ช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา ฉันได้กลับบ้าน มีกิจกรรมที่เราชอบทำกันอยู่เสมอเมื่อเป็นช่วงวันหยุดยาวนั่นคือการตัดต้นไม้ ซ่อมแซมบ้าน และพาเหล่าลูกสมุน(สุนัข)ไปหาหมอ ปีนี้ฉันตัดเล็มและรื้อถอนต้นไม้ไป7-8ต้น กอต้นวาสนาปีนี้ได้สอนฉันเรื่องความรักและสัญชาติญาณความเป็นพ่อแม่ของนก เรื่องมันมีว่าเมื่อฉันได้พยายามตัดกิ่งและใบไม้แห้งๆจากกอต้นวาสนาก็พบว่ามีรังนกเล็กๆแอบซ่อนอยู่ใบข้างใน มีลูกนกที่ยังไม่ลืมตาอยู่สองตัวอยู่ในรังนั้น ฉันรู้สึกดีใจที่ไม่ผลีผลามรีบตัดใบไม้จนอาจทำลายรังนก ขณะเฝ้าสังเกตุรังนกอยู่นั้นก็มีนกเล็กๆสองตัวผวาบินเข้ามา ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นนกอะไรแต่มั่นใจว่าไม่ใช่นกกางเขนหรือนกกระจิบแน่ๆ เรา(ฉันและนก)สังเกตท่าทีกันอยู่ครู่หนึ่ง การที่ฉันถอนใบไม้แห้งๆออกมาเป็นจำนวนมากได้เป็นการเปิดเผยให้เห็นถึงรังที่พ่อนกแม่นกแอบสร้างไว้ ในเช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อฉันแอบไปเยี่ยมดูรังที่กอวาสนาก็พบแต่รังเปล่าๆ ฉันสงสัยว่าทำไมและลูกนกตอนนี้ไปไหน ลุงรวมเพื่อนบ้านชาวสวนของฉันแกเพียงแต่หัวเราะและบอกว่าพ่อนกแม่นกมันกลัวว่าเราอาจจะตัดต้นไม้หรือกิ่งใบที่มันสร้างรังอยู่ก็เลยย้ายลูกมันไปอยู่ที่ต้นอื่นแล้ว