........................................... ต้องมาอยู่อย่างอ้างว้างกลางเมืองใหญ่ เดินขอทานเขากินแทบสิ้นใจ กว่าจะได้อะไรสักหยิบมือ เคยเป็นถึงเจ้าพญาติดอาวุธ เป็นสิ่งสูงที่สุดมิใช่หรือ เคยสู้ศึกยิ่งใหญ่ให้คนลือ กลับมาถืองวงรอเหมือนขอทาน ต้องเดินทางจากไพรมาไกลมาก ได้แต่ฝากรอยเท้าไว้เล่าขาน ว่าครั้งหนึ่งเคยอยู่ป่ามาช้านาน เคยมีบ้านที่เป็นบ้านอยู่ในไพร ต้องจากบ้านจากแผ่นดินจากถิ่นเกิด มาเป็นหุ่นให้เขาเชิดในเมืองใหญ่ ชักเย่อ เตะฟุตบอล ฟ้อนรำไป ทำบ้าบ้าอะไร....ได้ทั้งนั้น ชูงวงขึ้นร้องขอร้องต่อฟ้า บอกผู้คนทั้งหมดว่าที่ทำนั้น ทำเพื่อเพียงเลี้ยงชีวิตไปวันวัน ถ้าไม่ทำอย่างนั้นจะอดตาย ไม่มีป่ากว้างใหญ่ให้อีกแล้ว ไม่มีคนมาเข้าแถวโห่ร้องไห้ ไม่มีศึกให้สู้....อีกต่อไป มีแต่วันเพื่อรั้งไว้เพื่ออำลา ที่เดินย่ำตามตรอกซอกถนน ก็เพื่อบอกผู้คนให้รู้ว่า ครั้งหนึ่งเคยมีช้างใหญ่ผ่านไปมา ก่อนจะถูกประทับตราว่าสูญพันธุ์ ............................................................ เคยอยู่อย่างยิ่งใหญ่ในไพรกว้าง ต้องมาอยู่อย่างอ้างว้างกลางเมืองใหญ่ ไม่มีสิทธิ์จะเลือกทำอะไร ไม่ว่าพงไพรหรือในเมือง
