ในทุกๆ เช้าที่ผู้เขียนกำลังรีบเร่งไปทำงาน จะเห็นผู้ชายคนหนึ่งนอนอยู่ริมถนนในซอยห่มผ้าห่มเก่าๆ พุงกลมโตในขณะที่แขนขาซูบผอม ข้างกายมีจานชามเก่าๆ และเศษกระดาษพลาสติกเก่าๆ ที่เก็บไว้เพื่อขายกองอยู่ ตอนค่ำกลับบ้านผู้เขียนก็จะเห็นชายคนนี้นอนอยู่ที่เดิม
ก่อนหน้านี้ผู้เขียนพอทราบว่าชายคนนี้พักอาศัยอยู่ที่โรงงานเยื้องๆ กับบริเวณที่นอนอยู่ในปัจจุบัน ได้ยินคนแถวนั้นบอกว่า เขาไม่สบายมีอาการน้ำท่วมปอดและไม่สามารถทำงานให้โรงงานที่ว่านั้นได้อีก ก็เลยต้องมานอนข้างนอก มีชีวิตริมถนน ใครสงสารก็ซื้อก๋วยเตี๋ยวให้กินบ้าง หรือให้เงินใช้บ้าง ส่วนเศษกระดาษพลาสติกนั่นก็ขายเอาเงินมาซื้อข้าวกินไปวันๆ ................................................................................................. ในวันที่ขึ้นรถแท็กซี่วันหนึ่งผู้เขียนหยิบแบงค์ 50 บาทซึ่งใหม่เอี่ยมไม่มีรอยยับใดๆ ยื่นให้คนขับแท็กซี่เป็นค่าทางด่วน แท็กซี่รับเงินไปแล้วก็ล้วงเอาแบงค์เก่าๆ เยินๆ ของตัวเองออกมาสลับแล้วเก็บแบงค์ใหม่ใส่กระเป๋าเสื้อไว้ เศษเงินเก่าๆ ดูเหมือนทุกคนอยากผลักออกไปให้เร็วๆ เพราะดูสกปรกไม่น่าใช้ ไม่อยากเก็บไว้เป็นเจ้าของ ทั้งๆ ที่เก่าใหม่ก็คือมูลค่า 50 เท่าๆ กัน แต่ทำไมเราต่างพยายามที่จะเก็บของใหม่เอาไว้แล้วผลักของเก่าออกไปให้เร็วที่สุด เงินเก่าๆ ยับเยิน หรือขาดวิ่นยังมีมูลค่าของคำว่าเงินอยู่ไหม ? แล้วคนที่ไร้เรี่ยวแรงกำลังจะสร้างงานสร้างเงินให้กับใคร เขายังเป็นคน มีคุณค่าของคนอยู่ดังเดิมหรือเปล่า ? .................................................................................................. เช้าวันธรรมดาที่ออกจากบ้านไปทำงานแล้วไม่พบชายที่ป่วยนอนริมถนนคนนั้นอีก ผู้เขียนได้แต่สงสัยว่าเขาหายไปไหน เกิดอะไรขึ้น ข่าวว่ามีคนส่งเขาไปรับการรักษาที่โรงพยาบาล แล้วสองสามวันหลังจากนั้นเขาก็กลับมานอนที่เดิม แดดร้อนฝนตกเขาก็นอนอยู่ตรงนั้น มีคนบอกว่าที่เขาต้องออกมานอนข้างนอกเพราะป่วยแล้วยังแอบกินเหล้าทั้งๆ ที่หมอสั่งห้าม ใครให้เงินก็เอาไปซื้อเหล้าเลยต้องออกมานอนริมถนน เพราะถ้าพักอยู่ในโรงงาน ก็จะแอบกินเหล้าไม่ได้ ปัจจุบันชายคนนั้นหายตัวไปจากริมถนนนานกว่าสองเดือนแล้ว ข่าวว่าญาติจากต่างจังหวัดมารับตัวไป.... ผู้เขียนไม่ทราบว่าข้อเท็จจริงเป็นอย่างไร รู้แต่ว่าภาพที่คนขับแท๊กซี่หยิบแบงค์เก่าออกมาเปลี่ยนสลับกับแบงค์ใหม่ปรากฏขึ้นในความคิดอีกครั้ง....
