(เพียงสายลม) บทที่1 ถ้อยคำ...อารมณ์...ความรู้สึก... วันไหนถ้าเธอรู้สึกหงุดหงิด อยากนั่งเฉยๆปลดปล่อยชีวิตอยากให้เธอคิดว่า...วันนี้ดูเป็นวันพิเศษและโชคดีกว่าใครบางคน แม้การเดินทางกับชีวิตแสนเหนื่อย คิดเสียว่า..วันนี้ห้องน้ำสวยสะอาดน่านั่ง คอห่านแสนสวยงดงาม อยากจะปลดปล่อยทุกข์ลงไป จงคิดเสียว่า แหมโชคดีจัง โลกไม่ได้รังเกียจเรา ยังมีความรักให้เรา ยามเราทุกข์สามารถเต็มใจให้เราปลดปล่อยจงคิดเสียเถิดว่า...โลกยินดีให้เรามีชีวิตอยู่อีกวันแล้วหล่ะ... นี่เป็นความรักที่เราคาดไม่ถึงมีคนถามฉันว่า...ความรักมีกี่แบบกัน..แล้วที่เค้าว่าความรักออกแบบไม่ได้ มีกี่คู่ ที่เรียกว่าคู่รัก ความรักคงมีจำนวนเท่านั้นแหละ ฉันไม่เห็นมีรายละเอียดว่าความรักคู่ไหนจะเหมือนกันเลยแม้แต่ในรายละเอียดและรูปแบบความรักในรุปแบบความรักฉันได้แต่คิดว่า คงเป็นข้อตกลงคนสองคนว่ายอมตกลงร่วมกันรับเงื่อนไขกันได้ไหมอาจจะมีความเห็นแก่ตัว การเรียกร้องถ้าคุณรักใครสักคนมากพอคุณจะยอมรับกับมันได้ บางครั้งความรักก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ร่วมกันเพียงแต่ดูแลห่วงใยกันห่างๆ รักเพียงเพื่อได้รักแต่เมื่อวันใดความรักสูญหายคุณจงโปรดรับความเจ็บปวดที่ตามมาไม่ว่ารูป)แบบความรักใครจะป็นอย่างไรขอจงรักษาความรักคุณไว้ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป
