วันนี้ขอขัดตาทัพเป็นเรื่องที่พักไปก่อนแล้วกัน เมื่อมาถึงเมือง Greymouth โดยทางรถไฟสาย Tranzalpine เดินทางจาก Christchurch เขียนมาถึงตอนนี้ทำให้นึกออกแล้วว่ารอบหน้าเขียนเรื่องการเดินทางโดยรถไฟสายนี้ดีกว่า เพราะอาศัยเดินทางทั้งไปและกลับ และเป็นทางรถไฟสายที่เรียกว่าสวยติดอันดับ 1 ใน 6 ของโลกเชียว เอาหละเป็นการโฆษณาตอนต่อไป อย่าลืมติดตามนะจ๊ะ

จากสถานีรถไฟยืนเอ๋ออยู่สักพักยังไม่เห็นมีใครมารับ ของก็เยอะ สักพักก็มีคนมาทัก รับรองว่าทักไม่ผิดเพราะเอเชียมีเหลืออยู่ก็แต่เรานี่แหละ ถึงที่พักก็มีการแนะนำให้รู้จักเพื่อนๆ ที่พักอยู่ก่อน คือเป็นห้องพักประมาณ 8 ห้องมีครัว ห้องอาบน้ำ ห้องส้วม และห้องรับแขกรวม สำหรับเรานักเีรียนต่างชาติเขาให้พิเศษหน่อยตรงที่ห้องอาบน้ำกับส้วมอยู่ในต้ัวค่อยยังชั่ว อาคารนี้นักเรียนที่เรียนก่อสร้างเป็นคนสร้าง

    

    

อยู่ที่พักนี้ได้ประมาณเดือนกว่า ก็พบว่าน่าจะหาที่ใหม่ที่มีความเป็นส่วนตัวมากกว่านี้ เพราะตอนทำครัว นัวเนียกันไปหมด ทุกคนทำเวลาเดียวกัน ขนาดตอนนี้อยู่กันแค่ 5 คน หากมีครบ 8 คงยุ่งน่าดู แม้ว่าตอนนี้เพื่อนที่อยู่ก็น่ารัก แต่เขาก็ใกล้จบคอร์สกันแล้ว แต่คนใหม่มาก็ไม่แน่ใจว่าจะเป็นอย่างไร เลยจับคู่กับเพื่อนชาวเกาหลี ขอย้ายไปอยู่ที่พักที่มีแค่ 2 ห้องนอน แล้วมีอย่างอื่นครบในตัวเลยได้มาอยู่ที่ Motel Unit ซึ่งเดิมเคยเป็นโรงแรม สมัยเมื่อเอกอัครราชทูตจีนมาเยี่ยมนานมากแล้ว ก็มาพักที่นี่ด้วย

    

ที่พักอยู่ซ้ายมือสุดที่มีรถจอดด้านหน้า (รถของเพื่อนเกาหลี) อีกมุมก็เป็นมุมตรงกันข้ามของอาคารที่พัก เห็นป่าไกลๆ แล้วใช่ไหม นั่นแหละภูเขาเลย มาถึงใหม่ๆ ก็อยากเดินเล่นก็เลยหาที่เดินเล่นก็พบ King Park น่าสนใจ เลยชวนเพื่อนไปเดินเล่น ก็เล่นเอาเกือบเป็นลม เพราะไม่ค่อยได้เดินขึ้นบนทางชันแบบนี้มาก่อน ประกอบกับว่าใส่เสื้อกันหนาวหลายชั้นไปหน่อย เหงื่อออกแล้วระบายไม่ได้ ต้องจอดถอดเสื้อออกบางชั้นค่อยยังชั่ว คงต้องหาซื้อเสื้อที่ใส่เป็นตัวข้างในใหม่ แบบที่อาจารย์แนะนำเป็น Polypropelene เพราะมันจะช่วยระบายเหงื่อด้วยและทำให้เราอุ่นด้วย ตัวที่เอามาแบบว่าซื้อจากเมืองไทยแบบราคาประหยัด คงใช้ได้ถ้าไม่ต้องออกมาเดินแบบนี้ แต่ถ้าต้องมีกิจกรรมมากแบบนี้แนะนำว่าซื้อแบบดีหน่อยก็จะช่วยให้การเิดินป่ามีความสุขขึ้นอีกเยอะ

    

ทางเข้ามีป้ายบอกระยะเวลาที่ใช้ในการเดิน                         วิวของเมือง Greymouth

ทางเดิน(Walking track) นี้ดูแลโดยเมือง Greymouth ซึ่งมีทางเดินแบบนี้เยอะ เราตั้งใจว่าไหนๆ ก็มาอยู่ตั้ง 6 เดือนจะเดินให้หมดทุกทางเลย แต่ปรากฎว่าไม่สำเร็จแต่ก็เดินได้เกินครึ่งของทางเดินที่เขาทำไว้

    

    

 Nertera เป็นพืชขนาดเล็กปกคลุมพื้นดิน เห็นแล้วสวยดี ส่วนอีกภาพพยายามถ่ายใบอ่อนของต้นเฟิร์นซึ่งภาษาเมารีเรียกว่า Koru มีความหมายถึงการเจริญเติบโต หรือมีศักยภาพในการพัฒนา ซึ่งชาวเมารีก็เอาลักษณะของใบเฟิร์นมาใช้เป็นลวดลาย ไม่ว่าจะเขียนที่หน้า หรือตามอาคาร

ก็ใช้เวลาเดินขึ้นและลงรวมชมวิวประมาณเกือบสองชั่วโมง ได้ออกกำลังขา เพราะทางขึ้นค่อนข้างชัน ดีแล้วจะได้มาออกกำลังกายบ่อยๆ