สวัสดีครับ สงสัยเลยแวะมาเยี่ยม แล้วคนที่รวยเป็นแสนๆล้านไปไหนละ ไม่มาช่วย ยุคทุนนิยม คนไทยไร้น้ำใจ
คิดถึงคุณแจ๋วจังค่ะ
ทานข้าวเช้าด้วยกันนะคะ
ขอบคุณสำหรับบันทึกดีๆ
ที่ต้องให้ขบคิดและพิจารณาสังขาร รอบ ๆ ตัว ค่ะ
(^_^)
มาอ่านครับ :)
แวะมาอ่านแล้วหายสงสัยหรือเปล่าคะ
แจ๋วเองไม่ทราบว่า...ไม่มีคนช่วยเขาจริงๆ หรือมีคนช่วยเขาแล้ว...
สิ่งที่เราเห็นอาจไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดก็อาจเป็นได้นะคะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณสำหรับอาหารเช้า เห็นแล้วคิดถึงคุณอ๋อนะคะ
ยิ่งวันนี้ยิ่งคิดถึงมากมาย อยากให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีค่ะ
ขอบคุณที่แวะมาทักทายนะคะ
สวัสดีค่ะพี่แจ๋ว (มานั่งขบคิดด้วยคน ^_^)
แบงค์เก่าๆ มูลค่า 50 บาทกับแบงค์ใหม่ๆ มูลค่า 50 บาท
ค่าเงินอาจดูเท่ากัน เพียงแค่ว่าแบงค์ใบใดถ้าอยู่ถูกที่ถูกเวลา
มูลค่าก็อาจเพิ่มมหาศาล เช่น แบงค์เก่าอยู่ในร้านสะสมของเก่า
มูลค่าก็คงเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว
...
"คนที่ไร้เรี่ยวแรงกำลังจะสร้างงานสร้างเงินให้กับใคร เขายังเป็นคน มีคุณค่าของคนอยู่ดังเดิมหรือเปล่า?" เจอประโยคนี้ทำให้เรานึกถึงศิลปินค่ะ ที่มีช่วงยุครุ่งโรจน์
ค่าตัวสูง ต่อมาเมื่อชราหรือประสิทธิภาพไม่เท่าดังเดิมก็เสื่อมค่าลง แต่จะไปมีราคา
พุ่งสูงขึ้นอีกครั้งเมื่อเขาสิ้นชีพไปจากโลกนี้แล้ว ทำไมสังคมชอบทำให้เป็นวัฎจักรแบบนั้นเน๊าะ...
แบงค์เก่าในร้านสะสม จะถูกเพิ่มมูลค่าขึ้นเรื่อยๆ เพราะวัตถุประสงค์ในการใช้กลายเป็นการสะสมถึงจะเก่าเก็บแต่ก็ไม่มีรอยพับ รอยยับ
ในขณะที่แบงค์เก่าที่ผ่านมือผ่านกระเป๋าใครต่อใครนั้นมีสภาพที่เก่าเปื่อยขาด เก่าแบบทรุดโทรม ซึ่งพี่เองก็เคยพยายามใช้แบงค์เก่าๆ นั้นไปให้เร็วที่สุด และเมื่อได้รับแบงค์เก่าๆ กลับมาก็ไม่อยากได้เลย
แต่ตอนตัวเองทำมองไม่เห็นอะไร นอกจากไม่อยากได้แบงค์เก่าๆ ก็เท่านั้น แต่พอเห็นคนอื่นทำ...มันชัด และทำให้คิดหันมามองตัวเองค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีเจ้าค่ะ พี่แจ๋วจ๋า
