จากสถานการณ์ความขัดแย้งทางการเมืองในปัจจุบันแม้จะลดความตึงเครียดในการเผชิญหน้ากันลงไปบ้างหากแต่การหักร้างฝ่ายตรงข้ามก็ยังคงมีอยู่ในรูปแบบที่หลากหลาย แม้ในฝ่ายที่บอกประกาศว่าเป็นอหิงสา แต่เมื่อติดตามอยู่ในหลายครั้งที่ฉันเองก็อดอึดอัดใจไม่หายที่พบความไม่อหิงสาในวิธีการคิดหรือพูดจาอยู่ จะเป็นไปได้ไหมที่เราจะฝึกการมีอารยะอหิงสาจริงๆ เพราะการประกาศตัวออกไปว่าเป็นอหิงสาแต่ไม่เป็นไปด้วยความรู้เท่าทันและมีปัญญา มันก็จะกลับเป็นผลเสียที่วนเข้ามาหาตัวผู้กระทำเสียมากกว่า  แม้จุดเริ่มต้นจะมาจากความคิดที่ดีแต่เมื่อกระบวนการดำเนินไปแต่ขาดเสียซึ่งระบบการสำรวจและเฝ้าระวังที่ดีพอก็อาจส่งในด้านตรงกันข้ามกับที่คาดหวังไว้ก็ได้...การโทษผู้อื่นทำได้ไม่ยากแต่การเห็นโทษของการกระทำของตนเองกลับยากกว่า