ประติมากรรมที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนา
สิ่งที่พึ่งทางใจอย่างหนึ่งของชาวพุทธคือการได้สร้างสิ่งเคารพบูชา หรือมีสิ่งที่เคารพระลึกถึง ซึ่งเป็นสิ่งแทนพระพุทธเจ้า นั้นคือพระพุทธรูป หรือพระพุทธปฏิมากร จัดอยู่ในอุทเทสิกเจดีย์ ( หรือวัตถุที่ควรเคารพบูชา ) การมีแรงดลใจให้สร้างพระพุทธรูปโดยมีเป้าหมาย
เพื่อเป็นองค์แทนพระพุทธเจ้า เพื่อเป็นองค์แทนหลักพุทธธรรม เพื่อเป็นองค์แทนสิ่งที่เคารพบูชา เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจมีสติอยู่ทุกเมื่อและให้ตั้งอยู่ในความดีงามถูกต้อง เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของชาวพุทธและใช้ประกอบพิธีกรรมต่าง ๆ ของชาวพุทธ
พระพุทธรูปเกิดขึ้นเมื่อชาวกรีก-โรมันเข้ามาอาศัยอยู่ในอินเดียเข้านับถือพระพุทธศาสนาต่อมาพวกเขาได้สร้างพระพุทธรูปครั้งแรกขึ้นเป็นที่ทราบกันในกลุ่มพุทธศิลป์ว่า พระพุทธรูปแบบคันธาระ ประมาณ พ.ศ. 600 ปี และได้แบบติดต่อกันมาเช่น
พระพุทธรูปสมัยคันธาระ ประมาณพุทธศตวรรษที่ 6-9
พระพุทธรูปสมัยมถุรา ประมาณพุทธศตวรรษที่ 7-11
พระพุทธรูปสมัยคุปตะ ประมาณพุทธศตวรรษที่ 9-11
พระพุทธรูปสมัยอมราวดี ประมาณพุทธศตวรรษที่ 9-10
พระพุทธรูปสมัยปาละ ประมาณพุทธศตวรรษที่ 8-18
พระพุทธรูปสมัยทวารวดี ประมาณพุทธศตวรรษที่ 11-16
พระพุทธรูปสมัยศรีวิชัย ประมาณพุทธศตวรรษที่ 14-16
พระพุทธรูปสมัยลพบุรี ประมาณพุทธศตวรรษที่ 16-18
พระพุทธรูปสมัยเชียงแสน ประมาณพุทธศตวรรษที่ 16-23
พระพุทธรูปสมัยสุโขทัย ประมาณพุทธศตวรรษที่ 18-20
พระพุทธรูปสมัยอยุธยา ประมาณพุทธศตวรรษที่ 20-23
เป็นรูปแบบสกุลช่างจากอยุธยา-อู่ทอง
เป็นรูปแบบสกุลช่างจากอยุธยา-สุโขทัย
เป็นรูปแบบสกุลช่างจากอยุธยา-ลพบุรี
พระพุทธรูปสมัยรัตนโกสินทร์ ประมาณพุทธศตวรรษที่ 24-25
ขอขอบคถุณอาจารย์มากคะ