พี่แจ๋วสบายดีหรือเปล่าค่ะ คิดถึงจังเลยค่ะ น้องจิเคยเหลือเงินแล้วเก็บไว้เป็นเศษเหรียญต่างๆ มารวมกันแล้ว ได้เยอะสามารถซื้อของชิ้นใหญ่ๆได้เลยค่ะ เยอะแบบเราไม่รู้ตัวเลยแหละค่ะ คุณค่าของเหรียญเล็กๆมารวมกันแล้วมันยิ่งใหญ่กว่าแบงค์บางแบงค์อีกค่ะ คิดถึงนะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยค่ะ...หนูจิ
สวัสดีค่ะน้องจิ
คิดถึงเช่นกันนะคะ พี่แจ๋วคิดว่าคุณค่าของเงินขึ้นอยู่ว่าอยู่ในมือใครด้วยนะคะ
ยิ่งเศรษฐกิจแบบนี้ เศษเหรียญหรือแบงค์เก่าก็ควรเก็บไว้ใช้ให้คุ้มค่าที่สุดจ๊ะ
ขอบคุณค่ะ
น้องแจ๋วคะ อ่านแล้วคิดถึงตัวเองค่ะว่าเราเองเก็บแบงค์ใหม่ๆ เอาไว้ทำอะไรบ้าง อย่างพี่ก็ทำตามแบบอย่างของแม่ค่ะ แบงค์ใหม่ๆ เตรียมไว้ใส่ซองทำบุญ ทำสังฆทาน เป็นความสุขทางใจอย่างหนึ่งค่ะ
บางทีแท๊กซี่อาจเก็บเอาไว้ใช้แบบนี้เหมือนกัน หรือเอาไว้ให้ลูกหลานในวันพิเศษ หรือเป็นการสะสมทางอ้อมก็ได้
พี่จะเก็บเหรียญเงิน 1-5-10 ที่ได้รับทอนจากการแตกใบ 20 50 100 .... คือเอามาใช้ต่อไม่กี่กรณีนะคะ อย่างเป็นค่าที่จอดรถ ค่าหนังสือพิมพ์ ค่าพวงมาลัย (แอบซื้อช่วยเด็ก) และเก็บเอาไว้ให้กับคนยากจนที่ขอ...ทาน แต่ก็ดูสภาพเขาด้วยว่าลำบากจริงหรือเปล่า หรือบางทีเผื่อมีอัตคัตขัดสน ยังแค่ะกระปุกเอาไปใช้ได้เหมือนกันค่ะ...
เงินเล็กเงินน้อย เงินใบเก่า หรือใหม่มีค่าเท่ากันค่ะ แตกต่างที่วิธีการใช้ แต่ให้ข้อคิดไม่น้อยเลยค่ะ
ดีจังได้มาแลกเปลี่ยนกับน้องแจ๋วค่ะ
พี่ดาวลูกไก่เหมือนแม่แจ๋วเลยค่ะ ชอบขอแบงค์ 50 ใหม่ๆ ไว้ทำบุญ
พี่ดาวลูกไก่เป็นคนละเอียดและมีการจัดการชีวิตที่น่ารักมากๆ ในหลายเรื่อง ภูมิใจและดีใจไปกับลูกสาวของพี่ดาวลูกไก่จริงๆ ที่มีคุณแม่ที่น่ารักแบบนี้ค่ะ
เรื่องราวของแบงค์เก่าและคนนอนริมถนนเป็นประสบการณ์ตรงที่กระทบใจในช่วงเวลาใกล้กัน เลยหยิบมาบันทึกไว้ค่ะ
แต่ยังคงมีบันทึกติดค้างพี่ดาวลูกไก่อยู่ดี ไม่ลืม และจะหาเวลามาเขียนนะคะ อาจจะช้ามากๆ หน่อยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ฟัง ๆ อ่าน ๆ แล้วก้อนึกถึง ..เหรียญสิบหรือเหรียญบาทที่หลายคนมองไม่เห็นคุณค่า...แต่...แท้จริงแล้วมันมีความสำคัญและมีค่ามากมายสำหรับคนบางคนหรือคนอีกหลายคน...ลองนึกดูถ้าไม่มี 1 บาท (ที่ยังขาดอยู่หรือรออยู่ ) ..มันจะครบหนึ่งร้อยหรือไม่..ถ้าค่าเงินนั้นมีอยู่..99...บาท
นั่นสิคะ จะมากน้อยเหรียญเล็กๆ ก็ต่างมีคุณค่าในตัวเอง
