มิตรภาพสำคัญนะ

การดำเนินชีวิตของเรา เป็นสิ่งที่เราแต่ละคน เป็นคนเลือก เป็นคนกำหนดทั้งนั้นซึ่งบางท่าน ก็ไปถึงจุดหมายที่ตั้งไว้แต่บางท่านก็ไปไม่ถึงจุดหมายที่ตั้งไว้   

 นานเกือบปีแล้วที่ตัวผู้บันทึกไม่ได้เข้ามาบันทึก แต่เมื่อได้อ่านบันทึกหลาย ๆ ท่านทำให้อยากกลับมาบันทึกอีก เพราะทำให้รู้ว่าเรายังมีเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่งที่เขายังรับและพร้อมที่จะให้ความรู้และสิ่งมากมายแก่เราถึงแม้นเขาจะไม่ได้เจอหน้าเราไม่ได้คุยกันด้วยการพูดจา และ ได้จำคำพูดหนึ่งไม่แน่ใจว่าได้จำมาจากไหน เขาบอกว่า การดำเนินชีวิตก็เปรียบเสมือนกับเรารอขึ้นรถ 

1.บางคนก็รอไม่นาน รถที่ตนต้องการก็มาถึง

2.แต่บางคนก็รอ นานแสนนาน แต่ก็มา

3.บางคนรถที่รอ ก็ไม่มาเลย

แต่บางคน เมื่อขึ้นรถไปแล้ว ได้ไม่นาน ก็รู้ว่าตนเองขึ้นรถผิดก็ ลงจากรถ คันดังกล่าว แล้วมาเริ่มต้นใหม่พยายามไปให้ถึงจุดหมาย แต่บางคนก็ขึ้นไปจนเกือบสุดสาย พึ่งรู้ว่าตนเองขึ้นรถผิด หากคุณต้องการขึ้นรถให้มันถูกต้องก็ต้องมาเริ่มตรงจุดเริ่มใหม่ แต่บางคนโชคดี อาจจะเป็นด้วยบุญวาสนาขึ้นรถถูกสายไปถึงจุดมุ่งหมายที่ตั้งไว้