ตุ๊กตา....ตัวโปรด

แต่ละคนจะมีสิ่งที่รักและโปรดปรานแตกต่างกัน ผู้ชายบางคนโปรดปรานรถยนต์ โปรดปรานสะแตมป์ โปรดปรานของโบราณ และอีกมากมาย แล้วแต่จะมีพื้นฐานของชีวิตและสังคมมาอย่างไร  แต่สำหรับผมสิ่งที่โปรดปรานคือตุ๊กตาหมี คงมีผู้ชายอีกหลายคนที่รู้สึกโปรดปรานตุ๊กตา

    หลายคนที่มาเยี่ยมที่บ้าน ของข้าพเจ้า มักจะเห็นตุ๊กตาหมีตัวน้อย ที่สวมใส่เสื้อผ้าเหมือนเด็ก และมีการเปลี่ยนชุดทุกอาทิตย์ และอดถามไม่ได้ อาจารย์ด๊อกเตอร์ชอบตุ๊กตาหมี หรือ?

   ทำไม ถึงชอบตุ๊กตาหมีน้อย.......ไม่เคยมีคำตอบจากข้าพเจ้า...ทำไมล่ะ ข้าพเจ้าถึงชอบตุ๊กตาหมีตัวน้อยนี้.....ข้าพเจ้าเกิดมาครอบครัวที่ยากจน อยู่ในชนบท วัยเด็กไม่เคยมีของเล่นดีๆๆราคาแพงๆๆ จะมีแต่ของที่พ่อทำให้จากไม้ หรือตุ๊กตาที่ปั้นจากดินเหนียว หรือไม่ก็วิ่งเล่นกับเพื่อน ตามท้องทุ่งนา นานๆ พ่อแม่จะมีโอกาสซื้อ ของเล่นให้สักครั้ง เมื่อข้าพเจ้าโตขึ้น บวชเรียนในพระพุทธศาสนา มีโอกาสสอนธรรมะให้เด็กนักเรียน เป็นการสอนฟรีไม่มีค่าตอบแทน ทุกปีที่จะมีการเลี้ยงปีใหม่เด็กข้าพเจ้า ได้ถามว่าปีใหม่ เด็กๆอยากได้อะไร เ็ด็กหลายคนทั้งผู้ชายและผู้หญิงตอบว่า อยากได้ตุ๊กตา

ข้าพเจ้าและพระอาจารย์ช่วยกันสละปัจจัย ซื้อมาแจกเด็กปีละเกือบ๑๐๐ ตัวเสมอมา และรู้สึกมีความสุขที่เห็นเด็กมีความสุขกับที่พวกเขาได้รับ ตุ๊กตาบางครั้งก็เหลือเก็บไว้ในกุฏิ ข้าพเจ้าเริ่มคุ้นเคยกับตุ๊กตาตั้งแต่บัดนั้นมา

   เมื่อข้าพเจ้าลาสิกขา สมัครเป็นอาจารย์สอนหนังสือ มีครอบครัว ความรู้สึกโปรดปรานในตุ๊กตากยังคงมีอยู่ ชอบซื้อมาเก็บไว้แต่ไม่มากนัก แต่ที่โปรดปรานหมีตุ๊กตา ตัวนี้มากเป็นพิเศษ เนื่องจาก................... ระหว่างที่ข้าพเจ้าผาตัดตาเนื่องจากเป็นต้อเนื้อ ทำให้ไม่สามารถใช้สายตาและไปไหนมาไหนได้ เกือบ ๑ เดือน และคู่ชีวิตก็ต้องเดินทางไปทำงานที่ต่างจังหวัด เลยนำตุ๊กตาหมีน้อยตัวนี้มาให้ไว้เป็นตัวแทน ข้าพเจ้ามีลูกศิษย์มาคอยดูแล และตุ๊กตาหมีอีก๑ ตัว ที่เอาไว้กอดนอนเวลาเหงา  ทำให้นับตั้งแต่นั้นมาข้าพเจ้าก็รู้สึกผูกพันกับตุ๊กตาหมีตัวน้อยนี้ คืนไหนไม่ได้กอดจะนอนไม่ไหน บางครั้งก้พาไปเที่ยวด้วย

  

 

เคยพาตุ๊กตาน้อยไปถึงประเทศอินเดีย

 บนเครื่องบิน

 ที่สนามบินพุทธคยา ประเทศอินเดีย

  อากาศหนาวมาก ปีใหม่ที่ประเทศอินเดีย

 

ข้าพเจ้ารู้สึกรักและผูกพันกับตุ๊กตาหมีน้อยตัวนี้

เหมือนลูกน้อยจริงๆๆทุกวันจะออกไปไหนจะต้องบอกลา

กลับบ้านก็ต้องทักทาย เปลี่ยนเสื้อผ้าให้ หนาวก็ห่มผ้าให้ ข้าพเจ้าผูกพันกับสิ่งนี้เป็นอย่างมาก