หนังสือ...ทานตะวันที่บานได้แม้ไร้แสง

ทานตะวันที่บานได้แม้ไร้แสง

เฉินจือจิน (Tiffany) เขียน รำพรรณ รักศรีอักษร แปล

คำนิยมโดย

รศ. พ.ญ.ศรีประยูร ประศาสน์วินิจฉัย และ ผอูน จันทรศิริ

สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์ ปีพิมพ์ ๒๕๔๙ ราคา ๑๖๕ บาท

คำนำสำนักพิมพ์ ความจีรังของชีวิตไม่อาจมีใครลิขิตได้ ยามท้อแท้ สิ้นหวัง ขอเพียงหยุดพักสักนิด ตั้งสติ เติมแรงใจ แล้วลุกขึ้นสู้ใหม่ ใช่ว่าฝันที่วาดไว้จะพังครืนลงมาเสียหมด แต่หากไม่อาจหลีกลี้หนีพ้น ก็ใช่จะทุกข์เกินทน หากเพียงแต่เรายอมรับความจริงด้วยหัวใจอัน “เบิกบาน“ เรื่องราวของสาวน้อยทิฟฟานีคนนี้ เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก ทั้งผ่านการแปลเป็นภาษาต่างๆ และมีเว็บไซต์ ซึ่งเพื่อนๆที่รักของเธอ สร้างให้เพื่อเป็นกำลังใจให้ลุกขึ้นสู้ ทั้งๆที่การประลองในสนามชีวิตของเธอครั้งนี้หาได้มีเดิมพันว่าจะ “อยู่“ หรือ “ไป“เป็นแต่เพียง จะอยู่ได้ “อีกนานแค่ไหน” ต่างหาก ในความมืดมิด เธอยึดใจตนเองเป็นประทีปนำทาง และเผื่อแผ่แสงสว่างไปให้ผู้คนรอบข้าง แม้จะเผชิญกับความเจ็บปวดจากโรคร้าย แต่เธอยังคงยิ้มได้ในท่ามกลางความรักที่เกิดจากการ “ให้” จึงไม่แปลกที่เธอคนนี้จะเป็นดั่ง “ทานตะวันที่บานได้แม้ไร้แสง “ ข้อคิดดีๆ มุมมองอันสดใส คงเป็นกำลังใจให้เราลงประลองใน “สนามชีวิต” ของเราได้ดีไม่แพ้เธอเช่นกัน สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์ คำนิยม โดย รศ. พ.ญ.ศรีประยูร ประศาสน์วินิจฉัย รังสีรักษาแพทย์ (radiation oncologist) …ทิฟฟานี เป็นคนที่เข้าใจและยอมรับความจริง ที่เกิดขึ้นกับตัวเอง พยายามทำทุกอย่างที่จะทำวิกฤตให้เป็นโอกาส เป็นคนที่มองโลกในแง่ดี ทำให้คนที่อยู่รอบข้างสบายใจและมีความสุข ทิฟฟานีพยายามทำทุกอย่างด้วยตัวเอง และช่วยเหลือคนอื่นที่ลำบากกว่า สามารถยิ้มรับความจริง และพร้อมจะแบ่งปันความสุขในชีวิตให้คนอื่น ทิฟฟานีเหมือนดอกทานตะวัน ที่ไม่ยินดียินร้ายในแสงอาทิตย์ แม้โรคภัยจะรุมเร้าก็ยังยิ้มสู้ ไม่ทิ้งความปรารถนาที่จะลิ้มรสหวานของชีวิต เธอสอนคนรอบข้างว่า เวลาไม่สบายให้ทำตัวให้น่าสงสาร เวลาหายให้ทำตัวให้น่ารัก ดังนั้นทั้งหมอ พยาบาล ครู อาจารย์ และเพื่อนๆจึงรักเธอมาก และพร้อมจะให้ความช่วยเหลือเธอตลอดเวลา เธอเล่าว่า ตอนแรกที่รู้ว่าเป็นมะเร็ง เธอเสียใจมาก หลังจากหมอวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็ง ทุกคนก็จะร้องไห้เสียใจเป็นธรรมดา แต่หัวใจเธอบอกให้เข้มแข็งและเชื่อมั่นในตัวเอง และใช้ชีวิตที่เหลือ อย่างคุ้มค่าและมีคุณภาพที่สุด เมื่อเอาชนะมะเร็งได้ก็จะสามารถก้าวไปสู่ความฝันอีกมากมาย เธอพยายามบอกเพื่อนๆที่ป่วยด้วยกัน เพื่อเป็นกำลังใจให้ซึ่งกันและกัน