KM คือเครื่องมือเปลี่ยนวัฒนธรรม จาก “วัฒนธรรมคำโต” (แต่ไม่ปฏิบัติ) ไปสู่ “วัฒนธรรมทำจริง” (คนจริง)

 

วันที่ ๑๖ ธ.ค. ๕๑ ผมคุยกับคุณเปา ผู้จัดการมูลนิธิสยามกัมมาจล ด้วยความตื่นเต้น   ที่เราค้นพบวิธีการดำเนินการ KM 3 ชั้น ไปสู่การสร้างสรรค์ “วัฒนธรรมทำจริง” ให้แก่ชุมชนไทย สังคมไทย   โดยใช้ยุทธศาสตร์ positive change

 

เราเดินเรื่องในชุมชน ด้วยการพัฒนาเยาวชน  และด้วยการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง   ดำเนินการโดย สรส.   เน้นให้ อปท. เป็นเจ้าของกิจกรรม   สรส. เป็น “คุณอำนวย”   นี่คือ “ทำจริง” ชั้นที่ ๑

 

“ทำจริง” ชั้นที่ ๒ คือการตีความหาคุณค่าของการดำเนินการชั้นที่ ๑   ใช้ความรู้เชิงทฤษฎีไปตีความกับชาวบ้าน/เยาวชน ที่เป็น “คุณกิจ”   ตีความกับครู/ผู้นำชุมชน ที่เป็น “คุณกิจ” อีกชั้นหนึ่ง    นอกจาก ตีความ ยัง externalize ความรู้ปฏิบัติออกมาเป็นคู่มือหรือวิธีการดำเนินการ   ชั้นที่ ๒ นี้ทำโดยทีมของคณะสังคมศาสตร์มนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล นำโดย รศ. ดร. เนาวรัตน์ พลายน้อย

 

“ทำจริง” ชั้นที่ ๓ โดยทีม “จับภาพ” ผลสำเร็จ (SS – Success Story) ของมูลนิธิสยามกัมมาจล สำหรับนำมาชื่นชมในระดับประเทศ   ต่อยอดสู่สื่อมวลชน  จัดทำสื่อผสมเผยแพร่   และนำออกสู่การขยายผลแนวกว้างระดับประเทศ    ผ่านเวที SSS (Success Story Sharing)

 

ผลสำเร็จ มาจากการลงมือทำ    การจับภาพเป็นการหาผลสำเร็จมาชื่นชม (AI – Appreciative Inquiry)   ชื่นชมเพื่อให้เกิดการเรียนรู้ แลกเปลี่ยนเรียนรู้ผ่านเวที SSS

จะมีผลเปลี่ยนวัฒนธรรมวาทกรรมคำโต ไปสู่วัฒนธรรมทำจริง

 

วิจารณ์ พานิช

๑๖ ธ.ค. ๕๑