GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

3 เมษายน 2549 : ดี-เด่น

รางวัลหลายรางวัลให้ความสำคัญกับความดีเด่น แต่ไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะยอมรับความดีเด่นเหมือนกัน

๓ เมษายน ๒๕๔๙ เราผู้ได้รับการแต่งตั้งจากมหาวิทยาลัยโดยอธิการบดีมหาวิทยาลัย ให้เป็นพนักงานมหาวิทยาลัย ได้เดินทางไปที่บางละมุง จังหวัดชลบุรี เมื่อไปถึงที่หมายผมเฝ้าคิดว่า กิจกรรมต่างๆ ดูเหมือนจะเป็นกิจกรรมเร่งด่วน มีการวางกรอบไว้กว้างๆ และล้วงลึกด้วยการระบุตำแหน่งหน้าที่อย่างฉุกเฉิน คล้ายกับว่า ไม่ต้องเตรียมตัวอะไร ขอให้ทุกคนมีความพร้อมอยู่ตลอดเวลา

ช่วงค่ำ สุนัขจิ้งจอกกับฮิปโปสีชมพู ถูกเรียกตัวให้ขึ้นบนเวทีเพื่อทำหน้าที่พิธีกรอย่างฉุกเฉิน ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีท่ามกลางความตื่นตระหนกของพิธีกรใหม่ ข้อสรุปก่อนนอนในคืนนั้นคือคำกลอนที่เคยได้รับการถ่ายทอดมาจากครูบาอาจารย์ที่ว่า

อันที่จริงเขาอยากให้เราดี

แต่ถ้าเด่นขึ้นทุกทีเขาหมั่นไส้

ทำดีแต่อย่าเด่นจะเป็นภัย

ไม่มีใครเขาอยากเห็นเราเด่นเกิน

และผมก็พบว่า จงทำหน้าที่ของตนให้ดีสมบูรณ์เสร็จจากหน้าที่ให้ถือว่าเป็นช่วงเวลาที่ผ่านไป ขอชื่นใจด้วยกับคนที่รื่นรมย์ในหน้าที่กับพวกเราชาวพนักงานเพราะเราคือเพื่อนกัน

เพียงรอยยิ้มหนึ่งรอยที่ซ่อนยิ้ม

อกฉันเอมเปรมปริ่มกับยิ้มย้อย

มิตรไมตรีดูได้ท่ามกลางรอย

ยิ้มน้อยน้อยซ่อมยิ้มพรักพริ้มใจ

--------------------------------

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): การศึกษาและจรรยา
หมายเลขบันทึก: 22624
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)