พลังที่กล้าหาญของเธอทำให้เธอได้รับมิตรภาพที่ล้ำลึก รวมทั้งได้รับเกียรติ และเป็นที่รู้จักของคนทั่วไป ทิฟฟานีป่วยแต่กาย แต่ใจของเธอไม่เคยป่วยเลย เธอเป็นคนละเอียดอ่อน มีความกตัญญูกตเวทีต่อทุกๆคนที่ช่วยเหลือเธอ เธอไม่ยึดติดกับความสูญเสียมากมายจากความเจ็บป่วย กับทั้งสอนเพื่อนๆว่า ไม่ให้ประมาทในชีวิต เมื่อมีอะไรจะต้องทำ ให้รีบลุกไปทำเสีย จะได้ไม่รู้สึกเสียดายไปตลอดชีวิต หนังสือเล่มนี้เขียนได้ดีมาก และจะเป็นกำลังใจที่ดีแก่ผู้ป่วยที่มีโรคร้ายรุมเร้า ไม่ว่าจะเป็นมะเร็งหรือไม่ก็ตาม เพื่อที่จะไม่ท้อแท้ต่อชีวิต และลุกขึ้นมาต่อสู้ต่อไป เฉินจือจิน ชื่อเล่น ทิฟฟานี เกิด ค.ศ. ๑๙๘๐ สำเร็จการศึกษาคณะภาษาต่างประเทศ มหาวิทยาลัยหัวฟาน ไต้หวัน เมื่ออายุ ๗ ปี ป่วยด้วยโรคที่พบไม่บ่อย “ Fibrous dysplasia” (เนื้อเยื่อกระดูกกลายเป็นเส้นใย) ที่บริเวณกระดูกเชิงกรานข้างขวา และเข้ารับการผ่าตัดรักษาเป็นครั้งแรก พออายุ ๙ ปี โรคดังกล่าวกำเริบจึงผ่าตัดครั้งที่ สอง อายุ ๑๑ ปี ผ่าตัดครั้งที่สาม อายุ ๑๓ ปี พ่อผู้เป็นสุดที่รักเสียชีวิต อายุ ๑๔ ปี แพทย์หมดหนทางรักษาโรค จึงต้องพึ่งยาแก้ปวดมาโดยตลอด อายุ ๒๒ ปี หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีและเข้าอบรมหลักสูตรการสอน ระหว่างนี้สะโพกข้างขวาเริ่มบวมขึ้นเรื่อยๆ ปีต่อมาผ่าตัดกระดูกเชิงกรานข้างขวาออก ขณะผ่าตัดเสียเลือดมากต้องรับเลือด แต่เลือดในคลังหมดแล้ว ยามวิกฤตเช่นนี้ โชคดีที่บรรดาอาจารย์และเพื่อนนักศึกษามหาวิทยาลัยหัวฟ่าน จำนวน ๑๒๐ คน พากันมาบริจาคเลือด รวม ๓๐,๐๐๐ ซีซี.จึงรอด ชีวิตมาได้ ผลการตรวจชิ้นเนื้อครั้งนั้นระบุว่าเป็นมะเร็งกระดูก และเริ่มทำการรักษาด้วยเคมีบำบัด อายุ๒๔ ปี ผ่าตัดเอาตับกลีบซ้ายออก ผลการตรวจชิ้นเนื้อ พบว่าเป็นมะเร็งท่อน้ำดี ต่อมายังตรวจพบว่ามะเร็งลามไปยังกระดูกสันหลังส่วนเอวและกระจายไปบริเวณอื่นอีก อาจจะอยู่ได้ไม่เกินอายุ ๓๐ จึงเริ่มดิ้นรนค้นหาความหมายของชีวิต… ชีวิตที่เต็มไปด้วยกลิ่นยา กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อและคราบเลือด รอยแผลไม่ได้ทำให้เกิดความท้อแท้ ตรงกันข้ามกลับตั้งปณิธานไว้ว่า ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นแค่ไหนก็ขอใช้ชีวิตให้คุ้ม แม้จะทุกข์ทรมานแค่ไหนก็ไม่ยอมท้อถอย ไม่ยอมพ่ายแพ้ เดือนตุลาคม ค.ศ.๒๐๐๓ เขียนบทความชื่อ “ตั้งต้นใหม่“ ให้เพื่อนๆอ่าน ได้รับการต้อนรับดีมาก เพื่อนคนหนึ่งที่ประทับใจกับบทความนี้ได้ทำเว็บบอร์ดชื่อ “ทานตะวันที่บานได้แม้ไร้แสง“ ที่เว็บไซต์ http://tiffany.xder.com เพื่อส่งกำลังใจให้ อีกทั้งยังหวังว่าเรื่องราวการต่อสู้ชีวิตนี้จะเป็นกำลังใจและกระตุ้นให้เกิดความกล้าหาญขึ้นในวงกว้าง ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