้คุณพ่อแสดงอาการวิตกกังวลเห็นได้ชัดเจน ไชมะยังคงร่าเริงไปรร.ได้เหมือนเคย หมอกิ๊กแจ้งคุณพ่อว่าเป็นเนื้องอกแต่ยังไม่ทราบว่าเป็นชนิดไหน ต้องตัดชิ้นเนื้อตรวจอีกครั้ง และให้ความมั่นใจว่าจะหาทางช่วยเหลือไชมะ หากมีสิ่งใดที่ไม่สบายใจหรืออยากคุยกับหมอสามารถโทรหาหมอได้ทุกเวลา และให้หมายเลขโทรศัพท์ที่สามารถติดต่อได้ทุกเวลา

           คุณพ่อไชมะมีสติมั่นคง คุณพ่อไชมะบอกว่า “ศาสนาอิสลามเชื่อว่าทุกโรคมีทางรักษาเมื่อเป็นโรคเราต้องดิ้นรนถ้าไม่รักษาจะเป็นบาป” ทีมทันตแพทย์ของรพ.แม่จันและรพ.จังหวัดปรึกษาร่วมกันว่าจะส่งไชมะให้คุณ”หมอศรันยา”กุมารแพทย์เฉพาะทางด้านโลหิตวิทยาเพื่อจะรักษาได้เร็วขึ้น คุณหมอแนะนำให้รอตัดชิ้นเนื้อไม่จำเป็นต้องเจาะไขสันหลังตรวจ

           วันที่ 22 มค.ไชมะมารพ.เพื่อทำฟันต่อ วันนี้ไม่มีรอยยิ้มของเธอ คุณพ่อบอกว่า เธอปวดท้องด้านขวานอนหงายไม่ได้ ไชมะนอนบนเตียงทำฟันไม่ไหว เจ็บมาก คุณหมอพูดคุย ไชมะเข้าใจพยายามนอนเพื่อจะทำฟัน ผู้ช่วยหมอกิ๊กพยายามหาผ้ามารองเพื่อบรรเทาปวด แต่ไชมะก็ยังนอนไม่ไหว จึงตกลงว่าให้อาการปวดทุเลาก่อน พ่อกลัวว่าคืนนี้น้องจะปวดท้องอีก คุณหมอกิ๊กได้ประสานกับพยาบาลผู้ป่วยนอก เชิญแพทย์ผู้อำนวยการทีเป็นแพทย์เฉพาะทางกุมารคุณหมอมาตรวจด้วยความเต็มใจ แม้จะเป็นเวลาพัก กลับบ้านไปอาการปวดท้องไม่ดีขึ้น คุณพ่อโทรมาปรึกษาจึงแนะนำให้ตรวจที่แผนกฉุกเฉิน ระหว่างนั้นหมอกิ๊กโทรประสานงานรพ.เรื่องข้อมูลความเจ็บป่วยกับแพทย์เวร คุณหมอศรันยา แนะนำให้ไชมะนอนรักษาที่รพ.ประจำจังหวัดในคืนนั้นเลย....

    

       

          25 มค. เวลาประมาณห้าทุ่มเศษ คืนนั้นไชมะนอนที่รพ.ประจำจังหวัด เพราะปวดท้องมาก คุณพ่อโทรมาปรึกษาหมอกิ๊กด้วยน้ำเสียงร้อนใจระคนกับคามเกรงใจระหว่างโทรปรึกษามีเสียงของไชมะที่ร้องไห้ตลอดเวลา อยากรู้ผลตรวจอัลตราซาวด์เร็วๆ ได้คิววันที่ 27 มค.อยากรักษาเร็วๆเพราะลูกนอนไม่ได้เลย เราเองเข้าใจเพราะหากเป็นลูกเราคงอยากตรวจเร็วๆ ได้พูดคุยให้สงบลง อธิบายในการตรวจที่รพ.เอกชน แนะนำให้ปรึกษาแพทย์เจ้าของไข่ เมื่อติดตามคุณพ่อตกลงรอรับการรักษาที่เดิม

          28 มค. หมอต้นตัดชิ้นเนื้อตรวจอีกครั้ง ในครั้งนี้คุณหมอนำไปตรวจที่เชียงใหม่ด้วยตนเอง 30 มค.วันนี้ไชมะยืนไม่ได้ นอกจากอาการปวดท้องที่เริ่มลามมาด้านซ้ายแล้ว แขนขาเริ่มอ่อนแรง ไม่เห็นรอยยิ้มแววตาสดใสที่มีเสมอมา คุณพ่ออยากพาไปรักษาที่รพ.นราธิวาส เพราะมีญาติพี่น้องที่คอยดูแลและให้กำลังใจได้ ทีมทันตแพทย์ช่วยประสานเรื่องการส่งต่อ ข้อมูลเรื่องรพ. ทีรับส่งต่อ คุณพ่อตัดสินใจรักษาที่รพ.จังหวัดเช่นเดิม คุณพ่อประทับใจรพ.แม่จันและรพ.เชียงราย เพราะคุณพ่อคิดว่า”ผมเป็นคนใต้ คงจะไม่ได้รับการดูแลที่ดีเหมือนคนเหนือ แต่ที่นี่พยาบาลยิ้มแย้มแจ่มใส ไม่มีปฏิกิริยาที่แสดงว่าเบื่อคนไข้ที่มารพ.อยู่ทุกวัน และให้กำลังใจตลอดเวลา...”

