ลมหนาวกร่อนใจ
ที่ประตูหลังบ้าน
แดดตกไกลออกไป
ลมโชยเอากลิ่นหนาวเข้ามา
ดอกบวบพลิ้วสะบัดล้อเล่นลม
ฉันไม่ได้เหงา
ลมหนาวไม่ได้ทำให้ฉันหวั่นไหว
ฉันแค่คิดถึง…
คิดถึงบ้าน
คิดถึงตรงเส้นขอบฟ้า
ไกลเกินกว่าจะไปถึงได้
ปากกากับกระดาษ
จะส่งผ่านความรู้สึกฉันไป
เขียนถึงเพื่อน...
อบอุ่นในความคิดถึง
เขียนถึงแม่...
ผู้เป็นทั้งหมดของชีวิต
เขียนถึงพี่...
ขอบคุณในความรัก
เขียนถึงเธอ...
บาดแผลของกาลเวลา
แดดกำลังจะจากไป
จดหมายฉบับแรกยังไม่เริ่ม
คิดถึง...คิดถึง
กลุ่นอยู่ในห่วงสำนึก
หรือเพราะว่า...
ฉันเหงา
หรือเป็นเพราะลมหนาวกร่อนใจ
กิฟท์ ท่าตะโก
2 พฤษภาคม 34