ขอบคุณที่แวะมาแสดงความคิดเห็นร่วมกันนะคะ :)
สวัสดีค่ะอาจารย์ขจิตคนหน้าตาดีที่นามสกุลยาวมากกกกกกกกกก :)
พี่แจ๋วก็เรื่อยๆ ค่ะ ทำงานไม่ทันตามเคย ว้า...แย่จัง
สวัสดีค่ะ คุณแจ๋ว
ได้มาอ่านบันทึกที่บรรจุอารมณ์ความคิดอันละเอียดอ่อนของคุณแจ๋วอีกครั้ง หลังจากไม่ได้อ่านเสียนาน.. รู้สึกดีจังเลย.. :)
เงิน.. ไม่ว่าจะเป็นแบ๊งค์เก่า แบ๊งค์ใหม่ หรือเป็นเหรียญ ก็ล้วนเป็นสิ่งสมมติที่ใช้แลกซื้อสิ่งที่ต้องการ ซึ่งมาแทนระบบแลกเปลี่ยนสิ่งของแบบดั้งเดิม
แน่นอนว่า..มันทำให้สะดวกสบายขึ้น ..จนคนเราลืมไปว่าคุณค่าที่แท้จริงของแต่ละสิ่งนั้น ไม่ได้วัดด้วยราคาค่าเงินเท่านั้น
คนเราก็เป็นเช่นเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นคนจนหรือคนรวย เด็กหรือผู้ใหญ่ ผู้หญิงหรือผู้ชาย จะมีคุณค่าแค่ไหน ก็ขึ้นอยู่กับว่า ใครเป็นคนให้คุณค่านั้น
ที่สำคัญ.. เราต้องเห็นคุณค่าของตัวเองค่ะ แล้วเราจะไม่ทำอะไรที่ทำให้คุณค่าของเราลดลง.. จริงไหมคะ ..^__^..
สวัสดีค่ะพี่ใบไม้
บันทึกนี้ต้องบอกว่าตั้งใจจะเขียนนานแล้วตั้งแต่ที่เห็นภาพชายคนนั้น และได้ยื่นแบงค์ใหม่ให้คนขับแท็กซี่ แต่ไม่มีเวลา เมื่อคืนกินกาแฟไปตาสว่างแต่คิดงานไม่ออกเลยได้มีโอกาสเขียนบันทึกนี้ ชอบทีพี่ใบไม้สรุปว่า ที่สำคัญ.. เราต้องเห็นคุณค่าของตัวเองค่ะ แล้วเราจะไม่ทำอะไรที่ทำให้คุณค่าของเราลดลง
พี่ใบไม้มักมาพร้อมกับกำลังใจและข้อคิดที่เปิดออกไปทุกที
ขอบคุณมากค่ะ
น้องแจ๋วมีบันทึกดี ๆ มาให้อ่านอีกแล้ว เป็นศิลปินจริง ๆ ค่ะ ถ่ายทอดคำเขียนออกเป็นภาพพจน์และความรู้สึกได้ชัดเจนมาก
วันก่อนคุณบ็อบจ้างน้องเจนล้างรถมอเตอร์ไซค์ พอเสร็จงานก็ส่งแบ็งค์ยี่สิบเม็กซิกันเปโซให้ น้องเจนเอาแบงค์ไปหอมด้วยความภูมิใจในน้ำพักน้ำแรง คุณบ็อบเตือนว่า
" The banknote is dirty, don't kiss it. You never know how many hands it has been passing around until it get to you."
เป็นมุมมองอีกแง่หนึ่งนะคะว่า เงินคือของมีค่าที่ใคร ๆ ก็อยากได้ แต่ในขณะเดียวกันก็อาจเป็นของสกปรก เป็นพาหะนำสิ่งร้าย ๆ แอบแฝงมาให้เราด้วยก็ได้"
แล้วคุยกันใหม่นะคะ คิดถึงน้องแจ๋วเสมอ
สวัสดีค่ะพี่อักษร
ขอบคุณที่ตามมาอ่านนะคะ
เรื่องความสะอาดหรือสกปรกของเงินนี่ก็ตีความในเชิงลึกได้ด้วยนะคะ
คิดถึงพี่อักษรมากมายค่ะ:)