วันนี้ ได้หยุดอีกแล้ว เด็กๆ ไปโรงเรียนกันหมด ที่บ้านค่อนข้างเงียบเหงาไปเลย
ว่างจากงานบ้านก็เลยหาหนังสือมาอ่าน ได้หนึ่งเล่มซื้อมาเป็นของขวัญให้กับตัวเองตั้งแต่ ตุลา 50
อ่านแล้วมีอยู่บทนึงเป็นบทสุดท้าย เนื้อหาน่าอ่าน ก็เลยหยิบยกมาให้ได้ลองอ่านกันดูค่ะ

สาส์นรักจากลูก
โ ป ร ด รั บ ฟั ง ห นู พู ด บ้ า ง
หนูต้องการให้ “ ผู้ใหญ่” เห็นความสำคัญของคำพูดหนู
อย่ามองข้าม หรือไม่รับฟัง เพราะมันทำให้หนูรู้สึกว่า
คำพูดของหนูหมดคุณค่า และตัวหนูไม่มีอะไรดีเลย
หนูชอบเวลาพ่อแม่โอบกอด ยิ้มและหัวเราะกับหนู
เพราะมันทำให้หนูมีความสุข ที่รู้ว่าหนูเป็นที่รักของพ่อแม่
โปรดสั่งสอนอบรมหนู อย่าปล่อยตามใจในทุกเรื่องที่หนูร้องขอ
เพราะมันจะทำให้หนูเข้าใจผิดว่า ทุกคนในโลกต้องมาเอาใจหนูเสมอ
โปรดอดทนกับหนู
มันจะช่วยให้หนูรู้จักอดทนเมื่อโตขึ้น
และสอนให้หนูรู้ว่า
หนูไม่จำเป็นต้องทำทุกอย่างในชีวิตถูกต้องหมด
ความผิดพลาดเกิดขึ้นได้กับทุกคน
ขอบคุณที่อ่านหนังสือให้หนูฟังก่อนนอน
มันทำให้หนูรู้สึกสนุกตื่นเต้น
และอยากอ่านหนังสือเองเมื่อโตขึ้น
นอกจากนี้ วงแขนที่อบอุ่นรอบตัวหนูของพ่อ แม่
ก็ทำให้หนูมีความสุขที่สุดในโลก
ขอบคุณที่ไม่พยายามทำให้หนู
ต้องเป็นผู้ใหญ่ก่อนเวลาอันควร
ขอบคุณที่ยังเข้าใจว่า เด็กก็ยังเป็นเด็กและให้โอกาสหนูเติบโตตามวาระที่หนูควรจะเป็น.......... 
เป็นแค่ส่วนหนึ่งนะคะ ลองหาอ่านดูมันได้อะไรมากกว่าชื่อเรื่อง
จากหนังสือ
ชื่อเรื่อง สอนลูกให้เป็นคนเก่ง ฝึกเด็กและวัยรุ่นอย่างไร ให้เป็นคนดี มีความเชื่อมั่น และรู้จักรับผิดชอบชีวิต ด้วยตัวของเขาเอง
เขียนโดย ดร. นวลศิริ เปาโรหิตย์



ขอบคุณที่แวะมาค่ะ
พี่ได้เรียนรู้อะไรมากมายกับ blog ของคุณ. คนพลัดถิ่น~ต้นตอ-natachoei(หน้าตาเฉย) ชอบ HAPPY CENTER มากยังเคยแอบเอาเนื้อหาไปให้น้องที่ทำงานอ่านเลยค่ะ ขออนุญาตไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
บทบาทมีหน้าที่ครูรู้ว่าใช่ สังคมไทยอ่อนแอใครแก้สาง
อีกหน้าที่มีให้ทำต้องคลำทาง ลูกอ้างว้างรอแม่มาคราค่ำคืน
วันที่แม่ไม่กลับลูกส้บสน รู้แม่ตนอยู่โรง..บาลพลันสะอื้น
สองหน้าที่บางทีก็กล้ำกลืน ถอนสะอื้นห่วงลูกศิษย์คิดลูกตน
ทำอย่างไรในบทบาทไม่ขาดพร่อง ศิษย์ยังหมองลูกยังรอครูท้อหม่น
บางครั้งก็เหมือนว่าเข้าตาจน ทิ้งลูกตนอยู่เหย้าเฝ้าเกมคอมฯ