ขอทำหน้าที่อันยิ่งใหญ่ในวันอาทิตย์...ถึงจะเปียกก็ยอม
สืบเนื่องจากเหตุการณ์ที่ฝนตกตั้งแต่เช้า แล้ววันนี้เป็นวันที่ต้อง
ไปปฏิบัติหน้าที่อันยิ่งใหญ่ จะทำยังไงดี แต่ด้วยภารกิจหน้าที่
จำเป็นต้องฝ่าสายฝนไป พยายามประคับประคองหนังสือ แบบ
ทดสอบต่าง ๆให้เปียกน้อยที่สุด แต่ก็ไม่วายที่จะเปียกจนได้
ที่สุด.... ยังไงก็ต้องนำแบบทดสอบมาใช้ ได้ยินเสียงนักศึกษา
บอกว่า" อาจารย์แบบทดสอบเปียก ฝนตกแล้ว อาจารย์จะมา
สอนทำไมเดี๋ยวไม่สบาย อีกอย่างของเสียหายด้วยผมเป็นห่วง
อาจารย์นะเนี่ยที่บอก " เออ.....หนอ.....เด็กหนอเด็ก..............
ไม่รู้ว่าเป็นห่วงจริง หรือประชดครูกันแน่ (เพราะว่าเด็กขับรถเก๋ง
มาเรียน แต่ครูเป็นนักบิดประจำหมู่บ้าน) อะนะ........ เป็นห่วงก็
เป็นห่วง ถึงครูจะตายโดยไม่มีธงชาติคลุมก็ไม่เป็นไร ขอให้ได้
ทำหน้าที่อันยิ่งใหญ่ในวันอาทิตย์ก็พอ......ครูสู้ตาย......
หวัดดีค่ะ....ขำๆค่ะคุณครู..อย่าคิดมาก
ชีวิตต้องสู้ครับ......เป็นกำลังใจ..ครูเข้าใจเธอ...ผอ ก้อยคงทราบเรื่องดี..อย่าท้อ...และอย่าถอย....ค่อยๆถ่อ..วันหนึ่ง..ฟ้าเปิดโอกาสเป็นของเราบ้าง...ท่ารนเลขาอภิชาติ กำลังหาช่องทางให้ทุกๆท่านได้เป็นพนักงานราชการทุกคน..รอคอยด้วยใจระทึก
สวัสดีจ้ะ...
ที่ทับสะแกก็ฝนตกค่ะ
แต่ดีที่ไม่มีภาระอะไรที่ต้องออกไป
เข้าใจ...และเห็นใจคนหัวอกเดียวกัน
ทำไงได้...ไม่มีใครขับรถให้นั่งชูคอ
เลยต้องห้อมอเตอร์ไซด์ไปทำงาน
เหมือนน้องประไพพิศนั่นแหละจ้ะ
ดูแลสุขภาพด้วยนะจ้ะ....ฮัดเช้ย....
ประไพพิศจ๊ะ...
แม้เนื้อตัวเปียกปอน
ภาระหน้าที่ ก็ต้องดำเนินไป
ดูแลตัวเอง
ดูแลหัวใจ ให้ดี ก็แล้วกัน...
ครูลิ้ม ครูเอ็มก็เปียกปอนเหมียนกันเยย เรานะเป็นคุณครูต้องสู้ตายจ๊ะ แม้นตายในหน้าที่ ไม่มีธงชาติคลุมก็ไม่เป็นไร ขอปฏิบัติหน้าที่ คุณครูให้ดีที่สุดเพื่อลูกศิษย์ตาดำ ๆ ที่นั่งคอยคุณครูมาสอนพวกเขา
น้องสาวคนสวย
ขอบคุณสำหรับความห่วงใยนะคะ.............
พรุ่งนี้หม่ำข้าวกับอะไรดี............