นก แมว และความลำเอียงของฉัน

TwentyAngle
มีแมวที่ไหนเมื่อมันคาบนกได้แล้วแล้วมันจะยอมปล่อยเหยื่อ
เหตุเกิดเมื่อเช้า ฉันได้เห็นแมวตัวหนึ่งมันกำลังปีนต้นไม้จะเข้าไปกินลูกนกที่อยู่ในรัง พอดีพ่อแม่นกคงมาเห็นพอดี ทั้งพ่อนกและแม่นกต่างก็ช่วยกันส่งเสียงดังและรุมจิกตีเจ้าแมวจนมันถอยร่นลงไปจากต้นไม้ ฉันเห็นการรวมกำลังของพ่อนกและแม่นกเพื่อปกป้องอันตรายที่อาจเกิดขึ้นได้กับรังและลูกน้อยของตนแล้วก็รู้สึกประทับใจในความกล้าหาญของมันและเกิดความลำเอียงในใจเมื่อคิดถึงผลการเลือกตั้งที่ผ่านมาของประเทศหนึ่งซึ่ง เสียงสะท้อนร้องเตือนจากนักวิชาการหรือ ผู้ชำนาญการแวดวงต่างๆถึงภัยอันตรายอันกำลังเกิดกับระบบความคิด-การใช้เหตุใช้ผลของผู้คน แต่เสียงร้องเตือนเหล่านั้นกลับถูกมองหรือบิดเบือนว่าเป็นการระแวงเกินกว่าเหตุ ฉันลองนึกเล่นๆว่ามีแมวตัวไหนไหมที่มันคิดจะกินลูกนกแล้วมันจะร้องบอกพ่อนกแม่นก ว่ามันกำลังคิดจะกินนกอยู่ หรือถ้าพ่อนกแม่นกปล่อยปละละเลยยอมให้แมวเข้ามาที่รังแล้วลองคาบลูกของมันเล่นๆดูเผื่อว่าแมวมันอาจจะอยากเป็นเพื่อนเล่นกับนก เมื่อแมวมันเบื่อมันอาจจะปล่อยลูกนกอยู่ที่รังตามเดิม แต่คำถามมีแมวที่ไหนเมื่อมันคาบนกได้แล้วแล้วมันจะยอมปล่อยเหยื่อได้จริงๆ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กลุ่มงานแนะแนวฯ

คำสำคัญ (Tags)#uncategorized

หมายเลขบันทึก: 22522, เขียน: 04 Apr 2006 @ 12:57 (), แก้ไข: 14 Jun 2012 @ 13:15 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 7, อ่าน: คลิก


ความเห็น (7)

Ping
IP: xxx.144.160.247
เขียนเมื่อ 

สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม สร้างเหตุที่เป็นกุศล ผลย่อมเป็นกุศล สร้างเหตุที่เป็นอกุศล ผลย่อมเป็นอกุศล

kwan
IP: xxx.157.14.245
เขียนเมื่อ 

God! now that cat is full& let birds temperally free!!

thank you cat....

kwan
IP: xxx.157.14.245
เขียนเมื่อ 

ยามที่เราเผลอสติ ขาดความคิดที่จะรักษาสิทธิและความเป็นปกติของตัวเอง มัวคิดว่าคนอื่นจะต้องช่วยดูแลเรา นับว่าสติของเรานั้นกำลังหลงทาง

kwan
IP: xxx.157.14.245
เขียนเมื่อ 

อคติเป็นการประเมินและสร้างข้อสรุปส่วนบุคคล อาจมีบางอย่างที่คล้ายคลึงกับคนอื่นๆแต่อาจไม่ใช่ทั้งหมด..มันเป็นแรงจูงใจแฝงอย่างหนึ่งที่มีผลต่อการกระทำของคนเราทั้งในระดับที่รู้ตื่นตัวหรือไม่รู้ตัว การรู้ตัวว่าเรากำลังมีอคติความลำเอียงอย่างใดอย่างหนึ่งอยู่เป็นสิ่งสำคัญเพราะว่าหากเราต้องตัดสินใจซึ่งมีผลกระทบต่อคนอื่นๆด้วยนั้นการทำใจเป็นกลางไม่ยึดติดกับอคติจนสูญเสียความเป็นธรรมต่อผู้ที่เกี่ยวข้องจะทำให้เราสามารถคิดวิเคราะห์ที่เป็นกลางและหาทางออกที่พึงพอใจของทุกฝ่าย

