..........

..เทียน..

..เทียน..

..เทียน..

ถูกนำมากล่าวถึง..ในต่างสถานการณ์ ต่างมุมมองของ "ประชาธิปไตย" ไปแล้ว... 
เริ่มด้วยกลุ่มพันธมิตรฯ ที่จุดเทียนเพื่อ แสดงพลัง ต่อต้านระบอบ"ไร้จริยธรรม" .......
ในท่ามกลางกระแสอันแปรเปลี่ยน
ยังคงมีเปลวเทียนสว่างหน
ตราบใดที่เปลวเทียนยังคงทน
ทางจะวกจะวนคนยังคง
ตามมาติดๆด้วย "รักษาการนายกฯ" ในการประชุม ครม.ครั้งสุดท้ายและอำลาทำเนียบ โดยมีผู้กล่าวเปรียบเปรยท่านเป็นเทียน ที่ต้อง ยอมเผาตัวเอง เพื่อให้เกิดแสงสว่าง........
เปลวเทียนละลายแท่ง
เพื่อเปล่งแสงอันอำไพ
ชีวิตวนเวียนไป
เพื่ออะไรที่มืดมน
   บทกลอนทั้งสองบทนี้ พี่เม่ยจดจำมาตั้งแต่สมัยยังเป็นนักศึกษา เพราะประทับใจใน "ความแตกต่าง" (แต่เป็นความบกพร่องของตัวเองค่ะที่ไม่สามารถจำชื่อผู้ประพันธ์ได้ หากผู้ใดจะช่วยเติมเต็ม..จะยินดีเป็นอย่างยิ่ง) นึกไม่ถึง!..ว่าวันนี้จะได้นำมาใช้ทั้งสองกรณีพร้อมๆกันได้..แบบ..ต่างมุมมองของ เทียน
   สองคนยลตามช่อง จริงๆค่ะ
(ภาพประกอบในบันทึกนี้ น้องจิ้น! ช่วยวาดให้ค่ะ เพราะเห็นคุณแม่บ่นๆๆๆ หาภาพเทียนไม่ได้ซักที....คุณพ่อบ้านดูแล้วบอกว่า น้ำตาเทียนสีช้ำๆเหมือนคนช้ำใจยังไงก็ไม่รู้?...)