ในที่สุดเมื่อทราบผลการวินิจฉัย คุณหมอต้นแจ้งผลกับคุณพ่อว่าไชมะเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดนอนฮอดกิ้น.. คุณพ่อมีท่าทางอึ้ง...เงียบไป หมอต้นจึงให้กำลังใจคุณพ่อว่าเป็นมะเร็งสามารถรักษาได้ด้วยยามีโอกาสหายสูงและพร้อมให้คำปรึกษาได้ตลอดที่คุณพ่อต้องการ

         หลังทราบผลแล้วไชมะเริ่มรักษาด้วยเคมีนอนรักษาที่รพ.ประจำจังหวัด ทีมหมอฟันที่รพ.แม่จัน และรพ.จังหวัดเข้าใจว่าไม่มีญาติอยู่ในเมือง มีข้อจำกัดในการเดินทางมาเยี่ยมของญาติในระยะทางที่ไกล และไชมะ ต้องอยู่ในห้องแยกเพื่อป้องกันการติดเชื้อ จึงไปเยี่ยมให้กำลังใจวาดรูปและอยู่เป็นเพื่อนตลอดเวลา ไชมะดีใจบางครั้งก็เขินๆ แต่ก็ยินดีที่พี่ๆมาเล่นด้วย ไชมะรับประทานอาหารไม่ได้เนื่องจากเป็นแผลในปากซึ่งเป็นผลข้างเคียงของยาเคมีบำบัด...แต่ไชมะก็พยามรับประทานมากขึ้นเมื่อมีผู้มาให้กำลังใจ คุณพ่อบอกว่าต้องใช้กำลังใจมาก ต่อการอดทนในการรักษา เพราะตัวคุณพ่อเองต้องใช้วิธีต่างๆนาๆเพื่อให้ไชมะทำตามแผนการรักษา บางครั้งคุณพ่อต้องใจแข็งคุณพ่อเคยขู่ว่าถ้าไม่ทำตามที่หมอบอกจะกลับบ้าน เราชื่นชมคุณพ่อที่เข้มแข็งเป็นพลังให้ไชมะ และยังเป็นกำลังใจให้เราในการดูแลผู้ป่วยคนอื่นยิ่งๆ ขึ้นไปอีก

เป็นเวลาประมาณสองเดือน ที่ไชมะไม่ได้กลับบ้านเลย อาการดีขึ้น หน้ายุบลง แทบไม่เห็นร่องรอยของการเจ็บป่วย แขนขามีแรงมากขึ้น ยืนได้ ไม่ต้องมีคนประคอง คณพ่อหาจักรยานคันเล็กๆให้ขี่คลายเหงา ใบหน้าคุณหมอเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มเมื่อทราบข่าวว่าคุณพ่อว่าหมอให้กลับบ้านได้แล้ว คุณพ่อดีใจมากๆ ที่หมอและพยาบาลมาเยี่ยมทุกวันมาให้กำลังใจ ซื้อขนม ไอศครีมมาฝากเพราะไชมะกินอะไรไม่ได้ นอกจากไอติม...ขอบคุณมากครับ..คุณพ่อกล่าวขอบคุณ หลังจากนั้นคุณหมอแนะนำให้ไปตรวจเลือดและแพทย์ให้ฉีดยากระตุ้นเม็ดเลือด คุณพ่อโทรมาปรึกษาว่าไม่สะดวก ในการเดินทางเข้าอำเภอทุกวัน..คุณหมอปรึกษาในทีม ให้คุณพ่อเบิกยาประจำจังหวัดมาและรพ.เตรียมประวัติไว้เพื่อความรวดเร็วไม่ต้องรอนาน เพราะไชมะมีภูมิต้านทานต่ำ

ขณะนี้ไชมะได้รับยาเคมีครั้งสุดท้ายเมื่อตุลาคม ใบหน้าและและขากรรไกรที่เคยบวมยุบดีลง ไม่มีอาการปวดท้อง แขนขาไม่ออ่นแรง อาการของไชมะดีขึ้นมาก ลูกตากลมโตกลับมามีแววของความสดใสเหมือนเดิม ยิ้มและวิ่งได้เหมือนเดิม ไชมะมาหาและบอกข่าวดีว่าหายแล้ว ยังถามว่า”คุณหมอมาวิ่งแข่งกันไหมคะ”

ถึงแม้เราในฐานะทีมทันตแพทย์ซึ่งไม่สามารถให้การรักษาโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลืองเองได้ แต่เรายังคงภูมิใจที่เป็นส่วนหนึ่งที่ได้เป็นคนประสานและดูแลจิตใจไชมะกับครอบครัว รวมทั้งสนับสนุนให้ครอบครัวมีส่วนร่วมในการตัดสินใจเลือกสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับผู้ป่วยเสมอ

เมื่อรู้ว่ามีใครคนหนึ่งยืนเดียวดาย เหงาเศร้า และรู้ว่าเรายังมีค่ากับชีวิตใครบางคน คำถามจึงคลี่คลาย หัวใจจึงหยุดค้น

ความรักจึงเป็นคำตอบให้คนได้ค้นตัวเอง

บทเพลงคำตอบ : ประภาส ชลศรานนท์

 

ขอขอบคุณครอบครัว “ดาโอะ”ที่เปิดโอกาสให้เราได้ทำหน้าที่ทันตแพทย์อีกมุมหนึ่ง..ด้วยหัวใจ และเสียสละเรื่องราวให้พวกเราได้เรียนรู้ รับรู้และถ่ายทอดสู่ทุกคน....