หลังจากวันสิ้นปีเก่า(2551/2008)และขึ้นปีใหม่(2552/2009)มีวันสำคัญอีกวันหนึ่ง นั่นคือ "วันเด็กแห่งชาติ" ประจำปี ๒๕๕๒ หลายๆท่านคงได้ทราบคำขวัญวันเด็กประจำปี ๒๕๕๒ จาก ฯพณฯ นายกรัฐมนตรีคนที่ ๒๗ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะกันไปแล้ว
เป็นวันเด็กแห่งชาติท่ามกลางบรรยากาศทางการเมืองที่เด็กๆจ้องมองดูความเคลื่อนไหวต่างๆใกล้ๆตัวพวกเขา เด็กๆเหล่านั้นได้เห็นได้ยินและได้ฟังข่าวคราวต่างๆ รวมถึงได้รับรู้รับฟังความคิดความเห็นต่างๆที่มีการพูดคุยกันทั้งจากสื่อมวลชนแขนงต่างๆ จากการพูดคุยของคนในรั้วสถาบันการศึกษา ในชุมชน สังคม และรวมทั้งจากพ่อแม่ญาติพี่น้องในบ้านของเด็กแต่ละคน
และสำหรับเด็กหลายคนอาจจะเป็นวันเด็กที่แสนเศร้า เพราะคุณพ่อคุณแม่หลายคนถูกเลิกจ้าง
และสำหรับ ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้ วันเด็กปีนี้ เป็นวันเด็กที่สมาชิกบางคนในครอบครัวได้ตายจากไป
ดังนั้น นอกเหนือจากคำขวัญแล้ว เด็กๆต้องการอะไร? คิดว่าคงสำคัญไม่แพ้สิ่งที่ผู้ใหญ่ต้องการให้เด็กเป็น
และหากว่าเมื่อถามเด็กๆแล้วเด็กๆตอบว่า
"ผมหรือหนูต้องการแบบอย่างที่ดีจากผู้ใหญ่ในวันนี้ เพื่อเป็นต้นแบบสำหรับผมหรือหนูในอนาคต"หละ!!!
ใครหนอจะอาสาเป็นแบบอย่างที่ดีนั้น เป็นคำถามที่ผู้ใหญ่อย่างเราในวันนี้ คงต้องทบทวนตัวเอง!!!
เพราะสิ่งที่เกิดขึ้น ชัดกว่าถ้อยคำที่เราพูดกับเด็กๆ
หวังใจว่า เด็กๆในวันนี้ จะรู้จักเลือกและดำเนินตามแบบอย่างที่ดี
จากผู้ใหญ่ที่ดีในวันนี้