kwan
IP: xxx.157.14.245
เขียนเมื่อ 

ช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา ฉันได้กลับบ้าน มีกิจกรรมที่เราชอบทำกันอยู่เสมอเมื่อเป็นช่วงวันหยุดยาวนั่นคือการตัดต้นไม้ ซ่อมแซมบ้าน และพาเหล่าลูกสมุน(สุนัข)ไปหาหมอ ปีนี้ฉันตัดเล็มและรื้อถอนต้นไม้ไป7-8ต้น กอต้นวาสนาปีนี้ได้สอนฉันเรื่องความรักและสัญชาติญาณความเป็นพ่อแม่ของนก เรื่องมันมีว่าเมื่อฉันได้พยายามตัดกิ่งและใบไม้แห้งๆจากกอต้นวาสนาก็พบว่ามีรังนกเล็กๆแอบซ่อนอยู่ใบข้างใน มีลูกนกที่ยังไม่ลืมตาอยู่สองตัวอยู่ในรังนั้น ฉันรู้สึกดีใจที่ไม่ผลีผลามรีบตัดใบไม้จนอาจทำลายรังนก ขณะเฝ้าสังเกตุรังนกอยู่นั้นก็มีนกเล็กๆสองตัวผวาบินเข้ามา ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นนกอะไรแต่มั่นใจว่าไม่ใช่นกกางเขนหรือนกกระจิบแน่ๆ เรา(ฉันและนก)สังเกตท่าทีกันอยู่ครู่หนึ่ง การที่ฉันถอนใบไม้แห้งๆออกมาเป็นจำนวนมากได้เป็นการเปิดเผยให้เห็นถึงรังที่พ่อนกแม่นกแอบสร้างไว้ ในเช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อฉันแอบไปเยี่ยมดูรังที่กอวาสนาก็พบแต่รังเปล่าๆ ฉันสงสัยว่าทำไมและลูกนกตอนนี้ไปไหน ลุงรวมเพื่อนบ้านชาวสวนของฉันแกเพียงแต่หัวเราะและบอกว่าพ่อนกแม่นกมันกลัวว่าเราอาจจะตัดต้นไม้หรือกิ่งใบที่มันสร้างรังอยู่ก็เลยย้ายลูกมันไปอยู่ที่ต้นอื่นแล้ว

ก้อนเมฆ
IP: xxx.47.247.116
เขียนเมื่อ 
แมวไม่อยู่แต่นกก็ไม่ร่าเริง อาจเป็นเพราะนกเสียสติไปหรือเปล่าหนอ จึงกลายเป็นนกที่ไม่ชอบร้องเพลงหากแต่กลายร่างไปเป็นนกจิก การที่เราผูกคิดอาฆาตพยาบาทกับใครมีด้านลบอยู่ก็คือ หากเมื่อไหร่ที่เขาคนนั้นฟื้นคืนเมื่อไหร่เรานั่นแหละที่จะเหมือนเป็นคนล้มหรือถดถอยลง แม้เขาจะไม่คำนึงถึงมโนธรรมของตัวเขาแต่เราก็ไม่ควรเผลอไปขาดสติตามแบบเขาเพราะนั่นมันแย่กว่าฝ่ายแรกเป็นสองเท่า
kwan
IP: xxx.157.14.246
เขียนเมื่อ 

จากสถานการณ์ความขัดแย้งทางการเมืองในปัจจุบันแม้จะลดความตึงเครียดในการเผชิญหน้ากันลงไปบ้างหากแต่การหักร้างฝ่ายตรงข้ามก็ยังคงมีอยู่ในรูปแบบที่หลากหลาย แม้ในฝ่ายที่บอกประกาศว่าเป็นอหิงสา แต่เมื่อติดตามอยู่ในหลายครั้งที่ฉันเองก็อดอึดอัดใจไม่หายที่พบความไม่อหิงสาในวิธีการคิดหรือพูดจาอยู่ จะเป็นไปได้ไหมที่เราจะฝึกการมีอารยะอหิงสาจริงๆ เพราะการประกาศตัวออกไปว่าเป็นอหิงสาแต่ไม่เป็นไปด้วยความรู้เท่าทันและมีปัญญา มันก็จะกลับเป็นผลเสียที่วนเข้ามาหาตัวผู้กระทำเสียมากกว่า  แม้จุดเริ่มต้นจะมาจากความคิดที่ดีแต่เมื่อกระบวนการดำเนินไปแต่ขาดเสียซึ่งระบบการสำรวจและเฝ้าระวังที่ดีพอก็อาจส่งในด้านตรงกันข้ามกับที่คาดหวังไว้ก็ได้...การโทษผู้อื่นทำได้ไม่ยากแต่การเห็นโทษของการกระทำของตนเองกลับยากกว่า