ที่จริงการฝึกนักศึกษาปริญญาเอกไทยคงจะมีความเข้มข้นที่หลากหลาย   นศ. ในโครงการ คปก. ทุกคน (หรือเกือบทุกคน) คงจะได้รับการฝึกฝน (mentoring) ที่ดีมาก   แต่ผมก็พบว่า นักศึกษาปริญญาเอกไทย ในหลายหลักสูตร ไม่ได้เอาใจใส่ฝึกฝนทักษะที่สำคัญ ต่อบัณฑิตระดับปริญญาเอกเท่าที่ควร   เช่นทักษะในการเขียนวิทยานิพนธ์ที่ดี   ทักษะในการนำเสนอผลงานวิจัยที่ดี   ทักษะในการนำเสนอตนเองในการหางาน เป็นต้น   ดังตัวอย่างที่ดีของ MSU ที่ อ. ศิริสุข เล่าใน http://gotoknow.org/blog/sirisuhk

 

ผมได้มีโอกาสเห็นนักศึกษาปริญญาเอกของมหาวิทยาลัยไทยแห่งหนึ่งเขียนวิทยานิพนธ์ที่จะต้องแก้ไขภาษาและวิธีนำเสนออย่างมากมาย    ทั้งๆ ที่เนื้อหาของการวิจัยเพื่อวิทยานิพนธ์ค่อนข้างดีมาก   ทำให้ผมนึกออกว่า ในประเทศไทยเรายังไม่มีการกำหนดว่ามหาวิทยาลัยจะต้องมีบริการอะไรบ้างให้แก่ นศ. ป. เอก โท   จึงมีบางมหาวิทยาลัยจัดหลักสูตรปริญญาเอกแบบเอาเปรียบ นศ. อย่างน่าละอาย   เราจะมีวิธีการใดที่จะช่วยกันยกระดับคุณภาพของหลักสูตร (หมายถึงการจัดกระบวนการเรียนรู้) ระดับปริญญาเอก

 

ผมคิดว่า สกอ. น่าจะจัดให้มีการประเมินวิธีการที่มหาวิทยาลัยต่างๆ จัดการเรียนรู้ของนักศึกษาปริญญาเอก   และประเมินคุณภาพของบัณฑิตปริญญาเอก    เพื่อหาทางร่วมกันกำหนดกรอบหรือแนวทางการจัดการเรียนรู้/ฝึกฝน ทักษะวิชาการให้แก่ นศ. ป. เอก    นำเสนอไว้เป็นเกณฑ์ปฏิบัติ ขั้นต่ำ ขั้นกลาง ขั้นสูง    สำหรับให้ นศ. เลือกที่เรียนที่เกิดประโยชน์ต่อการเรียนรู้ของตนเอง    ส่วน นศ. ที่ไม่ต้องการเรียนหนัก ไม่ต้องการความรู้ ต้องการแต่ปริญญา สกอ. คงต้องพิจารณาว่าจะปล่อยไปไหม

 

วิจารณ์ พานิช

๑๘ พ.ย. ๕๑