สวัสดีครับ.....
ช่วงนี้เสมือนการค้นพบอะไรบางอย่าง........
- การลดตัวตน ลดอัตตา.......
- การเผชิญกับเรื่องราวต่างๆ อย่างสงบ สบาย..
- การดึงตนเองให้เป็นผู้เฝ้ามอง... มองทั้งนอก และมองทั้งภายในตัวตนของเราเอง......
ผู้คนมากมายต้องผ่านเรื่องราว และเผชิญกับสิ่งที่มากระทบทำให้เราต้องเกิดความรู้สึกต่างๆตามมา.......
การรักษาใจ.... ให้ตื่นรู้ เข้าใจ ทันต่อสิ่งที่ปรากฏนั้น ทำให้เราดำเนินชีวิตผ่านเรื่องราวต่างๆ โดยเฉพาะวิกฤติได้อย่างราบรื่น......เหมือนไม่ได้มีอะไรมากมาย ที่จะกระเพื่อมเกินกว่าที่เราจะรักษาใจไว้ได้....
ดังเช่นเดือนนี้ เดือนที่ต้องผ่านเรื่องราวมากมาย เดือนที่ต้องเดินทาง เดือนที่ต้องพบปะผู้คน.... เดือนที่ต้องเผชิญกับความยากลำบากในการทำงาน...(เช่นวันนี้ที่อยู่ 2 คน)
แต่ทั้งหมดล้วนผ่านไปด้วยดี...เพราะการรักษาใจ...
อันเป็นเครื่องมือสำคัญที่สุด....
ในการนำพาชีวิตของเราให้ผ่านห้วงเวลาต่างๆ...
วันก่อนได้แบ่งปันกับประธานชมรมวิถีพุธของเราว่า...
พี่เป็นอย่างไรบ้างครับช่วงนี้.......
...พี่แผ่วลงไปบ้างนะ เพราะว่าปฏิบัติน้อย....
เราได้ข้อสรุปร่วมกันดังนี้....
- การรักษาใจ นั้นต้องมีต้นทุนบ้างพอสมควร...
คือการที่เราต้องทำบุญ การเจริญสติอย่างต่อเนื่องเป็นประจำ.... เช่นที่เราทำร่วมกันคือ การเจริญสติ ร่วมกันในทุกๆวันศุกร์....
ผมนั้นเห็นผลอย่างมาก จากที่ที่เริ่มทำบุญตักบาตร การเดินจงกรมและนั่งสมาธิช่วงเช้า...และการแผ่เมตตาบ่อยๆ ดังที่อาจารย์หลายท่านแนะนำ ว่างานของเรานั้นคือการทำบุญที่ยิ่งใหญ่ การช่วยชีวิตผู้คน..........
เราคงจะสังเกตตนเองได้นะครับว่า เราเองนั้นก็มีขึ้นมีลง สุข-ทุกข์ เมื่อใดก็ตามที่เราไม่ถูกปั่นจากความทุกข์ ความสุขมากเกินไป เมื่อใดก็ตามที่เราสงบ...ต่อทุกๆเรื่องราว...
เราก็จะสัมผัสถึงมิติใหม่...ทางจิตใจ...
เรื่อยๆ ในวันอยู่เวร(บุญ)ครับ....
แวะมาอ่าน..สิ่งดีดี
สบายสบายวันหยุดนะคะ
สวัสดีค่ะ อาจารย์ พอลล่ามาเยี่ยมค่ะ วันนี้โรหาอาจารย์ด้วยค่ะ มีงานเข้ามีงานเข้า ค่ะ ไว้พรุ่งน้โทรหาอีกค่ะ
สวัสดีคะ ขอให้เราช่วยกันรักษาใจ ดุแลใจของกันและกันตลอดไปนะคะ
แม่ต้อยอยากจะมาเยี่ยมที่แม่ฮ่องสอนมาก สักวันความตั้งใจคงเป็นจริงคะ
สวัสดีครับ
แม่ต้อย
ขอบพระคุณมากๆครับที่มาเยี่ยมบันทึกครับ
ถือเป็นสิ่งมงคลของหมอน้อยๆคนหนึ่งครับแม่ต้อย