บทกวีของกิฟท์

ความตายของต้นวาสนา

 

1.      ต้นวาสนามันคงเหงา

เพราะว่าขาดใครเขาเอาใจใส่

ใครจะคอยรดน้ำอยู่ร่ำไป

เพราะเขามีงานมากมายซะเหลือเกิน

 

2.      ต้นวาสนามันคนเฉา

อยู่กับสัญญาว่างเปล่าผิวเผิน

เคยฉุดมือเป็นกำลังใจให้ก้าวเดิน

ร่วมเผชิญอย่างแกล้วกล้าฝ่าสิ่งใด

 

3.      ต้นวาสนามันคงเศร้า

คงจะอยู่อย่างปวดร้าวหวั่นไหว

กับคำที่บอกรักยิ่งเหนือสิ่งใด

บัดนี้มันคล้ายๆ จะเปลี่ยนแปลง

 

4.      กลีบใบวาสนาคงหม่นเศร้า

จะมีใครช่วยหยิบเจ้าให้รับแสง

คงจะรอเมฆพยับระดับแรง

เพื่อพบแสงกำลังใจจากใครคนนั้น

 

5.      คงจะท้อหมดแรงแล้ววาสนา

น้ำตาคงจะไหล แม้ในฝัน

ใบคงล่วงหายลับกับคืนวัน

ดินคงด้านเกินจะหาญไปชอนไช

 

6.      ตายไปเถอะต้นวาสนา

หากอยู่อย่างอ่อนล้าและหวั่นไหว

คิดเสียว่าเกิดชาตินี้ เจ้าปราชัย

เกิดชาติใหม่ เป็นต้นกล้า มีค่าควร

 

กิฟท์ ท่าตะโก

19/11/99