การปฏิบัติในกลุ่มที่ต้องการจำนวนคนและศักยภาพของคนทั้งทางกาย วาจา และใจ  ที่ยึดมั่นต่ออุดมการณ์เดียวกันคือ.....เพื่อนักเรียน.....

แต่เมื่อสมาชิกในกลุ่ม  ไม่ได้มีอุดมการณ์ หรือ อุดมการณ์เพียงแผ่วเบา....ก็เปรียบเสมือนฟันเฟืองของเครื่องจักรกลไม่สมบูรณ์

ใครใครก็ปรารถนาที่จะได้  สมาชิกในกลุ่มที่มีความรู้ ความสามารถ ที่จะปฏิบัติงานในองค์กรให้สำเร็จไปด้วยดี  ...อีกทั้งยังมีมิตรภาพที่ยืนนานต่อไปเพื่อรอรับงานใหม่ที่จะสืบต่อกันไปอีก

*****

คนที่เป็นผู้นำ  ก็ต้องรู้จักจังหวะที่จะ  ยืดหยุ่น หรือ ดึงกลับมา  ให้ช่วงระยะของการทำงาน  ไม่ให้เสียสมดุลย์ของการทำงาน  ช้า หรือเร็ว  ดีหรือสูญเสียไปได้ 

ผู้ตามก็เช่นกัน  ต้องรู้จักผ่อนสั้น ผ่อนยาว.....บางปัญหา  ก็ต้องปล่อยเลยไปให้เวลาเป็นเครื่องตัดสิน ความถูกต้อง หรือเหมาะสม 

บางปัญหา  ก็ต้องใช้การพิจารณาจากเกณฑ์ที่ได้กำหนดไว้ร่วมกัน.....

ยากจังเลยกับการทำงาน หลากหลายคน หลากหลายอารมณ์  ที่ไม่รู้จักจังหวะ ไม่มีการผ่อนสั้นผ่อนยาว...

ก็เหมือน ฟันเฟืองของเครื่องจักรที่ชำรุด .....การทำงานก็ไม่มีประสิทธิผล 

แถมซ้ำยังทำให้ ตัวจักรอื่นๆ  ชำรุด ตามไปด้วย.....