สวัสดีครับ....

 

ช่วงสัปดาห์นี้ชื่นใจกับเสียงที่ๆได้ยินบ่อยมากครับ....

ไม่รู้อารมณ์ใหนของสาวน้อย.....

เธอจะชอบเอ่อยปากพูดกับพ่อแบบนี้ตลอดที่เจอกัน  เช้า  เที่ยงเย็น  เกิดอะไรขึ้นกับพัฒนาการช่วงนี้......

แต่ก็ทำเอาพ่อใจชื้นขึ้นมาอย่างมากมายเลยครับ...

 

  หรือบางทีอยู่ดีๆก็จะเดินมาจุ๊บปาป๊า...

 

  มองย้อนไปแล้ว  วันเกิดที่ผ่านมาก็พาไปท่านอาหารเที่ยงร่วมกัน  และกลับมาบ้าน.......  และไปเที่ยวที่วัดจันทร์...

  พอตกเย็นก็พลาดโอกาศสำคัญมากครับ.........

 

  ปีนี้ 5 ธค 2551   3 ขวบของสาวน้อยนั้น......

  เธอต้องเป่าเทียน  ใน cake เต่าทองที่เธอไปเลือกเองกับมือ  โดยการลงทุนอย่างมากของคุณแม่ในการขับรถไปกลับ เชียงใหม่ 5 ชม.....

 

      เพราะว่าผมก็ง่วนกับการต้อนรับทีมจิตอาสา  จนไม่มีเวลาเป่าร่วมกัน  มันติดพัน........  แต่ผมรู้สึกได้ว่าเธอเข้าใจพ่อดีครับ........เพราะดูวีดีโอเเล้วเธอก็สบายดี......สมชื่อ....

 

      ช่วงนี้พัฒนาการไปเร็วจริงๆ  และตรงกับช่วงที่เราไม่มีเวลา   สิ่งที่ทำได้คือ......  การสัมผัส  ความรัก  ใจ...สายตา  คำพูดที่สื่อ.......

      ทุกๆสิ่ง  ทุกท่วงทำนองนั้นออกมาจากใจและตั้งใจอย่างมาก  ด้วยความมีสติที่มอบให้กับเธอ........